Ieder jaar zijn er voetbalhelden die hun schoenen aan de wilgen hangen. De meeste van hen verdwijnen langzaam uit het collectieve geheugen. Roadto2010 houdt de herinnering aan deze Vergeten Voetballers levend. Deze week: Hatem Trabelsi, de topvoetballer wiens carriere door blessureproblemen nooit helemaal tot bloei kwam.

Augustus 2001. Ajax speelt het eerste Champions League-duel tegen Celtic. De Schotse ploeg wint met 3-1. Het is het Ajax-debuut van Hatem Trabelsi, een dan totaal onbekende 24-jarige Tunesiër.

Hatem Ben Belgacem Trabelsi groeit op in een buitenwijk van hoofdstad Tunis. Club Sportif Sfaxien, een Tunesische profclub, biedt hem een contract aan. Trabelsi is dan twintig jaar. Hij komt niet uit een traditioneel voetbalgezin, maar zijn ouders zijn trots op hun sportende zoon. ‘Mijn vader is zijn hele leven vrachtwagenchauffeur geweest. Ook mijn moeder, broer en twee zussen hebben niets met sport. Ze zijn thuis trots op me dat ik de eerste ben die wat speciaals heeft bereikt in het leven. Ik zal er alles aan doen om mijn familie en mijn land niet teleur te stellen.’

Geen typisch Afrikaans land
Over zijn geboorteland: ‘Tunesië ligt in Afrika, maar op voetbalgebied is het geen typisch Afrikaans land. Ik bedoel: in de meeste Afrikaanse landen zijn clubs blij als ze een speler op het Europese continent kunnen afleveren. Dat geeft status aan de voorzitter, aan de club, zelfs aan een heel land. In Tunesië is altijd anders geredeneerd. Daar vinden de autoriteiten dat een profvoetballer zijn capaciteiten op de eerste plaats in dienst moet stellen van het eigen land. Daar komt bij dat Tunesische clubs in betrekkelijke welvaart verkeren. Ze hebben de geldstromen uit Europa simpelweg niet nodig om een behoorlijk financieel beleid te voeren. In zo’n situatie verleggen makelaars en clubs uit Europa hun interesse automatisch naar andere, armere delen van Afrika.’

Ajax is zijn eerste Europese club. Hij krijgt een driejarig contract. De stijl van zijn nieuwe club sluit aan op wat hij in eigen land gewend was. Technisch verzorgd voetbal, gericht op de aanval. ‘In de jeugd was ik altijd aanvallende middenvelder’, verklaart hij zijn opvallende drang naar voren. Pas op zijn 18de zakte hij een linie, sindsdien speelt hij taakbewust. ‘Maar een bepaalde mate van vrijheid heb ik nodig. Laatst speelden we tegen AS Roma zonder buitenspelers en met veel gelegenheid om van achteruit op te komen. Zo heb ik voor een team de meeste waarde.’

Ici!
Toch is Nederland even wennen. Zo gaat het verhaal dat de Ajax-doelman hem “Easy!” toeschreeuwde toen Hatem Trabelsi in balbezit kwam. De Tunesiër, die alleen Frans sprak, verstond “Ici!” en speelde de bal naar de keeper. Die rekende daar logischerwijs niet op en voorkwam ternauwernood een tegentreffer.

Niettemin maakt de Tunesiër in zijn eerste Hollandse weken een zelfverzekerde indruk. Intern wordt bij Ajax met respect gesproken over de voetballer die uitstraalt dat hij met een missie naar Amsterdam is gekomen. Trabelsi wil de eerste voetballer van Tunesische afkomst worden die slaagt in Nederland.

Befaamde rushes
Slagen doet hij zeker. Trabelsi verovert vrijwel direct een basisplaats. Dankzij zijn sterke verdedigende werk en zijn befaamde rushes naar voren, waaruit af en toe doelpunten vallen, wordt hij een publiekslieveling.

Afrika Cup
2004 wordt het jaar van Trabelsi. De Tunesische voetbalbond neemt hem op in de selectie voor het toernooi om de Afrika Cup, dat van 24 januari tot 14 februari in Tunesië wordt gehouden. De verdediger van Ajax kampt al sinds 22 oktober met een knieblessure, maar bondscoach Roger Lemerre wil hem een kans geven. Tijdens de eerste poulewedstrijd blijft Trabelsi op de bank zitten, omdat hij nog teveel last heeft van zijn knie.

Als Trabelsi later toch wordt opgesteld, ontpopt hij zich tot een van de dragende spelers van het team. Tunesië wint dat jaar de Africa Cup.

Prijzen
In de jaarlijkse verkiezing om de ballon d’or, de gouden bal voor de beste Arabische voetballer van dat jaar, eindigt de Ajacied op een tweede plaats achter Mohamed Nour.

In dezelfde week wordt de titel van beste sporter van de regio Maghreb (Noord-Afrika) bekendgemaakt. Die titel gaat naar de Marokkaanse atleet Hicham El Guerrouj. Trabelsi eindigt in deze algemene verkiezing op een eervolle derde plaats.

Terug in Nederland gaat hij denken aan een nieuwe uitdaging. ‘Ik heb het hier prima naar mijn zin en hoop kampioen te worden. Misschien komt er een andere club, maar daar wil ik niet op vooruitlopen. Ik beschouw Ajax overigens ook als een grote club.’ Het Arsenal van Wenger wil graag in zee met Trabelsi. Hij gaat op proef, maakt indruk en krijgt een contract aangeboden. De transfer lijkt rond. Trabelsi blijft echter in Nederland. Hij tekent niet, er zijn problemen met zijn werkvergunning in Engeland.

Mooi geweest
Mede doordat de Tunesier niet naar Arsenal vertrekt, zal hij nooit een wereldster worden. Hij blijft te lang bij Ajax plakken. Langzamerhand wordt Trabelsi ontevreden in Amsterdam. In de winterstop van seizoen 2005-2006 doet hij zijn beklag in Ajax Life. ‘We hebben meer spelers nodig van 28 en 29 jaar. Dit seizoen is gebleken dat Ajax routine mist.’ Trabelsi zegt dat hij ontevreden is, dat hij onlangs op de bank werd gezet. Hij overweegt om naar het buitenland te vertrekken. ‘Ik ben hier nu vijf jaar. Het is mooi geweest. De mensen willen wel eens iemand anders op mijn positie zien.’

Trabelsi wordt in de maanden die volgen gelinkt aan diverse Engelse clubs. In augustus vertrekt hij uiteindelijk naar Manchester City. Ook hier speelt zijn blessure hem parten. Na een maand revalideren maakt hij zijn debuut op 11 september tegen Reading. In december van dat jaar beleeft hij zijn finest hour in de Engelse competitie. In een wedstrijd tegen stadsgenoot Manchester United scoort hij de enige treffer van City. De ploeg verliest met 3-1, maar Trabelsi heeft iets bijzonders gedaan: scoren. Het is zijn enige doelpunt in de Engelse competitie en slechts de derde sinds hij vijf jaar eerder naar Europa kwam.

Niet meer nodig
Ondanks dit doelpunt belandt hij na twintig wedstrijden op de bank. Trabelsi, een van de beste voetballers die Tunesië ooit gekend heeft, is niet meer nodig. In 2007 wordt gespeculeerd over een overgang naar Le Mans en Lazio. Bij Colorado Rapids en DC United mag hij op proef komen, maar Trabelsi zou nooit meer als voetballer voor een club uitkomen. Eén van de redenen van het afketsen van diverse transfers is, naast het financiële aspect, de fysieke staat van de knieën van de Tunesiër.

Trabelsi heeft nog altijd geen afscheid van de voetballerij genomen. Begin dit seizoen is hij begonnen met een trainingscursus. Zijn succesvolle carrière als voetballer lijkt afgelopen, maar wellicht begint hij binnenkort aan een nieuwe.