Photo By: Tom van der Leij - www.fototom.nl
Zuid-Afrika maakt zich op voor het WK voetbal in 2010. Niet alleen de spelers en supporters dromen van successen. Ook de Zuid-Afrikanen zelf hopen een graantje mee te pikken. Correspondente Elles van Gelder doet verslag van de WK-koorts.
Het vlees met dikke vetlaag knettert in de bakpan. In de winter gebruik ik die oude kachel, wijst de 76-jarige Rachel Mokoene naar een groen fornuis waar nog kolen in gaan. ‘Dan wordt het zo lekker warm in de keuken.’ De ruimte van zo’n twaalf vierkante meter vormt de ingang tot haar bescheiden woning in de township Soweto. Hier ontvangt Rachel al meer dan vijftig jaar familie en vrienden.
Aan de keukentafel zit haar 34-jarige kleinzoon Lebo Malepe, die een deel van zijn kindertijd in het huis van zijn oma doorbracht. Met zijn handen eet hij het net gebakken vlees. Lebo is op bezoek om te kijken of het schilderen van een buitenmuur opschiet. Op het kleine erf van zijn oma staat een gebouw met drie kleine kamers waar ze toeristen willen laten slapen.
Lowbudget
Oma en kleinzoon hopen dat de voetbalsupporters die naar Zuid-Afrika komen voor het WK een bed willen hebben in de grootste en meest bekende township van het land. Er zijn al meer B&B’s in Soweto maar deze slaapplek wordt veel simpeler en lowbudget. De gasten moeten zo een beter idee krijgen van hoe een groot deel van de Zuid-Afrikanen woont.
Lebo is een slimme self-made man uit de township. Hij maakte zijn middelbare school niet af maar heeft een gevoel voor zaken doen. Met succes zette hij in het oude huis van zijn andere grootouders al een backpackers op voor rugzaktoeristen. Nu is het andere familiehuis aan de beurt. Zijn liefde voor de wijk staat groot op zijn arm getatoeëerd.
Limonadeglazen
Oma Rachel schenkt de kleine limonadeglazen nog eens vol met cola. Voor haar gaat het er niet alleen om dat ze wat ruimer bij kas gaat zitten, vertelt ze. ‘Ik ga mijn kleinzoon nu meer zien en mensen van over de hele wereld ontmoeten. Dit gaat me gezonder en gelukkiger maken. En ik ga nooit meer eenzaam zijn.’
De goedlachse grootmoeder werd in 1933 in Soweto geboren en heeft dus veel verhalen te vertellen. Gasten kunnen aanschuiven aan de keukentafel en horen over de jaren van de apartheid en daarna. En als ze willen kan ze een Afrikaanse maaltijd voor ze koken, zegt Rachel. ‘De toeristen moeten zich echt thuis voelen.’
Deze column verscheen eerder in het tijdschrift IS.
