In juni vindt het allereerste WK op Afrikaanse bodem plaats. Voor het eerst doen zes Afrikaanse landen mee. Komt een Afrikaans team ditmaal verder dan de kwartfinales? Roadto2010 blikt in drie delen terug op de geschiedenis van Afrika op het WK.
Het allereerste WK wordt gespeeld in 1930 in Uruguay. Slechts een paar landen reizen af naar Zuid-Amerika om te spelen ter ere van honderd jaar onafhankelijkheid van het gastland.
In 1934 doet een Afrikaans land mee aan het WK. Vanuit Alexandrië pakt het Egyptische nationale elftal de boot naar Napels. Ze verliezen hun wedstrijd met 4-2 van Hongarije en keren terug naar huis.
Marokko
Afrika moet 36 lange jaren wachten voordat het opnieuw naar het WK mag. Marokko is de gelukkige. De eerste wedstrijd verliezen ze met 2-1 tegen West-Duitsland, al kwamen ze wel met 1-0 voor. Ook de tweede wedstrijd gaat verloren. De Marokkanen delven met 3-0 het onderspit tegen Peru.
In de derde groepswedstrijd komen de “Atlasleeuwen” met 1-0 achter. Maar dan, na een uur voetballen, scoort Maouhoub Ghazouani de gelijkmaker. Als eerste Afrikaanse land behaalt Marokko een punt op het WK.
Zaïre
Veel Nederlanders denken nog altijd met pijn in het hart terug aan de WK’s van 1974 en 1978. Maar niet alleen Nederland loopt er een trauma op. Het optreden van Zaïre in 1974 staat bekend als het slechtste ooit op een WK.
Zaïre (nu Democratische Republiek Congo) is in die periode een van Afrika’s beste voetballanden. Het succes is vooral te danken aan de persoonlijke bemoeienissen van dictator Mobutu Sese Seko, die veel geld steekt in het nationale elftal. In 1968 wint Zaïre de Afrika Cup en dat kunststukje herhalen ze in 1974. Tijdens die laatste editie scoort middenvelder Mulamba Ndaye zelfs negen keer. Dat record staat nog steeds.
Vol goede moed reizen de “Luipaarden” af naar Duitsland. Zaïre is het eerste “zwarte” Afrikaanse land dat deelneemt aan het WK. Al in de eerste wedstrijd gaat het volledig mis. Joegoslavië speelt Zaïre met 9-0 van de mat en Ndaye krijgt zelfs de rode kaart. In Zaïre verdenken ze hun Joegoslavische bondscoach ervan dat hij onder één hoedje met zijn vaderland zou hebben gespeeld.
Ook de wedstrijden erna gaan kansloos verloren. Zaïre verliest met 2-0 van Schotland en met 3-0 van Brazilië. In de wedstrijd tegen Brazilië gebeurt er iets opvallends. Brazilië krijgt een vrije trap en spelers van Zaïre vormen een muurtje. Als Mwepu Ilunga het fluitje van de scheidsrechter hoort, rent hij naar voren en schiet hij de bal weg. Veel westerlingen zien dit als “bewijs” van de onderontwikkeldheid van de Afrikanen.
Tunesië
In 1978 wordt het WK gehouden in het politiek onderdrukte Argentinië, waar de militaire junta aan de macht is gekomen. Tunesië weet zich voor dit WK te plaatsen en wordt even later het eerste Afrikaanse land ooit dat een wedstrijd wint op het WK. Tegenstander Mexico wordt met 3-1 verslagen.
Helaas voor de Noord-Afrikanen verliezen zij de volgende wedstrijd met 1-0 van Polen. En ondanks dat de Tunesiërs heel knap gelijkspelen tegen West-Duitsland in de laatste groepswedstrijd, is het net niet genoeg om door te stomen naar de volgende ronde. Toch heeft “Afrika” zich met deze prestatie enigszins in de kijker gespeeld.
Kameroen
Het WK van 1982 in Spanje is een unicum in de geschiedenis van het Afrikaanse voetbal. Voor het eerst mogen twee Afrikaanse landen deelnemen aan het wereldkampioenschap voetbal. Ditmaal weten Algerije en Kameroen zich voor het toernooi te kwalificeren. En wat mooier is: beide landen maken grote indruk op het WK.
Kameroen verliest niet één van haar drie groepswedstrijden. De “Ontembare Leeuwen” spelen eerst gelijk tegen achtereenvolgens Peru en Polen. Ook de wedstrijd tegen de latere wereldkampioen Italië eindigt in een gelijkspel. Direct nadat Italië de 1-0 scoort, trekt Grégoire Mbida de score weer gelijk. Maar omdat Kameroen slechts één doelpunt scoort, eindigen ze op basis van het doelsaldo op de derde plaats.
Algerije
Algerije opent zelfs nog beter. De “Woestijnvossen” winnen hun eerste groepswedstrijd met 2-1 van West-Duitsland, dankzij doelpunten van de sterren Rabah Madjer en Lakhdar Belloumi. Ze verliezen de tweede wedstrijd met 2-0 van Oostenrijk maar winnen de laatste wedstrijd met 3-2 van Chili.
Het is ongekend spannend in deze groep. Algerije heeft vier punten op zak en maakt goede kans op de volgende ronde. In de laatste groepswedstrijd staan West-Duitsland en Oostenrijk tegenover elkaar. Als de Duitsers winnen, dan gaan beide ploegen door. Ze gooien het op een akkoordje. West-Duitsland scoort in de tiende minuut en daarna spelen beide partijen het op hun dooie gemak uit.
Algerije is het slachtoffer van het Europese onderonsje. Maar het zal niet lang meer duren voordat een Afrikaans land de volgende ronde bereikt.
