Nu gastland Egypte is verslagen door Costa Rica (0-2) en ook Nigeria ten onder ging tegen Duitsland (2-3), is de hoop van het Afrikaanse continent gevestigd op de jonge garde van Ghana.

Voor zowel Egypte als Nigeria zijn de verliesbeurten in de achtste finales een domper van jewelste. Egypte is immers het gastland van het wereldkampioenschap voor voetballers onder de 20 jaar. Nu de jonge “Faraoh’s” eruit liggen, zal de interesse van het thuispubliek voor het toernooi drastisch dalen.

Flying Eagles

Ook voor Nigeria komt de klap van de uitschakeling hard aan. Nigeria organiseert later deze maand immers zelf een jeugdtoernooi: het WK voor spelers onder de 17 jaar. Nu blijkt dat de “Flying Eagles” niet aan de verwachtingen kunnen voldoen, valt ook te vrezen voor de prestaties van de echte jonkies op het U-17 WK.

Tot overmaat van ramp bevinden ook de échte internationals, de “Super Eagles”, zich niet bepaald in een gunstige positie om zich nog voor het WK 2010 te plaatsen. In Nigeria maakt men zich intussen grote zorgen over de toekomst van het voetbal in eigen land.

Mentale oppepper
Zoals verwacht gaat de Ghanese ploeg van coach Sellas Tetteh wél door. Blijkbaar hebben alle negatieve verhalen tijdens de voorbereidingen voor het toernooi vooralsnog geen enkele speler uit het veld geslagen. Al kan het team volgens de Ghanaian Chronicle nog wel een “mentale oppepper” gebruiken.

Twee keer eerder bereikten de Ghanese talenten de finale van het U-20 WK (toen nog World Youth Championship geheten). Twee keer verloren ze die finale en moesten ze genoegen nemen met het zilver. Willen ze niet voor de derde maal net naast de trofee grijpen, zo betoogt de hoofdredactie van de Chronicle, dan zullen ze echt wat meer vertrouwen in de koppies moeten krijgen.

Psychologische oorlogsvoering

Het eerste beetje vertrouwen is in ieder geval al binnen. Voor de wedstrijd tegen Zuid-Afrika in de achtste finales klaagde de Ghanese delegatie immers al over de “psychologische oorlogsvoering” van de Zuid-Afrikanen. Die begon vrijwel onmiddellijk, toen bleek dat beide ploegen zich in precies hetzelfde hotel in Ismailia bevonden.

Van tevoren had de Egyptische organisatie een helder trainingsschema gemaakt, waarin eerst Ghana het veld zou betreden en daarna de Zuid-Afrikanen. Laatstgenoemden trokken zich daar volgens de Ghanezen niets van aan en zo bevonden de twee kemphanen zich plots tegelijkertijd op hetzelfde veld.

Na verloop van tijd scheen een Zuid-Afrikaanse official het gedeelte van de Ghanezen te hebben betreden, zogenaamd om een “verloren bal” op te halen. Een en ander leidde tot enkele verhitte discussies tussen vertegenwoordigers van beide partijen.

Dede Ayew

In eerste instantie leek deze tactiek te werken. Tijdens de wedstrijd kwamen de Zuid-Afrikanen als eerste op voorsprong dankzij een doelpunt van Kermit Erasmus. Pas in de tweede helft bracht Ghana’s jonge held Dede Ayew de twee teams op gelijke hoogte, waarna Dominic Adiya het pleit besliste in de extra tijd met een weergaloos schot.

Laatste acht

Voor Ghana is een plek bij de laatste acht geen onbekend terrein. De “Black Satellites” bereikten tijdens alle vijf voorgaande U-20 toernooien de kwartfinales. Tegenstander Korea mag echter niet worden onderschat: zij wisten zich driemaal te plaatsen voor de kwartfinales van dit toernooi.

En toch hebben de Ghanezen statistisch gezien duidelijk het overwicht. Zes keer eerder stond Ghana tegenover Aziatische ploegen op dit toernooi; vijf maal wonnen ze en éénmaal speelden ze gelijk.

Op vrijdagmiddag half vijf lokale tijd spelen Ghana en Korea hun onderlinge kwartfinale wedstrijd in de Egyptische stad Suez.