Ieder jaar hangen voetbalhelden van weleer hun voetbalschoenen aan de wilgen. De meeste van hen verdwijnen langzaamaan uit het collectieve geheugen. Roadto2010 houdt de herinnering aan deze Vergeten Voetballers levend. Deze week: Rashidi Yekini.

Rashidi Yekini was een goaltjesdief. Hij scoorde altijd en overal. De Nigeriaanse international scoorde in zijn lange loopbaan 37 keer voor de nationale ploeg. Dit is tot op de dag van vandaag een record. In 1994 nam Yekini met Nigeria deel aan het WK in de Verenigde Staten. Op de eerste speeldag van het toernooi, maakte hij het eerste Nigeriaanse WK-doelpunt ooit. ‘Ik wil altijd scoren, in iedere wedstrijd’, zei hij ooit.

Kaduna

Yekini wordt op 23 oktober 1963 geboren in Kaduna, een stad in de binnenlanden van Nigeria. De stad is jarenlang het toneel van religieuze spanningen tussen moslims en christenen. Op de straten in zijn geboortestad komt de jonge Yekini met voetbal in aanraking. Hij wordt ontdekt door UNTL Kaduna, waar hij als zeventienjarige voor het eerst in de basis staat.

Een jaar later verhuist hij naar de Shooting Stars, een ploeg uit de kustplaats Ibadan, 500 kilometer van Kaduna. In de twee jaar dat Yekini daar speelt wordt de club één keer landskampioen en halen ze de finale van de CAF Champions League. De twee jaren die volgen speelt hij voor Abiola Babes uit Abeokuta en Africa Sports National uit Ivoorkust.

Vedette

Bij Africa Sports National breekt Yekini door. Met deze ploeg wordt de spits kampioen van Ivoorkust, wint hij de beker en de Coupe Houphouët-Boigny, de Ivoriaanse variant op de Johan Cruijff Schaal.

Voor Yekini, de vedette van het team, is het tijd voor een volgende stap: Europa. Het Portugese Vitória de Setúbal wordt zijn nieuwe club. In Setúbal is “Ye King”, zoals zijn naam dan luidt, op z’n best. In de 108 wedstrijden die hij in Portugal speelt, scoort hij 90 keer. In het seizoen 1993-1994 wordt Yekini zelfs topscorer van de Portugese competitie. Voor deze prestatie wordt de Nigeriaanse goaltjesdief verkozen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar. En dat is bijzonder, want nooit eerder won een Nigeriaanse voetballer deze prijs.

Afrika Cup

In 1994 vertrekt Yekini met Nigeria naar Tunesië voor de Afrika Cup. De Super Eagles overleven de groepsfase met moeite, maar groeien langzaam in het toernooi. In de halve finale staat Nigeria tegenover Ivoorkust. Na 120 minuten voetbal staat het nog altijd 2-2. Nigeria wint uiteindelijk na penalty’s: 4-2. Yekini, die ook in de reguliere speeltijd wist te scoren, schiet de laatste strafschop koelbloedig binnen.

De finale tegen het Zambia van Kalusha “King Kalu” Bwalya wordt met 2-1 gewonnen. Nigeria, dat de Afrika Cup één keer eerder (1980, Lagos) won, is de favoriet. Zambia komt vroeg op voorsprong, maar staat twee minuten na rust met 2-1 achter. In de slotfase is de uitblinkende Kalusha twee keer dicht bij de gelijkmaker. Eén keer schiet hij tegen de doelman en even later belandt een onhoudbaar schot op de paal. Nigeria komt met de schrik vrij en wint het goud. Yekini is met vijf doelpunten topscorer van het toernooi.

WK in Amerika

Na het succes tijdens de Afrika Cup is Nigeria de hoop van Afrika op het WK in Amerika. Het team van de Nederlandse coach Clemens Westerhof begint goed aan het toernooi. De eerste wedstrijd tegen Bulgarije wordt met 3-0 gewonnen. Yekini maakt na 21 minuten spelen het eerste doelpunt van de wedstrijd. Dit is tevens het eerste Nigeriaanse doelpunt op een WK ooit.

Anti-Westerhof

Ineens is Nigeria wereldnieuws. De ploeg wordt eerste in een zware poule en bereikt de laatste zestien. Het succes verdoezelt de problemen binnen de selectie. Trainer Westerhof is niet bij alle spelers geliefd. De selectie is verdeeld in twee kampen, het pro-Westerhof kamp en het anti-Westerhof kamp. Rashidi Yekini maakt deel uit van de laatste groep.

De dan 30-jarige aanvaller, die tijdens de WK-kwalificatie liefst acht van de zeventien doelpunten maakte, opent vlak voor de finale van de Afrika Cup de aanval op de coach. Volgens Yekini zou Westerhof zich meer bezighouden met het regelen van transfers dan met zijn eigenlijke werk. ‘Alle internationals denken er zo over, maar de meesten durven hun mond niet open te doen’, zegt hij destijds in een interview.

Woedend

‘Als je niet van zijn diensten als spelermakelaar gebruik maakt, word je uit het team gezet’, zo gaat hij verder. Ook op het WK komt het tot een botsing tussen Westerhof en Yekini. De spits is woedend op de coach, als hij in de groepswedstrijd tegen Griekenland na 68 minuten wordt gewisseld.

Na de groepsfase wordt de strijdbijl begraven. ‘We hebben geen problemen, niet over de teamopstelling en niet over geld’, verklaart Westerhof. En daarmee is de kous af.

In de tweede ronde treft Nigeria Italië. De Super Eagles nemen na 25 minuten de leiding. Pas in de laatste minuut van de blessuretijd gooit Roberto Baggio roet in het eten. Hij scoort de gelijkmaker en maakt in de verlenging de 2-1. Nigeria is uitgeschakeld en kan naar huis.

Allah is het geheim

Yekini wordt in eigen land aanbeden als held. Maar held wil de “Goalfather” niet genoemd worden. Wie de steun van Allah geniet is geen held, wil hij als moslim zijn bewonderaars doen geloven. Hij gelooft in predestinatie. ‘Ik beslis niet over mijn bestemming. Mijn doelpunten komen rechtstreeks van Allah. Altijd wordt gevraagd naar het geheim achter mijn doelpunten. Het is eenvoudig: Allah is het geheim.’

Na het WK wordt Yekini gekocht door het Griekse Olympiakos. Daar gaat het mis. Hij  kan het niet vinden met zijn teamgenoten en wordt gepasseerd. De held van de Afrika Cup 1994 zit bijna het hele seizoen op de bank.

Hij vertrekt naar Sporting de Gijón uit Spanje. Ook daar komt zijn spel niet echt uit de verf. Tussen 1997 en 2003 probeert Yekini zijn geluk bij maar liefst zes verschillende clubs. Hij blijft nergens lang. Op 39-jarige leeftijd hangt de Nigeriaanse voetbalgigant zijn voetbalschoenen aan de wilgen.

Maar Yekini kan het voetballen niet laten. Twee jaar later, in 2005, keert hij nog één keer terug. De 41-jarige Yekini gaat samen met Mobi Oparaku, ook een oud-international, spelen bij het Nigeriaanse Gateway FC.

Hij is langzamer dan in zijn jonge jaren, maar scoren doet hij tot in zijn laatste wedstrijd. ‘Ik denk dat een spits nooit te oud is om te scoren. Ik wil altijd scoren, iedere wedstrijd’, aldus de “Goalfather”.