Vlak voor de opening van het toernooi lopen we van Soccer City terug naar de auto. We waren niet in het bezit van kaartjes en het affiche leek ons ook niet interessant genoeg om er veel geld aan te besteden. Er komen nog genoeg wedstrijden.

Achter ons schreeuwt een man ‘ Andere kant op, ander kant op! Je loopt verkeerd.’ De man gekleed in een oranje overal en bijpassende muts rent achter ons aan en haalt ons al snel in. ‘Waarom gaan jullie niet naar het stadion?’ We vertellen dat we de wedstrijd op tv gaan kijken omdat we geen kaarten hebben.

Hij knikt begrijpend en loopt een stukje met ons mee. Zijn oranje overal zit onder de verf. ‘Ik ben schilder, die huizen daar – wijst naar een township – die heb ik allemaal geschilderd. Ik woon er ook, dit is mijn wijk en Soccer City is mijn stadion.’ Hij heeft er zelf niet gewerkt maar is er wel vaak geweest.

De wedstrijd zelf hoeft hij niet te zien want hij bewaakt de auto’s. ‘ Volgende keer moet je de auto bij mij neerzetten, ik zorg er goed voor. Daarom kijk ik nu ook niet naar de wedstrijd. Ik moet zorgen dat er niks met de auto’s gebeurt. Nu kan ik geld verdienen, als de wedstrijden in andere stadions zijn lig ik thuis op de bank te kijken.’

Als we vragen wie er volgens hem het toernooi gaat winnen begint ie te lachen. Bafana Bafana niet en Nederland al helemaal niet, hij wijst naar het logo op zijn rode Vuvuzela: Coca Cola dat is de winnaar.