In een enerverende wedstrijd stonden de Egyptische Farao’s tegenover de Ontembare Leeuwen uit Kameroen. Tijdens de finale van de Afrika Cup in Ghana (2008) namen de twee landen het ook tegen elkaar op, Egypte won. Vooraf werd de wedstrijd geafficheerd als de ‘clash’ tussen Rigobert Song en Ahmed Hassan. De respectievelijk 33- en 34-jarige aanvoerders willen zich beiden laten gelden, maar waar Song ook op het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika actief zal zijn, ontbreekt Hassan op het hoogste voetbaltoneel. Egypte werd in een barrage voor het laatste Afrikaanse wk-ticket uitgeschakeld door Algerije.
In de wedstrijd stond echter meer op het spel. De Afrikaanse kampioen wilde de teleurstelling van het niet kwalificeren voor Zuid-Afrika wegspelen, terwijl de ploeg van Eto’o het verlies in de finale van de Afrika Cup in 2008 wilde wreken. Zo begonnen beide ploegen aan hun kwartfinale in Beguela, nadat een minuut stilte in acht was genomen voor de slachtoffers van de aardbeving in Haïti.
Eigen doelpunt
In de ploeg van Kameroen was een basisplaats ingeruimd voor Ajacied Eyong Enoh. In de 27e minuut kwam Kameroen op voorsprong. Een corner verdween via het hoofd van de Egyptische aanvoerder Ahmed Hassan in eigen doel. Het was Hassan zelf die zijn ploeg daarna weer op gelijke hoogte bracht. In zijn 170e interland haalde Hassan van 38 meter verwoestend uit. Overigens ging doelman Katemi daarbij niet vrijuit. De goalie van Kameroen bewees echter zijn nut door in het begin van de tweede helft een aantal inzetten van Mohammed Zidan knap te stoppen. De aanvaller van Borussia Dortmund kwam twee keer in scoringspositie, maar verzuimde zijn ploeg op voorsprong te zetten.
Terwijl Kameroen in de tweede helft het beste van het spel had, was het Egypte dat via Moteab kort voor het einde van de wedstrijd in scoringspositie kwam, maar zijn inzet belandde in het zijnet. Dezelfde Moteab claimde in de negentigste minuut een penalty, wat echter werd weggewoven door de Zuid-Afrikaanse scheidsrechter.
Tikkie terug
Anderhalve minuut in de blessuretijd speelde Kameroener Geremi de bal te zacht terug naar zijn keeper, Mohamed Gedo profiteerde en scoorde de 2-1. Gedo was in de 68e minuut ingevallen voor Zidan en bevestigde zijn reputatie tijdens de Afrika Cup: in drie invalbeurten kwam de aanvaller driemaal tot scoren. Het was uiteindelijk Ahmed Hassan, die de tweestrijd met Song in zijn voordeel besliste, al zal over de manier waarop dat ging nog lang worden doorgepraat. Zijn vrije trap belandde via de keeper en de onderkant van de lat op de doellijn, maar werd door de lijnrechter tot doelpunt gepromoveerd. Ondanks alle protesten van de Ontembare Leeuwen, herriep de scheidsrechter zijn beslissing niet: 3-1 voor Egypte.
Nadat Aurélien Chedjou Nagy neerhaalde en daarvoor rood kreeg kwam Kameroen met 10 man te staan en kon Egypte gemakkelijk de wedstrijd uitspelen.
Na Ivoorkust is Kameroen dus de tweede Afrikaanse WK-deelnemer die niet verder komt dan de kwartfinale van de Afrika Cup. Egypte kan zich ondertussen opmaken voor de revanche tegen Algerije, de ploeg die het in de halve finale zal treffen. Waarschijnlijk zullen de Farao’s zich nog wel even achter het oor krabben: Hoe hebben we ooit dat WK mis kunnen lopen?
