Het was weer een gezellige boel bij Jack van Gelder in de studio op dinsdag: onze nationale troetelverslaggever nam Wesley Sneijder op schoot en grapte en grinnikte met Nigel de Jong en Rafael van de Vaart. Van Gelder staat voor critici symbool voor het kritiekloze deel van de sportjournalistiek.

Sportjournalisten juichen niet, in elk geval dat is de ongeschreven regel van de Nederlandse sportjournalistiek. Dus als je als sportverslaggever op de perstribune zit juich je niet, maar kijk je zonder emotie naar de verrichtingen van het elftal.

Het is een vreemde gewaarwording voor Afrikaanse journalisten, die volledig uitgedost in de nationale kleuren de perstribune betreden. Een journalist in Nigeria vertelde mij een aantal maanden geleden dat dit geen enkel probleem vormt. Het steunen van je land is immers prima te verenigen met een kritische blik: hij is zelfs kritischer als zijn land niet goed speelt, doordat hij zo’n grote fan is.

Jack van Gelder

Maar niets van dat alles in Nederland, want zoals een correspondent in de Tweede Kamer zijn of haar politieke voorkeur voor zich houdt, zo dient een sportverslaggever dat ook te doen voor zijn of haar favoriete voetbalteam. Zelfs als het gaat om het nationale elftal van je land. In Nederland is er een uitzondering op deze regel: Jack van Gelder. Onze nationale voetbalcommentator schreeuwt, juicht en eerlijk is eerlijk: in de top 10 van meest legendarische voetbalcommentaren domineert Van Gelder.

Van Gelder laat zijn emoties de vrije loop en de kale grootverdiener van de NOS komt ermee weg, want Jack verwoordt het gevoel van de natie, in elk geval nu “we” in de finale staan! Van Gelder’s radiocommentaar is dan ook het eerste wat het roadto2010-team in Zuid-Afrika opzoekt, na weer een gewonnen wedstrijd van onze Oranje Leeuwen.

Patriotisme

En we genieten van Oranje! Ze speelden nog niet het beste voetbal ooit, maar de drijfveer en het doorzettingsvermogen van het team is iets wat ons land en vooral ons voetbal altijd ontbeerde. Onze Afrikaanse collega’s begrijpen er dan ook niks van als wij blijven volhouden dat we niet als favorieten de finale in gaan. Waar is ons patriotisme? En waarom geloven we er nog steeds niet 100% in?

Het zijn confronterende momenten voor ons, want eigenlijk moet je onze Afrikaanse collega’s gelijk geven en verdient dit Oranje alle steun. Zoals een fan tegen mij zei: “Nederland is het grootste voetballand in de wereld, dat nog nooit wereldkampioen is geworden”. Onze Ghanese collega’s laten weten dat Ghana achter Oranje staat, hetzelfde geldt voor Ivoorkust en zelfs uit Kameroen krijg ik steunbetuigingen binnen. En dan is er natuurlijk onze Ugandese collega Joe Opio (de Johan Derksen van Uganda): volgens hem is het de tijd van Nederland! Het kan niet anders, want Nederland heeft Van Bommel, De Jong en natuurlijk de Oranje-mars.

Zelfs de spelers zijn ervan overtuigd! Tegen zoveel positiviteit kan zelfs Jack van Gelder niet op. In zijn gezellige studio in het Greenpoint Stadion in Kaapstad spartelt hij dan ook nog even tegen en waarschuwt voor overschatting (kritische opmerking!).

Maar laten we eerlijk zijn: Oranje verdient respect voor hun prestatie, die van wereldklasse is. De resultaatgerichtheid zou wel eens kunnen leiden tot de eerste wereldtitel van ons land. Alleen de voetbalbond is daar nog niet van overtuigd. Terwijl bondscoach van Marwijk zijn doelstellingen duidelijk had gesteld, heeft de voetbalbond het Oranje-hotel slechts tot na de dag van de halve finale geboekt: donderdagochtend moet het elftal van Van Marwijk naar een andere accommodatie. Je zou de verantwoordelijke hiervoor bij de KNVB onmiddellijk de laan uit moeten sturen, maar goed, laten we de eenheid in ons team niet verpesten. Hopelijk doorbreekt de verandering van hotel de dagelijkse sleur van de spelers…

De tovenaar van Wesley

Oh ja en dan nog even dit: in het boek Africa United beschrijft de Beninese journalist Espera Donouvoussi op magnifieke wijze de rol van juju in het Afrikaanse voetbal. De magie van de Afrikaanse tovenaars zou in Zuid-Afrika de strijd moeten aangaan met die van Europa en vooral Zuid-Amerika. En de vraag was wie deze strijd (het festival van de juju) zou winnen.

Die vraag lijkt na gisterenavond beantwoord: die uit Europa. Want ja, ook Nederland maakt gebruik van magische krachten: bij Jack van Gelder maakte Dirk Kuijt bekend dat de kleine generaal (Wesley Senijder) magnetische armbandjes had gekocht voor de hele selectie. En je moet het de tovenaar die Sneijder bezocht meegeven: tot nu toe werkt het!