Na bemiddeling van FIFA-voorzitter Sepp Blatter mag Togo alsnog meedoen aan de kwalificatie voor de Afrika Cup in 2012.

De aanslag op de spelersbus van Togo vlak voor aanvang van de Afrika Cup 2010 in Angola was een zwarte bladzijde uit de geschiedenis van het toernooi. Na de aanslag, waarbij twee leden van het begeleidingsteam om het leven kwamen, ontstond er een grote discussie of het team moest deelnemen aan het kampioenschap of niet.

Terwijl de spelers wilden deelnemen, besloot de Togolese regering het nationale elftal terug te trekken. Tot verbijstering van iedereen besloot de Afrikaanse voetbalbond CAF het land voor de volgende twee edities van de Afrika Cup uit te sluiten.

Kritiek
De CAF kreeg een lading van kritiek over zich heen. Had de bond überhaupt Angola tot gastland voor de Afrika Cup mogen kiezen? In Togo gingen tienduizenden fans de straat op om te protesteren tegen de beslissing, maar de CAF gaf geen krimp. De politiek mag niet ingrijpen in voetbalzaken.

De Togolese voetbalbond liet het er echter hierbij niet zitten en maakte de zaak aanhangig bij het internationale sporttribunaal CAS (Court of Arbitration for Sport). Deze gebood de Togolese voetbalbond en de CAF echter om er gezamenlijk uit te komen.

FIFA
Uiteindelijk leidde bemiddeling van FIFA-voorzitter Sepp Blatter ertoe dat  de CAF nu heeft besloten de schorsing van Togo op te heffen, waardoor het land weer mee kan doen aan de kwalificatiereeks voor de volgende Afrika Cup, die over twee jaar plaatsvindt in Gabon en Equatoriaal Guinee.

Blatter toonde zich verheugd met de beslissing. ‘Ik ben erg blij dat we in staat zijn geweest een oplossing te vinden die bevredigend is voor beide partijen. Vandaag is een overwinning voor het Afrikaanse voetbal.’

Maar liefst zes Afrikaanse landen doen mee aan het WK 2010 in Zuid-Afrika. Roadto2010 zet de deelnemers op een rijtje. Vandaag: Ghana, wereldkampioen voor spelers onder de 20 jaar.

1. Kwalificatie 2010
Ghana was het eerste Afrikaanse land dat zich kwalificeerde voor het WK. Ook al zat Ghana niet in een makkelijke kwalificatiegroep, toch regen de Black Stars de zeges aaneen. Ghana plaatste zich als achtste land voor het WK, en wel dankzij een 2-0 zege op Soedan.

2. Bijnaam
De Black Stars. Gekregen van de allereerste president na Ghana’s onafhankelijkheid, Kwame Nkrumah. Hij zag voetbal als ideaal bindmiddel voor het volk en hij vond dat “zijn” nationale elftal het lichtend voorbeeld voor het hele Afrikaanse continent moest zijn. Vandaar
de Sterren, als lichtpuntje op het duistere continent.

3. Prijzenkast
Ghana stond acht keer in de finale van de Afrika Cup. Daarvan werden er vier gewonnen. De Black Stars deden één keer eerder mee aan het WK. In 2006 bereikte het land de laatste zestien. Brazilië knikkerde de Black Stars uiteindelijk uit het toernooi. Volgens de Canadese onderzoeksjournalist Declan Hill was de wedstrijd door de Ghanezen verkocht. En wel aan de Aziatische gokmaffia. Volgens Hill werden er enorme bedragen ingezet op een nederlaag van Ghana met minstens twee doelpunten verschil. Ghana verloor met 3-0.

4. Legendarische voetballer
Abédi Pelé, voormalig aanvoerder van de Black Stars, speelde tussen 1984 en 1998 74 wedstrijden voor het nationale team, waarin hij 33 keer doel trof. Hij won met Olympique Marseille in 1993 de Champions League en werd Afrikaans Voetballer van het Jaar in 1991, 1992 en 1993. Zijn naam komt ook voor op de lijst met 125 beste nog levende voetballers. Pelé is een icoon in Ghana. Na zijn carrière trad hij toe tot het selecte gezelschap van invloedrijke Afrikaanse bobo’s.

5. De fans
Ghana is een echt voetballand. De fans gaan met fel gekleurde kleding naar het stadion en juichen fanatiek. Als het minder gaat, hebben ze de neiging met flessen water te gooien. Tussen de 100 en 200 Ghanese supporters maken komende zomer de grote reis van West-Afrika naar Zuid-Afrika, onder begeleiding van Abraham Boakye, de voorzitter van de nationale supportersvereniging GHANSU. De voetbalsupporters zullen vijfduizend kilometers overbruggen. Onlangs maakte de regering bekend dat zij een delegatie van 2.600 personen naar Zuid-Afrika wil sturen. Het zou gaan om fans, studenten, politici, journalisten, etc.

6. Bondscoach
De Serviër Milovan Rajevac is de bondscoach van Ghana. Voor hij in november 2008 aantrad als bondscoach was hij trainer van Rode Ster Belgrado. Rajevac volgde Fransman Claude Le Roy op, die met de Black Stars derde op de Afrika Cup in 2008 werd. Le Roy weigerde zijn contract te verlengen. Aanvankelijk werd Rajevac verguisd maar inmiddels heeft de bondscoach de harten van de Ghanezen gestolen.

7. Aanvoerder
Stephen Appiah, de charismatische middenvelder. Tijdens het WK 2006 bereikten de Black Stars onder zijn leiding de tweede ronde. Appiah werd Ghanees Voetballer van het Jaar in 2005 en 2007. Onomstreden is de sterke aanvoerder het laatste jaar echter niet. Hoewel hij tijdens een groot deel van de WK-kwalificatie clubloos was, zette bondscoach Rajevac hem steevast in het veld. Niet alle Ghanezen hebben het kunnen waarderen dat een speler zonder enig wedstrijdritme als aanvoerder van hun geliefde team fungeert. De waarheid is, en dat beamen al zijn ploeggenoten, dat alleen al de aanwezigheid van Appiah van onschatbare waarde is voor het zelfvertrouwen en de prestaties van de spelers. Tijdens de Afrika Cup in 2008 was hij geblesseerd maar werd hij wel in de selectie opgenomen. Dit seizoen kampt de middenvelder wederom met hardnekkige blessures.

8. Huidige ster
Michael Essien is met een transfersom van zo’n 43 miljoen dollar een van de duurste Afrikaanse voetballers ooit. De “Bizon” was tijdens de kwalificaties lange tijd afwezig vanwege een blessure. Essien kwam terug en maakte de 2-0 in de wedstrijd tegen Soedan, die Ghana een WK-ticket opleverde. Bij zijn club Chelsea is hij uitgegroeid tot een dragende kracht. De middenvelder is een icoon, de Beckham van Afrika. Zijn naam duikt op in reclames van mobiele telefoonmaatschappijen, bier en een yoghurt drink, FanYogo genaamd. De vraag is echter of hij fit is voor het WK.

9. Nieuwkomer
Matthew Amoah, die bij het Nederlandse NAC onder contract staat, is een van de nieuwe helden. Hij scoorde al meerdere malen voor zijn land. Amoah speelde in zijn carrière voornamelijk bij Nederlandse clubs. Hij kwam op 15-jarige leeftijd naar Nederland, waar hij voor Vitesse ging spelen. Voor de Arnhemse club maakte hij 61 doelpunten, waarmee hij op de ranglijst van doelpuntenmakers in de clubhistorie op de elfde plaats staat. Nu staat hij onder contract bij NAC Breda. Ook in de gaten houden: André Ayew, zoon van voetballegende Abedi. Hij schitterende in 2009 op het door Ghana gewonnen jeugd-WK.

10. FIFA-ranking
Ghana staat momenteel op de 32e plaats. Dat moet natuurlijk veel hoger zijn. In 2008 stond Ghana op de 14e plaats, de hoogste notering ooit. Vier jaar eerder stonden de Black Stars 89e..

11. Opmerkelijkste feitje
In de finale van de Afrika Cup in 1992 werd Ghana na een zinderende strafschoppenserie met 11-10 verslagen door Ivoorkust. Het was de eerste en enige penaltyserie in dit toernooi waarbij alle 22 spelers die op het veld stonden een penalty mochten nemen.

12. Prestaties Afrika Cup 2010
Ghana kwam de groepsfase vrij makkelijk door. Omdat Togo vanwege de aanslagen op de spelersbus niet meedeed, waren er drie landen die streden om twee plaatsen in de volgende ronde. Ivoorkust bleek een maatje te groot. Het land won met 3-1. Omdat Ghana Burkina Faso met 1-0 versloeg mochten de Black Stars door naar de volgende ronde. In de kwartfinales versloegen Ghanezen gastland Angola en in de halve finale schakelden zij Nigeria uit. Egypte was echter een maatje te sterk in de finale.

13. Voorspelling
Ghana is momenteel samen met Ivoorkust een van de beste en gevaarlijkste Afrikaanse voetballanden. Ghana zit bij Servië, Duitsland en Australië in de poule. Duitsland lijkt een maatje te groot, maar de Black Stars hebben het in zich om de volgende ronde te halen. De Ghanezen veroverden in 2009 de wereldtitel op het WK voor spelers tot 20 jaar. Een voorproefje voor het echte WK?

Eigenlijk was het bedoeld als een kort uitstapje van acht maanden, aan het einde van zijn trainersloopbaan. Maar inmiddels heeft Foppe de Haan zijn contract verlengd en is hij ook volgend seizoen trainer van Ajax Cape Town. Twan Spierts zocht hem op.

Ajax Cape Town is een subtopper in de PSL, de Zuid-Afrikaanse Eredivisie. Afgelopen seizoen eindigde de club op de zevende plaats. Daarnaast werd vorige week de finale van de Telkom Cup bereikt, waarin Kaiser Chiefs net te sterk was.

Niveau
‘Het voetbal was in het begin helemaal niks,’ zegt Foppe de Haan. ‘Toen dacht ik: wat doe ik hier? Maar dat gaat inmiddels de goede kant op. Het niveau van de spelers neemt toe. Komend seizoen komen er een aantal goede spelers bij en dan kunnen we een rol van betekenis spelen in de competitie, dat gevoel heb ik zeker. Daarom heb ik ook nog een jaar bijgetekend.’

Maar niet alleen het voetbal is voor de Fries reden om nog een jaar in Zuid-Afrika te blijven. ‘Het is hier heerlijk wonen. Kaapstad is een prachtige stad. Het weer is tot dusver super, dat is voor ons echt onvoorstelbaar. De mensen zijn aardig. En misschien nog wel het belangrijkste: mijn vrouw vermaakt zich prima. Als dat niet zo was, dan waren we snel thuis hoor.’

Amsterdam
Ajax Cape Town lijkt in een aantal opzichten op het Amsterdamse Ajax. Niet alleen de clubkleuren en het logo zijn vrijwel gelijk, maar ook de naam van het trainingscomplex (dat van Ajax Cape Town heet Ikamva, wat vertaald ‘toekomst’ betekent) komt overeen. ‘Je merkt niet dagelijks iets van de samenwerking met Amsterdam, maar de band tussen de clubs levert zeker positieve dingen op,’ aldus De Haan.

‘Het hoofd opleidingen Maarten Stekelenburg is hier door Ajax neergezet. Verder is er regelmatig telefonisch contact en komt de staf van beide clubs één keer per jaar samen. Mede daardoor is Ajax Cape Town qua organisatie de meest professionele club van Zuid-Afrika. Als je kijkt naar de technische staf (met onder andere de Nederlandse assistent-trainer Jan Pruijn, TS), medische staf en fysieke trainers, dan is dat gewoon prima geregeld.’

WK-koorts
Voetbal is in Kaapstad niet extreem populair. De sport ondervindt hevige concurrentie van rugby, waar veel meer mensen op af komen. Volgens de trainer is er van WK-koorts niet echt sprake. ‘Maar die komt wel hoor. Wat je nu vooral merkt is dat de wegen allemaal open liggen en dat je elke dag op de radio aan een loterij mee kunt doen om kaartjes te winnen. En de pers besteedt er veel aandacht aan, maar het is niet nog zo dat het bij de mensen in Kaapstad enorm leeft.’

Speciaal voor het WK is in Kaapstad het Green Point stadion gebouwd. Op de bouw van dit stadion, met een capaciteit van 55.000 plaatsen, is veel kritiek geweest. Het ligt in één van de betere wijken van de stad, ver weg van de voetbalsupporters die veelal in townships wonen. Daarnaast trekt Ajax vaak slechts enkele duizenden toeschouwers en is Green Point dus veel te groot voor de club.

Toch ziet De Haan kansen. ‘Dat het stadion is gebouwd is op zich zonde. Maar het staat er nou eenmaal en het is echt een fantastisch stadion. Dan kun je zeggen: we doen er vrijwel niets mee. Maar het is een voetbalstadion, dus ik vind dat je er ook in moet voetballen. Je moet daar gewoon mee starten en er per seizoen een aantal wedstrijden tegen de grote clubs spelen. Dan komen er eerst twintigduizend toeschouwers, het jaar daarna dertigduizend en zo neemt dat toe. Dat kan ik je garanderen. Maar als je niets doet, dan komt er ook geen hond.’

Oranje
Hoe ziet de trainer de kansen van het Nederlands en Zuid-Afrikaans elftal tijdens het WK? ‘Ik heb laatst Robben een prachtig doelpunt zien maken tegen Manchester United. Als Van Persie weer terug is en de rest is aardig in vorm, hebben we voorin fantastische spelers staan. Stekelenburg is aan het groeien. Van der Wiel komt er ook aan, dat is ook een goede.’

‘Als die jongens dan echt komen om de wereld te laten zien hoe goed we zijn, dan zouden we wel eens heel ver kunnen komen. Maar het is niet zo dat we favoriet zijn. Favorieten zijn voor mij Spanje en Brazilië. Maar Nederland is wel een gevaarlijke outsider.’

‘Van Bafana Bafana (het Zuid-Afrikaanse elftal, TS) verwacht ik een stuk minder. Als die de eerste ronde overleven dan mogen ze echt alle handen omhoog steken en heel hard juichen. Maar je weet het nooit. Het gebeurde met Hiddink en Korea ook toen niemand het verwachtte, dus we zullen het zien.’

Stoppen
Eigenlijk wilde Foppe na het seizoen zijn trainersloopbaan beëindigen, maar zoals gezegd gaat hij toch nog een jaartje door. En daarna? ‘Dan stop ik echt. Dan ben ik bijna 68 en dat vind ik wel een respectabele leeftijd om te stoppen. Hoewel, ik ben nog fit en voel me hartstikke lekker en jong. Dat komt ook doordat ik me nu constant tussen jonge mensen bevind, dat ga ik geweldig missen.’

‘Maar het lijkt me heel verstandig om na volgend jaar niet meer op het veld te staan. Ik ga sowieso niet naar een rijke club uit een oliestaatje. Qatar, Dubai, ik heb ze al allemaal afgewimpeld. Ik wil daar zijn waar het prettig leven is.’

De meeste voetballers die hun schoenen aan de wilgen hebben gehangen verdwijnen langzaam uit het collectieve geheugen. Roadto2010 houdt de herinnering aan deze Vergeten Voetballers levend. Deze week: Anthony Baffoe.

Anthony Baffoe was de tweede Afrikaan in de Duitse Bundesliga. Hij werd geboren in het Duitse Bonn, maar keerde in de herfst van zijn voetbalcarrière terug naar Afrika. Met de Black Stars nam hij deel aan twee Afrika Cups: in 1992 en 1994.

Baffoe wordt in 1965 in het Duitse Bonn geboren. Zijn vader is een Ghanese diplomaat. ‘Mijn ouders kwamen begin jaren ’60 voor het eerst naar Europa. In 1963 kwam mijn vader voor het eerst in Bonn. Hij besloot er te gaan wonen omdat hij het Duitse onderwijssysteem goed vond. Twee jaar later werd ik geboren.’

Anthony groeit op in een huis vol vrouwen: hij heeft zeven zussen. ‘Ik trok vaak naar buiten’, herinnert hij zich. ‘Op straat speelde ik vooral met diplomatenkinderen: hockey met Pakistanen, baseball met Amerikanen en voetbal met Afrikanen.’

Opmerkelijke groei
Op 15-jarige leeftijd valt Baffoe’s voetbaltalent op. ‘Ik speelde bij FC Ringsdorf-Godesberg in Bonn. Daar werd ik ontdekt door Christoph Daum, mijn trainer in de B- en A-jeugd. Hij vond dat ik een opmerkelijke groei had doorgemaakt.’

Als hij 18 jaar wordt Baffoe, dankzij de hulp van Baum, prof. ‘Ik ging spelen bij FC Köln. Dat was even wennen. Het was niet mijn droom om in de Bundesliga te spelen. Tot die tijd basketbalde ik ook nog heel vaak.’

Bij FC Köln zijn de verwachtingen hoog gespannen. ‘Rinus Michels, die FC toen trainde, vond me op een of andere manier goed. Net na mijn 18e verjaardag mocht ik al in het eerste spelen. Opeens stond ik naast mensen als Toni Schumacher, Pierre Littbarski en Klaus Allofs.’

‘Omdat ik van je hou’
‘Ik heb daar geleerd dat je er met talent alleen niet komt. Je moet ook mentaal sterk zijn. Anders lukt het je nooit om met de druk om te gaan. Mijn toenmalige teamgenoot Toni Schumacher schreeuwde tijdens de trainingen altijd extra hard tegen me. Ik moest harder dan de rest lopen, beter mijn best doen en harder trainen. Later heb ik hem eens gevraagd waarom hij dat deed. “Omdat ik van je hou”, antwoordde hij. “Je ziet er anders uit, dus moet je twee keer zo goed als de anderen zijn.”’

‘Dat zette me wel aan het nadenken. Tot die tijd dook ik nog wel eens het nachtleven in. Dat heb ik daarna niet meer gedaan. Ik ga naar tweedeklasser Oberhausen om speelervaring op te doen.’ Na enkele jaren in de tweede divisie (Oberhausen, Stuttgarter Kickers en Fortuna Köln) maakt Baffoe, dan 24 jaar, de overstap naar Fortuna Düsseldorf, tegenwoordig een matige tweedeklasser, toen een stabiele Bundesligaclub.

Dreadlocks
‘Het waren leuke jaren. Ik had een goede band met onze coach Aleksandar Ristić en we hadden een hecht team. In 1990 ging hij weg. Tussen zijn opvolger, Pepi Hickersberger, en mij is het nooit wat geworden. Na een grote nederlaag in een vriendschappelijke wedstrijd waarin ik heel slecht speelde, bekritiseerde hij me in de media vanwege mijn dreadlocks. De volgende dag vertelde hij me tijdens de teamvergadering dat hij me niet langer in dat kapsel wilde zien. Ik zei tegen hem: “Kijk naar jezelf. Jij ziet er lekker uit!” Ik wilde duidelijk maken dat ik het niet accepteerde, maar hij voelde zich persoonlijk aangevallen. Twee maanden later was hij weg en kregen we Ristić weer terug.’

Bij Fortuna maakte Baffoe een van de dieptepunten van zijn carrière mee. ‘Onze degradatie was een van de ergste momenten in mijn leven. Zeker omdat ik als een van de schuldigen werd gezien. Een ander dieptepunt is het ontluikende racisme in de Duitse stadions. Je hoorde steeds meer apengeluiden en bijna elke wedstrijden werden er bananen gegooid.’

Plantage
Baffoe trekt zich de beledigingen erg aan. ‘Je kunt op mijn plantage komen werken’, schreeuwde hij ooit tegen een agressieve supporter. ‘Dat was natuurlijk ironisch bedoeld. Ik wilde de racisten verslaan op hun eigen terrein; schelden. Dat zag ik misschien verkeerd, maar ik heb tijdens m’n carrière veel deuren geopend. Ik denk wel dat een Afrikaan nog steeds twee keer zo goed als een Duitser moet spelen. Dat is jammer.’

Tussen 1991 en 1994 komt Baffoe uit voor zijn vaderland Ghana. ‘Ik was in mijn jeugd wel een paar keer in Ghana geweest, maar ik kende het land niet goed. Toen ik aan kwam was ik als beroemd. “Anthony Baffoe is aangekomen – speciaal bed voor hem!”, kopte een krant. Tijdens de eerste training kwamen 10.000 mensen kijken naar “die reus uit Duitsland”.

Penaltyserie
In 1992 bereikt Ghana de finale van de Afrika Cup. Het land verliest na een zinderende strafschoppenserie met 11-10 van Ivoorkust. Het was de eerste en enige penaltyserie waarbij alle 22 spelers die op het veld stonden een penalty mochten nemen. Baffoe mag twee keer schieten. Hij schiet de eerste raak, maar zijn tweede strafschop (de laatste) wordt gered. ‘Ik zei na afloop: “My soul is empty.” Zo voelde het ook. Na het missen van de beslissende strafschop voelde ik een overweldigende leegte.’

Baffoe komt ook in 1994 in actie op de Afrika Cup, maar Ghana komt niet verder dan de kwartfinales. In datzelfde jaar vertrekt hij naar OGC Nice. Na een jaar in Frankrijk te hebben gespeeld begint hij een wereldtour. In de herfst van zijn carrière speelt hij achtereenvolgens in Hongkong, Venezuela, Ghana en Zuid-Afrika. In 2003 keert hij terug naar Ghana,waar hij zijn carrière afsluit bij Ashanti Gold.

Tegenwoordig zet Baffoe zich als team chef in voor het Ghanese nationale team.

Foto: Erik van de Belt

Gisteren werd het boek Africa United gepresenteerd in de Amsterdam Arena. Onder toeziend oog van presentatrice Barbara Barend werd het boek aangeboden aan de Kameroense voetballer Eyong Enoh en de Nederlandse doelman Maarten Stekelenburg. Een cameraploeg van het NOS Sportjournaal was van de partij en maakte de volgende reportage.

NCRV Mambapoint maakte onlangs een prachtige reportage met in de hoofdrol keeper Hans Vonk. Hij keerde vier jaar geleden terug naar zijn geboorteland Zuid-Afrika. Na een mooie carrière in het Nederlandse betaalde voetbal, onder andere bij SC Heerenveen en Ajax Amsterdam, bewaakt hij nu het doel van Ajax Cape Town.

In het eerste deel van het portret dat Mambapoint maakte, vertelt Hans over zijn redenen om terug te keren, zijn persoonlijke droom en of hij denkt dat deze droom nog werkelijkheid zal worden. In het tweede deel gaat Hans naar een sloppenwijk, waar hij vertelt over zijn werk voor ontwikkelingsprojecten.

Pim Verbeek vertrekt na het WK als bondscoach van Australië. De Nederlander heeft echter alweer een nieuwe uitdaging gevonden. Hij gaat aan de slag in Marokko, meldt de Marokkaanse voetbalbond.

Uit een document op de website van de bond blijkt dat de voormalige assistent van Guus Hiddink op 1 augustus 2010 in dienst treedt. Het leek erop dat het Japanse JEF United Verbeek aan ging trekken, maar de Rotterdammer maakte onlangs bekend daar niets voor te voelen.

Verbeek zal zich in Marokko vooral bezighouden met de Marokkaanse jeugdspelers die in Europa actief zijn.

Het nationale elftal van Zuid-Afrika gaat op trainingskamp in Duitsland, maar Hans Vonk en Kermit Erasmus mogen niet mee. Bondscoach Carlos Parreira heeft beide spelers niet opgeroepen, zo meldt Sport 24.

De bondscoach van Bafana Bafana zag deze week de beoogde eerste doelman Emile Baron wegvallen. Dit leek de weg vrij te maken voor Vonk. De 40-jarige goalie van Ajax Cape Town gaf onlangs te kennen dat hij graag het Zuid-Afrikaanse doel wil verdedigen, maar hij lijkt nog niet in beeld bij de Braziliaanse bondscoach.

Excelsior-speler Kermit Erasmus, die voor het vorige trainingskamp nog wel werd opgeroepen, is ook niet aanwezig in Duitsland. Dat is opvallend want tijdens het WK voor spelers onder de 20 jaar was hij een van de uitblinkers van het team.

Ajacied Daylon Claasen is wel opgeroepen. De 20-jarige middenvelder kwam niet eerder in actie voor het nationale team.

Chinedum Onuoha denkt erover om voor Nigeria uit te komen. De 23-jarige verdediger van Manchester City kwam al uit voor Engeland onder 21. De Nigeriaan werd nog niet geselecteerd voor het ‘grote’ Engeland en mag daarom nog overstappen.

Daarom wil Onuoha graag met de Nigeriaanse Super Eagles naar het WK. Hij is echter nog niet benaderd en ook niet officieel overgestapt. Onuoha gaf aan erover te denken als hij de laatste zes wedstrijden van het seizoen speelt. Als hij niet iedere week speelt, verwacht hij ook niet opgeroepen te worden door bondscoach Lars Lagerback.

Onuoha kwam als 7-jarige jongen met zijn ouders van Nigeria naar Engeland. De verdediger doorliep de jeugdopleiding van Manchester City. Door de koopdrift komt hij niet altijd aan spelen toe. Bovendien heeft hij wat blessureleed gekend.

Emile Baron gaat niet naar het WK. De beoogde eerste doelman van het Zuid-Afrikaanse nationale team moet een schouderoperatie ondergaan. Dat meldt zijn club SuperSport United.

De 30-jarige Baron liep de blessure vorige maand op tijdens een trainingskamp in Brazilië. In eerste instantie werd gedacht dat Baron nog voor het WK zou herstellen, maar vorige week werd duidelijk dat een operatie noodzakelijk is. De doelman moet na zijn operatie tot juli rust houden.

De doelman speelde tot nu tot slechts zes keer voor Bafana Bafana. Hij was zes jaar uit beeld, maar keerde onlangs terug onder de lat van het nationale team.

Kodjovi Obilale gaat een schadevergoeding eisen. De Togolese doelman herstelt nog altijd van de verwondingen die hij opliep na de aanslag op de spelersbus van Togo in Angola begin januari. Bij die aanslag raakte Obilale gewond aan zijn rug en buik.

Obilale keerde zaterdag terug naar Frankrijk, waar hij woont. ‘Ik wil voorlopig nog niet aan voetbal denken. Eerst wil ik helemaal herstellen. Dat gaat nog zes maanden duren, denk ik. Of ik ooit nog zal voetballen weet ik niet. Daarom ga ik een schadevergoeding eisen tegen de CAF. Want als ik niet meer kan voetballen, wat moet ik dan?’

Het zit de doelman niet mee. Vorige maand zat hij nog vast in Zuid-Afrika omdat de rekeningen niet waren betaald. Angola had beloofd op te draaien voor alle medische kosten, maar het land weigerde 90.000 dollar aan openstaande rekeningen te betalen.

Togo werd uitgesloten van deelname aan de volgende twee edities van de Afrika Cup omdat de regering het de internationals verbood te spelen op het onlangs gehouden toernooi in Angola.

Egypte is als laatste Afrikaanse voetbalnatie uit de top tien van de
FIFA-ranglijst verdwenen. Stond de winnaar van de Afrika-cup voor de update van vandaag nog tiende, nu staat het land zeventiende. Griekenland heeft de plek overgenomen van de Noord-Afrikanen.

Egypte blijft wel het hoogst geklasseerde Afrikaanse land. Kort achter
Egypte volgt Kameroen op een twintigste stek. Achter de tegenstander van
Nederland op het WK volgen de andere  WK-gangers Nigeria en Ivoorkust op een
eenentwintigste en tweeëntwintigste plek. Nigeria stond in de update van
februari nog op een vijftiende plek. Ghana zit nog net in de top dertig met
een achtentwintigste plaats. Algerije staat op nummer tweeëndertig. Gastland
Zuid-Afrika is met plek 81 het laagst geplaatste Afrikaanse land. Van alle
deelnemers aan het WK is alleen Noord-Korea lager geklasseerd dan de Bafana
Bafana. De Aziaten staan op plaats 102.