De meeste voetballers die hun schoenen aan de wilgen hebben gehangen verdwijnen langzaam uit het collectieve geheugen. Roadto2010 houdt de herinnering aan deze Vergeten Voetballers levend. Deze week: Laurent Pokou.

De titel “topscorer aller tijden” van de Afrika Cup was 38 jaar lang in handen van Laurent Pokou. De Ivoriaan werd ruim 40 jaar geleden twee keer topscorer van de Cup. In de editie van 1968 scoorde hij 6 keer. De legende verbeterde deze prestatie twee jaar later in Soedan door 8 keer te scoren (waaronder vijf keer in een wedstrijd tegen Ethiopië). Pas in 2008 werd het record verbroken door Samuel Eto’o.

Pokou wordt op 4 oktober 1947 geboren in Abidjan, in die jaren de hoofdstad van Ivoorkust. Hij maakt op 15-jarige leeftijd zijn profdebuut bij USFRAN Bouake. In zijn tweede jaar bereikt hij met zijn ploeg, tegen alle verwachtingen in, de halve finale van het Ivoriaanse bekertoernooi. De kwaliteiten van de jonge spits vallen op. Hij wordt uitgenodigd om te komen spelen bij het grote ASEC Mimosas uit Abidjan.

Stade Rennais
Bij ASEC komt Pokou tot bloei. Met de club uit Abidjan wint hij zes keer het bekertoernooi en wordt hij drie keer landskampioen. In December 1973 vertrekt Pokou naar Frankrijk. Hoewel Marseille en Nantes een beroep op hem doen, tekent hij bij Stade Rennais, dat op dat moment tegen degradatie vecht. Pokou heeft eerder al min of meer bij Nantes getekend, maar de regering van Ivoorkust verbiedt de speler om het land te verlaten.

Het is de lokale geldschieter François Pinault, die de komst van Pokou naar Rennais mogelijk maakt. De miljonair, die een tinmijn in de buurt van Abidjan bezit, hoort van het incident op het vliegveld en koopt Pokou vrij. Pinault biedt de speler vervolgens bij Rennais aan, een club waarvan hij veel thuiswedstrijden bezoekt.

Europa
De Ivoriaanse aanvaller wordt een van de eerste Afrikaanse voetballers die in Europa successen behaalt. Tijdens zijn eerste halve seizoen maakt hij meteen indruk. In de veertien wedstrijden die hij voor de club speelt, scoort hij acht keer. Mede dankzij Pokou weet Rennais zich in de Ligue 1 te handhaven.

Ook tijdens het seizoen dat volgt maakt de Ivoriaan indruk. Hij maakt 14 van de 38 goals die zijn club scoort. Toch degradeert Rennais, maar Pokou blijft zijn ploeg trouw. Hij blijft goed scoren. In de eerste elf wedstrijden scoort hij maar liefst 17 keer, waaronder twee hattricks. In de twaalfde wedstrijd gaat het fout. Tijden het duel tegen Chateauroux raakt Pokou in botsing met de doelman. De knieblessure die hij aan het incident overhoudt houdt hem zeventien maanden aan de kant.

Als hij hersteld is vertrekt Pokou naar AS Nancy-Lorraine, een ploeg die in de bovenste regionen van de Franse competitie meedraait. De verwachte doorbraak blijft uit. Pokou heeft last van een virusinfectie. Hierdoor weet hij slechts sporadisch te imponeren. In de 19 wedstrijden die hij speelt scoort hij slechts drie keer.

Michel Platini
Bij Nancy speelt hij samen met de dan nog piepjonge Michel Platini. ‘Toen ik van Rennes kwam, was Platini nog een jong talent’, vertelt hij later. ‘Hij vond het toen een eer om met mij in een ploeg te spelen, maar natuurlijk zijn de rollen nu omgedraaid. Ik vind het mooi dat ik met hem mocht spelen. Ik had altijd het gevoel dat Michel en ik goed konden samenspelen. Hij kon me altijd met een dieptepass lanceren. We lagen elkaar goed en we gaan nog steeds goed met elkaar om. We bellen zo nu en dan.’ Nantes wint in 1978 de Coupe de France. Pokou zit tijdens de finale op de bank.

In de zomer van 1978 keert Pokou terug naar Rennais, “de mooiste club waar ik ooit gespeeld heb”. Na een jaar houdt hij het voor gezien in Frankrijk; hij komt niet meer op zijn oude niveau en dat frustreert hem. Op 24 december 1978, tijdens een bekerwedstrijd tegen Saint-Pol-de-Leon, wordt hij van het veld gestuurd voor het slaan en beledigen van de scheidsrechter. Hij krijgt een schorsing van twee jaar, die later naar zes maanden wordt teruggebracht. De spits zou na dit incident niet meer voor Rennais in actie komen.

Pokou keert terug naar Ivoorkust en speelt nog een jaar voor ASEC Mimosas, de club waar hij zijn loopbaan begon. In maart 1980 zet hij een punt achter zijn carrière.

De Olifanten
Hoewel hij geen onverdienstelijk clubspeler is, komt hij als speler van het nationale team van Ivoorkust, De Olifanten, echt tot bloei. Hij is 38 jaar lang houder van de titel “topscorer aller tijden” van de Afrika Cup. Hij scoort zijn treffers in 1968 en 1970.

In 1968 scoort hij drie doelpunten in de poulefase. In de halve finale tegen Ghana schiet hij twee keer raak. De wedstrijd gaat verloren, maar Pokou is de man van de wedstrijd.

Twee jaar later is het opnieuw raak. Pokou maakt op 10 januari in Khartoum tegen Ethiopië vijf doelpunten. Ivoorkust wint met 6-1. Tijdens de Afrika Cup in 1970 scoort hij acht doelpunten. Dit brengt zijn totaal op 14, een record. Ook nu wordt Ivoorkust in de halve finale uitgeschakeld.

Tot de doorbraak van Didier Drogba is Pokou de grootste voetballer die Ivoorkust ooit heeft voortbracht. Hierdoor is hij in eigen land een bekend persoon. Als hij in april 2009 tijdens een routinecontrole door de politie in elkaar geslagen wordt (zie foto), komt president Laurent Gbagbo in eigen persoon bij de oud-voetballer langs om excuus te maken.

Beetje trots
In 2008 verbreekt Samuel Eto’o het record. Zijn totaal staat op dit moment op achttien treffers. Pokou is er niet rouwig om: ‘Records zijn er om gebroken te worden. En dat Samuel Eto’o er uiteindelijk in is geslaagd om dat record van me af te nemen, stemt me wel een beetje trots. Want hij is een wereldster. Daarbij had Eto’o vijf toernooien nodig om te bereiken wat ik in twee edities heb gepresteerd.’

In 1980 wordt hij coach van ASEC Abidjan. Een jaar later gaat hij aan de slag bij Rio Sport Anyama, dat hij van de derde naar de eerste divisie loodst. Ondertussen investeert hij in een textielbedrijf.

Tegenwoordig is de Pokou actief binnen de Ivoriaanse voetbalbond, de FIFA en SOS Kinderdorpen.