In de 51ste minuut springt Jide van zijn stoel en doet een olijk dansje: 0-1 voor jong Nigeria, zijn avond kan niet meer stuk. Maar gelukkig kun je op onze oosterburen bouwen en in de derde minuut van de blessuretijd wordt op z’n Duits gewoon netjes de 3-2 binnengetikt. Het universum is weer in evenwicht.
Een restaurantje in Lagos, gezelligheid op z’n Afrikaans: verblindende tl-verlichting, kunstbloemen op roze tafelkleedjes en spiegels aan de wand. Op een tv in de hoek zendt Eurosport de wedstrijd Duitsland-Nigeria uit, de achtste finale van het WK onder 20 in Caïro, Egypte. Af en toe hapert het beeld, waardoor je fragmenten uit de wedstrijd mist en zo nu en dan valt de elektriciteit uit.
Zonet, toen de Duitsers 1-1 maakten, hebben wij, drie Hollanders, nog heel hard staan juichen. Bij wijze van grapje, gewoon een beetje Afrikanen pesten. Maar nu is het toch wel wat sneu.
Teloorgang
Voor Jide Johnson bijvoorbeeld, die geen malle danspasjes meer doet. De docent journalistiek zakt nukkig achterover in zijn stoel en begint luidkeels voor alle aanwezigen uiteen te zetten wat er volgens hem vanavond mis ging en wat ten grondslag ligt aan de teloorgang van de ooit zo grote voetbalnatie Nigeria.
‘Voetbaltalent hebben we genoeg, het probleem zit in de organisatie. De ondergang van het jeugdteam in Egypte zag ik al aankomen. De voorbereiding was verschrikkelijk. Coach Ladan Basso regelde een twee weken durend trainingskamp in Malaga, maar door visumproblemen bleef daar nog maar een week van over. Wie boekt er dan ook een trainingskamp in Spanje?’
‘Er wordt maar wat aangerommeld. Kijk naar het Duitse team; meer dan 70 procent van die jongens speelde in 2007 in Duitsland’s onder 17 team. Van het Nigeriaanse team minder dan 30 procent. Er is geen continuïteit.’
De organisatorische tekortkomingen zijn volgens Jide kenmerkend voor het Nigeriaanse voetbal. ‘Het grootste probleem is dat er niet wordt geïnvesteerd. Mensen denken niet na over de lange termijn, ze willen onmiddellijk resultaat zien. Berti Vogts bijvoorbeeld, had meer tijd moeten krijgen om het nationale team te ontwikkelen, een jaar of vijf. Kijk naar wat Ferguson heeft opgebouwd bij Manchester United en Aragonés bij Spanje. Daar hebben ze jaren over gedaan. Je kunt niet na twee jaar al resultaat verwachten. Zo worden geen kampioenen gemaakt.’
Smeken om toeschouwers
Kampioen. Het is lang geleden sinds de Nigerianen dat woord hebben mogen proeven: de Afrika Cup in 1980 en 1994 en olympisch goud in 1996. Het Nigeriaanse voetbal gaat momenteel door een monster van een crisis. De weerslag die dat heeft op de populariteit van het spel vertaalt zich onder anderen in half uitverkochte stadions, zoals tijdens de kwalificatiewedstrijd tegen Kenia in juni van dit jaar.
Nigeriaanse spelers hebben de fans letterlijk gesmeekt om aanstaande zondag tijdens de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Mozambique op te komen dagen. De hoop op deelname aan het WK is tot een nulpunt gedaald. Treffend voorbeeld: een Nigeriaanse bank die kaarten kocht voor alle thuiswedstrijden van de Super Eagles zit nu bij de Nigeriaanse voetbalbond te vissen naar een korting op de prijs.
Het is om moedeloos van te worden, maar daar wil Jide niets van weten. Ondanks al zijn kritiek op het beleid van de Nigeriaanse bond, houdt hij een onwankelbaar geloof in de toekomst. Voor nieuwe successen moet Nigeria volgens Jide weer over de grens kijken. ‘Shaibu Amodu is de beste Nigeriaanse coach die we ooit hebben gehad, maar hij is niet goed genoeg voor Nigeria.’
Het liefst ziet Jide een Nederlander of Serviër het Nigeriaanse roer ter hand nemen. ‘Die weten zich aan de ene kant goed aan te passen, maar laten zich tegelijkertijd niet de les lezen door bemoeizuchtige bondsofficials en politici.’ Bovenaan het lijstje van Jide prijkt een bijzondere naam, namelijk die van Marco van Basten. ‘Hij komt uit de legendarisch Ajax-school. Ik weet wel, hij zit te wachten op een opening bij AC Milan, maar die willen gewoon een Italiaanse coach, dus in principe is hij beschikbaar.’
Incompleet
Ook wat betreft de WK-kwalificatie blijft Jide positief. Tegen beter weten in misschien, want Nigeria staat er beroerd voor. Alleen als koploper Tunesië punten morst, maken de West-Afrikanen nog kans, mits ze komende zondag van Mozambique winnen. ‘Iets in me zegt dat we het toch gaan halen. Ghana en Ivoorkust hebben zich heel gemakkelijk geplaatst, maar bij voetbal hoort ook drama. Daar gaan wij voor zorgen.’
‘Bovendien,’ zo gaat hij verder, ‘het WK wordt voor het eerst in haar geschiedenis in Afrika gespeeld. Dan zou Nigeria, het grootste voetballand van het continent daar niet bij zijn? Een WK in Afrika is niet compleet zonder de Super Eagles.’
