Het “debuut” van Ali Dia is één van de meest hilarische momenten uit het professionele voetbal. De Senegalees speelde maar liefst 43 minuten in de Premier Engelse League en is sindsdien een legende in Engeland. Maar wie is Dia eigenlijk?

Het waargebeurde sprookje begint in 1996 in Southampton. Manager Graeme Souness zwaait bij “The Saints” de scepter. In dat jaar krijgt Souness een telefoontje van George Weah, de Liberiaanse voetballer die het jaar ervoor nog Afrikaans Voetballer van het Jaar werd. Weah, jarenlang de vaste spits bij AC Milan, heeft nogal aanzien in de voetbalwereld.

De Liberiaan meldt dat hij een neefje heeft die even goed is als hijzelf. Maar, zo zegt hij, Souness moet opschieten en hem snel contracteren want er zijn vele andere clubs die zo’n goudmijntje niet willen laten schieten. Volgens Weah heeft het neefje, Ali Dia, voor Paris St. Germain gespeeld en heeft hij interlands gevoetbald voor Senegal. Souness is benieuwd en stemt in. Ali Dia mag een maandlang op proef komen bij Southampton.

Op vrijdagochtend doet Dia voor het eerst mee met de training van het eerste elftal. Volgens Matt le Tissier is dan al te zien dat de Senegalees er niets van bakt. ‘Ik dacht: voetballers op proef komen en gaan, deze jongen zal er ook wel eentje van zijn. We zullen hem wel nooit weer terug zien, want hij was niet bijzonder goed.’

Debuut

De volgende dag speelt Southampton tegen Leeds United en op de bank zit niemand minder dan Ali Dia. Na ongeveer twintig minuten moet Le Tissier geblesseerd van het veld en maakt Dia zijn debuut in het Engelse profvoetbal. De selectiespelers zijn geschokt. Dit was toch die jongen die gisteren al had laten zien dat hij totaal geen talent had?

Dia rent het veld in en laat weer zien dat hij er helemaal niets van kan. ‘Het was ongelooflijk’, zo blikt Le Tissier terug. ‘Hij rende als Bambi op ijs. Het was beschamend om naar te kijken.’ Dia speelt 23 minuten lang. In die tijd doet hij vele vergeefse pogingen om de bal te pakken en schiet zowaar een keer op doel. Dan besluit Souness dat hij Dia en zichzelf een verdere vernedering zal besparen. De speler-op-proef wordt naar de kant gehaald.

Helaas een filmpje met slechte kwaliteit, maar dat Dia geen talent heeft is wel te zien.

Manager

Na de wedstrijd blijkt dat het niet George Weah maar Dia’s manager is geweest die naar Souness had gebeld. De beste man deed zich voor als Weah en Souness trapte er met open ogen in. Dia heeft ook nooit gevoetbald bij Paris St. Germain en al helemaal niet voor het nationale elftal van Senegal. Sterker: Dia is geeneens een profvoetballer.

Hij speelde jarenlang voor verschillende amateurclubs. Stages bij Bournemouth, Port Vale en Gillingham liepen op niets uit en dus tekende hij een contract bij de semi-profs van Blyth Spartans. Blyths manager Peter Harrison zegt daarover: ‘Ik keek naar Match of the Day en daar zag ik hem opeens voetballen bij Southampton. Unbelievable!’

Vreemd

Le Tissier: ‘De volgende ochtend komt Dia bij de fysiotherapeut. Daarna vertrekt hij. Niemand heeft hem ooit nog bij de club gezien. Het was allemaal heel vreemd. Ik snap niet waarom Souness met zijn ervaring inging op zo’n aanbieding.’

Twee weken na zijn debuut gaat Dia akkoord met een ontbinding van zijn contract.

Hij duikt vervolgens op bij Gateshead FC, waar hij in totaal acht keer wedstrijden speelt en daarin zelfs twee keer weet te scoren. Vervolgens komt ook Gateshead tot de conclusie dat Dia geen goede voetballer is. Sindsdien is er van Dia niets meer vernomen, in ieder geval niet op de Europese velden.

In de lijstjes van de slechtste voetballers en grootste miskopen aller tijden staat Dia vrijwel altijd bovenaan. Het Engelse tabloid The Sun schreef zeer treffend: ‘Dia may be a truly rubbish footballer but he’s one of the best conmen in the business!’