De matige Afrikaanse resultaten op het afgelopen WK hebben de bondsvoorzitters van de verschillende landen vast aan het denken gezet. Het gebrek aan structuur is een veel gehoorde oorzaak van de zwakke prestaties. Daar lijkt echter verandering in te komen. Zeker bij Algerije
en Ghana, die gewoon doorgaan met hun coach.
Algerije
Rabah Saâdane sprak direct na het teleurstellend verlopen WK (Algerije wist niet tot scoren te komen en werd laatste in de groep red.) de wens uit om bondscoach te blijven van de Noord-Afrikanen. Het bestuur gaf gehoor aan die oproep en de coach verlengde zijn contract met twee jaar.
Door de contractverlenging kan Saâdane verder werken aan zijn uitgestippelde beleid om het voetbal in Algerije beter te ontwikkelen. Nu is het vaak zo dat coaches die een mindere prestatie leveren meteen aan de kant worden gezet. Dat lijkt positief op korte termijn, maar op langere termijn kan dit dodelijk zijn. Iedere keer een nieuwe aanpak zorgt niet voor een gestructureerd plan om het voetbal in Afrika te ontwikkelen.
Rajevac
Dat lijken ze in Ghana ook te begrijpen. Milovan Rajevac had dit WK success met Ghana. De coach staat al sinds 2008 aan het roer en is het bewijs dat er, kort voor het WK, geen grote internationale naam hoeft worden aangetrokken om succes te boeken.
In de periode van Rajevac haalde Ghana onder twintig de wereldtitel. Rajevac heeft in zijn periode die talentvolle jeugd langzaam en gestructureerd in het eerste team gebracht. Andrew Ayew is daar het perfecte voorbeeld van. De jonge middenvelder is door Rajevac in het team gebracht en blonk uit in Zuid-Afrika. Zo zie je maar wat je met een beetje organisatie en geduld kan bereiken.
Contract
Dat Rajevac langer doorgaat is nog niet officieel, maar zowel het bestuur als de Serviër zelf hebben aangegeven dat ze een langer dienstverband wel zien zitten. De selectie van Ghana heeft door zijn talentvolle jeugdspelers nog veel potentie en wie weet kunnen de goede prestaties van Ghana nog wel overtroffen worden. Zeker als ze verder gaan op de route die door Rajevac is uitgestippeld.
Zuid-Afrika
Bafana Bafana had zich ongetwijfeld veel meer voorgesteld van een WK in eigen land. Het gastland eindigde als derde in de groep en was het eerste gastland ooit dat op een WK in de eerste ronde werd uitgeschakeld. Carlos Alberto Parreira kondigde na het WK aan om te stoppen. Zijn assistent Pitso Mosimane is de nieuwe hoofdcoach.
Hiermee wordt er gekozen voor structuur. De spelersgroep treft een bekende naam die al met de groep te maken heeft gehad en die bovendien kennis heeft van het Zuid-Afrikaanse voetbal. Hij heeft een overzicht van alle spelers en hoeft niet eerst maanden te besteden om het land en het voetbal te leren kennen.
Grote namen
Dit beleid is echter nog niet doorgedrongen bij Nigeria en Ivoorkust. Beide landen kozen er voor om vlak voor het WK een grote naam aan te stellen in de vorm van Lars Lagerback en Sven-Göran Eriksson.
Beide trainers hebben veel ervaring in Europa, maar trainen in Afrika is toch iets anders. Er heerst een andere cultuur, die ook het voetbal beïnvloedt. In de korte tijd die de heren hadden, lukt het natuurlijk niet om die hele cultuur te begrijpen. Laat staan dat het lukt om een overzicht te krijgen van alle spelers die de potentie hebben om international te zijn.
Teleurstellend
Zowel van Nigeria en Ivoorkust werd afgelopen WK veel verwacht, maar de twee grootmachten strandden in de eerste ronde. De coaches verdienen bakken met geld en het zou niet verwonderlijk zijn als Lagerback en Eriksson nu al weer afscheid nemen.
Structuur
Wordt het contract wel verlengd, dan is het zaak om te gaan bouwen. De coaches zullen veel tijd door moeten brengen in Afrika in plaats van iedere keer op en neer te vliegen. Zo leren ze het land en vooral het voetbal kennen. Als ze zich ook bezig gaan houden met de ontwikkeling van de jeugd en Afrikaanse trainers, dan profiteert heel Afrika daarvan.
Het zou mooi zijn als in 2014 het eerste resultaat hiervan te zien is. Als Afrika dan meer op eigen benen staat en eindelijk een keer die halve finale weet te bereiken. Dan zal er de komende jaren wel ontzettend hard en gestructureerd gewerkt moeten worden.








