Ghana heeft een mooie staat van dienst als het gaat om jeugdtoernooien. Het land bereikte al twee keer eerder de finale van een U-20 toernooi. En won zelfs al drie keer het U-17 WK. Nergens lijkt zoveel talent aanwezig als juist in dit West-Afrikaans land. Iemand die daar opheldering over zou moeten kunnen geven is Sam Ardey, voormalig coach van diverse Ghanese jeugdelftallen én van de Black Stars, en tegenwoordig verantwoordelijk voor de voetbaltechnische zaken van de Feyenoord Fetteh Football Academy.

Ik ontmoette Ardey in 1996 voor de eerste keer. Ghana had toen net haar status als jeugdwereldkampioen over moeten dragen aan Nigeria. Het jeugd-WK van 1995 was hét toernooi waar Nwankwo Kanu wist door te breken en meteen door Ajax geselecteerd werd.

Ardey woonde op de compound van het hoofdkantoor van politie in Accra. In het dagelijks leven bleek hij politie-inspecteur te zijn. Waar ligt volgens hem het geheim van het Ghanese jeugdvoetbal? De trainer beantwoordde de vraag niet meteen, maar liep naar zijn boekenkast om een plakboek te pakken. ‘We beginnen al heel vroeg’, zei hij toen terwijl hij nog door het boek bladerde. ‘Kijk, hier heb ik de foto die ik zocht. Dit is een foto van Abedi Pelé toen hij een jaar of vijftien was. Hij speelde toen nog in de Colts.’

De Colts is het magische woord achter het Ghanese jeugdvoetbal. Het is een jeugdcompetitie die in de verschillende regio’s op zowel dorps -als stedelijk niveau wordt gespeeld. ‘Ik reis het hele land door om de wedstrijden te bezoeken’, zei Ardey. ‘Dan zie ik het ruwe talent waar ik een label op plak, figuurlijk gezien dan. Je moet ze dan nog niet met tactiek in aanraking brengen, want dan dood je het talent. Laat ze een jaar of drie hun gang gaan en begin ze dan op ongeveer vijftienjarige leeftijd heel gericht te trainen. Dan gaan ze ook officiële competities spelen, bijvoorbeeld bij een tweede divisieclub.’

Sam Ardey keek tijdens het gesprek herhaaldelijk op zijn horloge. Hij zat wat krap in zijn tijd omdat de Black Stars twee dagen later naar Europa moesten vliegen en er nog veel geregeld moest worden. En hij had nóg iets te doen. Bij hem thuis was een jonge dertienjarige speler die hij nog wat adviezen moest geven. De speler droeg een Ajax tenue en vertelde me trots dat hij ook daadwerkelijk naar de Amsterdamse club zou verkassen. De vader van de speler was zo mogelijk nog trotser dan zijn verlegen maar breed lachende zoon. ‘Dit is Kwame Quansah’, zei Ardey. ‘Misschien wel het grootste talent dat we hier hebben. Let op: hij gaat het maken bij Ajax. Hij is onze nieuwe Abedi Pelé.’

Hij geeft me de naam en het telefoonnummer van iemand die nog veel meer betrokken is bij het Ghanese jeugdvoetbal en de Colts, Alhaji Maikano. Met hem zou ik de volgende dag het echte geheim achter het Ghanese jeugdvoetbal ontdekken.