Foto: Mohamed Abdou/Twenty Ten

‘Als het eigen land uit het toernooi is, dan steunen we een ander Afrikaans land’  is een gevleugelde uitspraak die in veel gevallen opgaat. Maar niet donderdagavond als in de halve finales van de Afrika Cup in Angola, vier aartsrivalen tegenover elkaar staan: Nigeria ontmoet Ghana, terwijl het lot heeft bepaald dat Algerije en Egypte voor de derde keer in drie maanden de degens kruisen.

Door Stefan Verwer en Arnold Pannenborg

Black Stars vs The Super Eagles

Nigeria versus Ghana is een herhaling van de showdown tijdens de Afrika Cup 2008. De media uit het gastland pakten destijds de statistieken erbij en die logen er niet om. Ghana had Nigeria al vijftien jaar niet in een officiële wedstrijd verslagen.

En toch zagen de Ghanezen vol vertrouwen uit naar de kwartfinale tussen de Black Stars en de Super Eagles. De Nigerianen bevonden zich immers in het hol van de leeuw. Zeker 40.000 uitzinnige fans juichten voor de Ghanezen en beschimpten de Nigerianen, terwijl slechts een handjevol fans de bezoekers een hart onder de riem staken. Ghana speelde thuis, en dat zouden de Eagles weten ook.

In een wedstrijd die bol stond van de spanning en rivaliteit – logisch ook, gezien de “haat” tussen beide landen op voetbalgebied – delfde Nigeria het onderspit. De Super Eagles kwamen voor maar verloren de beladen wedstrijd uiteindelijk met 2-1. Helaas voor Ghana verloren zij de wedstrijd erna van Kameroen.

De grote vraag is nu wat er gaat gebeuren op donderdag. Ditmaal spelen de Ghanezen niet in eigen huis, de Nigerianen uiteraard ook niet. Bovendien gaat het nu niet om een plek in de halve finale maar om de gewilde finaleplaats. De spanning en onderlinge rivaliteit zal tot ongekende hoogten stijgen.

Tot nu toe maakten zowel Ghana als Nigeria weinig indruk tijdens deze editie van de Afrika Cup. Ghana staat in de halve finale dankzij een prachtige schuiver van Asamoah Gyan in de wedstrijd tegen gastland Angola. En Nigeria speelt op donderdag uitsluitend dankzij 11 engeltjes op de schouders van de spelers. De Eagles versloegen het sterkere Zambia onverdiend na strafschoppen.

Beide ploegen kampen met flinke moeilijkheden. Ghana kent een blessuregolf van jewelste en Nigeria speelt gewoonweg beneden haar status als Afrikaans topland. En toch is Ghana versus Nigeria een klassieker in zijn soort.

De voetbaloorlog

De West-Afrikaanse derby is net zo’n mooi affiche als die andere halve finale, Algerije versus Egypte. Ondanks dat deze wedstrijd door de Afrikaanse voetbalbond als een ‘normale’ wedstrijd wordt afgedaan, lijkt dat verre van het geval. Confrontaties tussen beide landen worden al jaren gekenmerkt door hoogoplopende spanningen en zelfs regelrechte geweldsuitbarstingen zijn geen uitzonderingen.

De laatste kwalificatiewedstrijd voor het laatste wk-ticket tussen beide landen liep ongelofelijk uit de hand. Egyptische hooligans bekogelden de Algerijnse spelersbus en Algerijnse relschoppers vielen Egyptische winkels in Algiers aan. Uiteindelijk was er een beslissingswedstrijd nodig in Khartoum, die door Algerije werd gewonnen, waardoor het land deze zomer in Zuid-Afrika te bewonderen is. De overwinning van Algerije was zeker niet het einde van de spanningen. Even werd zelfs gevreesd dat tussen beide landen een voetbaloorlog zou uitbreken.

Die werd in de kiem gesmoord, maar de wedstrijd kan de spanning tussen beide landen weer doen oplopen. Opmerkelijk genoeg stelt de CAF dat er geen dreiging is, omdat er geen fans van beide kampen naar de wedstrijd zouden gaan, maar naar verluidt reizen duizend Algerijnse en enkele honderden Egyptenaren naar Benguala, waar de wedstrijd zal worden gespeeld.

En dat er veel op het spel staat bleek wel uit de reactie van Mohamed Zidan. De Egyptische speler stelde, nadat Egypte zich kwalificeerde voor de halve finale, dat de wedstrijd een oorlog zal worden: ‘It is a matter of life and death: wij willen de wereld laten zien dat wij ons hadden moeten kwalificeren voor de eindronde van het wereldkampioenschap.’

Egypte maakt een sterke indruk tijdens het toernooi: alle wedstrijden werden gewonnen, ondanks het ontbreken van sterspelers, zoals Aboutrieka en Zaki. Het elftal steunt nu op Zidan en de 34-jarige aanvoerder Ahmed Hassan, die tegen Kameroen met twee doelpunten zijn 170e optreden in het nationale elftal opluisterde. Algerije begon moeizaam, maar groeit in het toernooi. Vooral in de kwartfinale tegen Ivoorkust maakte het team veel indruk, door zich telkens uit achterstand terug te knokken.

Het beloofd dus een geweldige voetbalavond te worden, al is het te hopen dat we niet weer een scheidsrechterlijke dwaling zullen zien.