Foto door: Davina Jogi/Twenty Ten

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een speler die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week: Eric Addo, de afvaller van Ghana.

Het kwam voor velen als een verrassing. Waarschijnlijk ook voor hemzelf. Eric Addo is niet geselecteerd en gaat dus niet mee met Ghana naar het WK. Een bittere teleurstelling, vooral omdat Addo voorheen een steunpilaar was en zelfs een tijdje de aanvoerdersband droeg.

Twee andere ‘Nederlandse’ Ghanezen behoren wel tot de definitieve selectie. Zowel Matthew Amoah als Quincy Owusu Abeyie mogen in Zuid-Afrika hopen op succes. Het WK is voor Afrikanen natuurlijk uniek aangezien het op Afrikaanse bodem wordt gespeeld. Helaas voor Addo, die de Black Stars via de televisie zal moeten volgen.

2006
Vier jaar geleden was Ghana debutant op het WK in Duitsland. Addo, destijds speler van PSV, behoorde tot de definitieve selectie en was het hele WK basisspeler. De Black Stars haalden verrassend de tweede ronde en dat succes smaakte naar meer.

Een vervolg komt er deze zomer. Maar dan wel eentje zonder Addo, die na twaalf jaar trouwe dienst is afgevallen.

Essien
Chelsea-middenvelder Michael Essien is de absolute ster van Ghana. De “Bizon” is een van de beste middenvelders in zijn soort. Hij is de controleur, metermaker en eigenaar van het middenveld. Bovendien heeft hij een positieve uitstraling en kan hij het team op sleeptouw nemen. Met zijn 27 jaar is hij in de kracht van zijn leven.

Het viel Ghana dan ook rauw op het dak dat Essien na maandenlang blessureleed niet fit genoeg blijkt om mee te kunnen gaan naar Zuid-Afrika. Dat gat, zo hadden velen verwacht, zou worden opgevuld door Eric Addo. Addo, een van de meest ervaren spelers van Ghana, speelt doorgaans in de verdediging, maar kan ook op de positie van Essien uit de voeten.

Nederlandse pers
Ook vanuit Nederland werd op het selecteren van Addo gerekend. De verdediger is een van de weinige Afrikaanse internationals die in Nederland speelt. Met het naderen van het WK waren er diverse aanvragen bij de persvoorlichter van Roda JC om met de speler te spreken.

‘Eric Addo heeft af en toe meer dan twintig aanvragen per week, iedere dag zijn er wel mensen die met hem willen praten’, aldus persvoorlichter Ger Senden een paar weken geleden. Daaruit blijkt wel dat iedereen er van uit ging dat de 31-jarige verdediger bij de laatste drieëntwintig zou zitten.

Roda JC
Afgaande op het afgelopen seizoen van Addo is het logisch dat Rajevac zijn twijfels heeft gehad. De centrale verdediger was dit seizoen veelal bankzitter en kwam maar sporadisch in actie. Aan de andere kant was Addo in zijn PSV tijd nimmer basisspeler en werd toch iedere keer opgeroepen.

Misschien zijn de jaren gaan tellen voor Addo. Na twaalf jaar als international en een lang leven als prof is hij wellicht fysiek minder geworden. De benen zijn wat trager en de sprintjes niet meer zo snel. Daardoor geeft Rajevac de voorkeur aan de jongere garde.

Toekomst
De beslissing van de Servische coach beloofd niet veel goeds voor de toekomst. Een volgend WK zit er voor Addo niet meer in en als Rajevac na het WK aanblijft als coach, zal het voor Addo een hele kluif worden om zich opnieuw in de selectie te vechten.

Zijn positie bij Roda lijkt ook uitzichtloos. Onlangs werd bekend dat een groep spelers kan vertrekken deze zomer. Addo hoeft nog niet definitief weg, er wordt nog een afweging gemaakt tussen hem en een andere Afrikaan, Pa-Modou Kah.

Mocht Addo vertrekken dan is er een sprankje hoop. Als hij bij zijn nieuwe club een goed seizoen draait wordt de voormalig aanvoerder wellicht nog één keer opgeroepen en kan hij nog een laatste Afrika Cup spelen. Dat verdient hij wel na twaalf jaar trouwe dienst.

De carrière van Kuffour begint veelbelovend. Als jeugdige voetballer vertrekt hij vanuit Ghana richting München. Het seizoen 1994/1995 betekent de start van zijn leven als prof in Duitsland. En niet bij de minste club: Bayern München. Hij speelt in zijn debuutseizoen negen competitiewedstrijden. Niet slecht voor de dan 18-jarige verdediger.

Bij de Duitse “Recordmeister” groeit Kuffour uit tot een veelgebruikte speler. Hij speelt het merendeel van alle competitiewedstrijden en is niet meer weg te denken uit het team met onder andere Jens Jeremies, Oliver Kahn, Stefan Effenberg en Mehmet Scholl.

Clubliefde
In tegenstelling tot veel Afrikaanse voetballers blijft Kuffour zijn club trouw. In totaal speelt de Ghanees 11 seizoenen bij Bayern. Gedurende deze periode wint “Sammy” diverse prijzen. Zo schrijft hij in 2001 de Champions League op zijn naam en wordt hij met de club uit Beieren meermalen kampioen van Duitsland.

In het jaar dat hij als basisspeler de Champions League wint, wordt hij ook tweede in de verkiezing van Afrikaans Voetballer van het Jaar. Het is een herhaling van twee jaar eerder. De trofee van Afrika’s beste voetballer wint hij echter niet. Toch wordt hij enkele keren verkozen tot Ghanees Voetballer van het Jaar en in 2001 vereert de BBC hem met de titel Afrikaanse speler van het jaar.

Reserve
Na de hoogtijdagen wil het niet vlotten met de carrière van Kuffour. Hij raakt in toenemende mate vergroeid met de bank en het geduld van de Ghanees wordt danig op de proef gesteld. Het is de tijd dat Roy Makaay furore maakt in de voorhoede van Bayern. In 2005 besluit hij om zijn lange voetballeven in Duitsland in te ruilen voor een baan in de hoofdstad van Italië. AS Roma wordt zijn nieuwe werkgever.

Ondanks een nieuwe werkgever lukt het Kuffour niet om zijn hoogtijdagen te laten herleven. Het eerste seizoen in de cultuurstad komt hij nog tot 21 gespeelde wedstrijden, maar al snel zien de Romeinen het niet meer zitten in de verdediger. Een jaartje Livorno moet hem speelminuten geven, maar ook daar lukt het hem niet om zijn prestaties van weleer te evenaren.

Ajax
Geheel onverwacht komt er na een periode waarin Kuffour nauwelijks wedstrijden heeft gespeeld een telefoontje uit Amsterdam. Bij Ajax zien ze in Kuffour een geschikte opvolger voor de zojuist gestopte Jaap Stam.

Het is een hele kluif om de beste verdediger van Nederland te doen vergeten. Het lukt de Ghanees dan ook totaal niet. Hij tekende een contract voor een half jaar met een optie voor nog twee seizoenen. Kuffour komt echter maar tot twee officiële wedstrijden en kan na een half jaar weer vertrekken. De ooit zo gevreesde verdediger van grootmacht Bayern München ontpopt zich in Nederland als een miskoop en geen roem maar hoon is zijn deel.

Ghana
Opnieuw breekt er een periode aan waarin Kuffour op zoek moet naar een nieuwe club. Uiteindelijk besluit hij om terug te keren naar zijn vaderland. Na een verblijf van bijna twintig jaar in Europa keert hij terug naar Ghana om te spelen voor Asante Kotoko FC, de meest succesvolle club van het land. Slechts enkele maanden houdt hij het vol.

Kuffour besluit op 33-jarige leeftijd te stoppen met voetbal. Aan zijn leeftijd wordt, zoals bij zoveel Afrikanen, ernstig getwijfeld. ‘Mijn hoofd en lichaam zijn moe’, licht Kuffour toe. ‘Ik heb nu tijd voor andere dingen.’

De ooit zo gewaardeerde kracht van Bayern München heeft zijn schoenen nu definitief aan de wilgen gehangen.

Tot een jaar geleden had niemand gehoord van Jacob Mulenga. Na één seizoen Utrecht is daar verandering in gekomen. De sterke spits mag na zijn debuutjaar meteen Europa in.

Zambia
Jacob Mulenga wordt geboren in Kitwe, een stad met ongeveer 550.000 inwoners. Midden in deze mijnstreek, de grootste bron van inkomsten in Zambia, groeit de jonge Mulenga op. Van een voetbalcarrière droomt hij als kind niet. Dat is iets wat hij onmogelijk acht.

Pas in 2003 zet Mulenga de eerste stap richting een serieuze loopbaan als voetballer. In dat jaar gaat Mulenga spelen voor Afrisport FC, een kleine club in de derde divisie van Zambia. De spits blijkt een natuurtalent. In de eerste wedstrijden weet hij te scoren en hij maakt indruk op de lokale bevolking.

Europa
Na een seizoen komt de carrière van Mulenga in een stroomversnelling. De jonge aanvaller maakt een overstap waar veel jonge jongens nachten van wakker liggen; Mulenga gaat als prof in Frankrijk spelen bij Ligue 2 club La Berrichonne de Châteauroux.

De verhuizing verandert het leven van de Zambiaan hevig. Van voetballen op hobbelige velden op een laag niveau in Zambia trekt hij nu Europa in en kan hij zijn geld gaan verdienen met een spelletje waar hij pas een jaar serieus mee bezig is.

La Berrichonne de Châteauroux heeft bij aankomst van Mulenga verrassend als tweede divisieclub de bekerfinale gehaald. Die finale wordt weliswaar verloren, maar de club mag Europa in. Dat blijkt een niveau te hoog voor de kleine club en voordat Mulenga gesetteld is in het midden van Frankrijk ligt de club al uit het toernooi.

Mulenga houdt het goed uit in Frankrijk. In totaal speelt hij vijf seizoenen bij de club. Tussentijds wordt hij nog een klein jaartje uitgeleend aan RC Strasbourg. In het eerste seizoen bij La Berrichonne de Châteauroux kent hij nog veel blessureleed en mist hij veel wedstrijden. De vier seizoenen daarna speelt hij nagenoeg altijd.

FC Utrecht
Tijdens Mulenga’s laatste seizoen in Frankrijk beleeft FC Utrecht een teleurstellend jaar. Slecht voetbal en dito resultaten tekenen het seizoen. Het is tijd voor verandering en met geld van eigenaar en zakenman Frans van Seumeren wordt een nieuwe selectie samengesteld. Onder andere Ricky van Wolfswinkel en de onbekende Jacob Mulenga komen naar de Domstad.

De spits uit Zambia is na Kalusha Bwalya de tweede Zambiaan in de Eredivisie. Kalusha kende een goede tijd bij PSV en is nog altijd Zambia’s bekendste voetballer.

Balans
Het debuutseizoen van Mulenga is bemoedigend. Tegen Ajax speelt hij zijn beste wedstrijd van het seizoen en FC Utrecht weet de wedstrijd knap te winnen. In totaal scoort hij acht keer in zijn eerste seizoen.

Maar acht doelpunten is niet bijster veel voor een spits. Mulenga fungeert dan ook vooral als bliksemafleider voor Van Wolfswinkel. Hij trekt en sleurt, danst af en toe en houdt altijd tegenstanders bezig. Zijn waarde voor het team is niet uit te drukken in louter het scoren van doelpunten.

Bovendien is het zijn eerste seizoen in Nederland en is hij pas zeven jaar bezig met profvoetbal. Het ligt in de lijn der verwachting dat Mulenga volgend jaar zich verder ontwikkelt.

Nieuw podium
Begin dit jaar was Mulenga een van de uitblinkers bij Zambia op de Afrika Cup. Hij wist tweemaal te scoren. Komend seizoen komt er een nieuw podium voor de aanvaller. Als FC Utrecht Europa ingaat kan Mulenga een nieuwe stap maken en wellicht nog verder groeien.

Hoe dat gaat verlopen weet je met Mulenga nooit. Vanuit het niets werd hij profvoetballer en speelt hij nu in Nederland. Wie weet dat hij volgend jaar voor nog meer verrassingen kan zorgen.

Hij werd recentelijk landskampioen met Chelsea en is opgenomen in de selectie van het Ghanese nationale elftal. Toch houdt heel Ghana de adem in. Is Michael Essien op tijd fit voor het WK?

Blessure
Begin dit jaar vindt in Angola de Afrika Cup plaats. Michael Essien strijdt samen met de Black Stars om de titel. Ghana bereikt er de finale, waar het verliest van Egypte. Maar het optreden van Essien duurt niet lang. Tijdens een training raakt hij geblesseerd aan zijn knie. Sindsdien is hij voor zowel Ghana als Chelsea niet meer in actie gekomen.

Een knieblessure is niet nieuw voor de Ghanees. In 2008 raakt hij tijdens een WK-kwalificatiewedstrijd zwaar geblesseerd. Hij scheurt zijn voorste kruisband. Essien’s huidige blessure leek aanvankelijk mee te vallen. Volgens de eerste prognose zou er een scheurtje in de meniscus zitten. Het herstel zou zes weken duren.

Die zes weken lopen uit naar vier maanden. Er zit veel vocht in de knie, die daardoor opgezwollen blijft. De medische staf van Chelsea spreekt af dat Essien dit seizoen niet meer in actie komt voor de club uit Londen. Als Chelsea kampioen wordt, is de bijdrage beperkt gebleven tot een half seizoen.

Chelsea
Het is alweer het vijfde seizoen bij Chelsea van de 27-jarige “Bizon”, zoals Essien’s bijnaam luidt. Het kostte tijd en vooral veel geld om de middenvelder los te weken bij Lyon. In Frankrijk groeide Essien in twee seizoenen uit tot onmisbare schakel in de goed geoliede voetbalmachine.

Uiteindelijk tastten de Londenaren diep in de buidel. Voor veertig miljoen euro verhuisde de Ghanees naar Stamford Bridge. Nooit eerder gaf Chelsea zoveel geld uit aan één speler.

Het blijkt een goede investering. In zijn eerste seizoen past Essien zich moeiteloos aan en de Londense club wordt meteen kampioen. Ook de jaren daarna blijft hij een belangrijke schakel op het middenveld. Samen met Frank Lampard vormt hij misschien wel het beste centrale middenveld ter wereld.

Mooie goals
Waar Lampard vooral voor de goals en toevoer naar Drogba zorgt, is Essien aangenomen voor het minder sierlijke werk. De “Bizon” raast over het middenveld en neemt met minder dan de bal geen genoegen. Scoren doet hij niet vaak, maar als ze raak zijn, zijn het ook schitterende doelpunten.


Al jaren presteert Essien naar behoren. Hij werd in 2007 Speler van het Jaar van Chelsea en niemand spreekt ooit een kwaad woord over de voetbalprestaties van de Ghanees. Hoewel hij niet beslissend is als de Messi’s, Rooney’s en de Cristiano Ronaldo’s van deze wereld in hij wel een van de beste middenvelders in zijn soort.

Ghana
Ook voor Ghana is Michael Essien bepalend. Onder zijn leiding haalde Ghana als debutant de tweede ronde op het WK van 2006. Er is geen twijfel over mogelijk; Essien is de absolute ster. Daarom is het ook van nationaal belang dat Essien het WK haalt. Het houdt de gemoederen in Ghana dagelijks bezig.

Essien zelf verwacht dat hij tijdig fit is en ook de medische staf denkt dat Essien het WK gaat halen. Goed nieuws dus voor Ghana, dat voorafgaand aan het WK nog zal oefenen in en tegen Nederland.

Mocht Essien het onverhoopt niet halen, dan is dan niet per se slecht nieuws. Zonder zijn aanwezigheid bereikten de Black Stars verrassend de finale van de Afrika Cup 2010.

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een speler die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week: Ransford Osei.

FC Twente werd afgelopen weekend voor het eerst in haar bestaan kampioen van Nederland. In Breda wonnen de Tukkers met 0-2 van NAC. Concurrent Ajax, ook in de race voor het kampioenschap, won met 1-4 in Nijmegen van NEC, maar dat was door de winst van FC Twente niet voldoende.

Maandagavond viel de beslissing in de beloftecompetitie. Ook hier greep Jong Ajax net naast de prijzen en ook nu was Twente de boosdoener. De Amsterdammers zouden bij winst op de Tukkers voor het tweede jaar op rij de titel winnen. Het werd echter 2-2, waardoor PSV met de titel aan de haal ging. Doelpuntenmakers: Ninos Gouriye en Ransford Osei, het Ghanese supertalent.

Kessben
Osei wordt op 5 december 1990 geboren in Accra, de hoofdstad van Ghana. Op tienjarige leeftijd begint hij met voetballen bij S.C. Adelaide. Niet veel later wordt hij aangenomen op de voetbalacademie van Kessben, een eerstedivisieclub uit Kumasi. In 2005 wordt hij toegelaten tot het eerste team van de ploeg, waar hij drie jaar speelt.

In die tijd maakt hij naam als veelscorende spits. Vooral als international presteert hij opvallend goed. Tijdens het Afrikaanse U-17 kampioenschap in 2007 krijgt hij de zilveren schoen. Ook tijdens het WK dat volgt is Osei op stoom. Het toernooi is nog geen driekwartier oud of hij heeft al twee keer gescoord. Ook in de tweede en derde wedstrijd komt de jonge Ghanees tot scoren.

Gouden schoen
In de kwartfinale tegen Peru is Osei nog altijd op stoom. Hij geeft de voorzet voor de eerste goal en scoort de tweede. Uiteindelijk verliezen de Ghanezen de halve finale van Spanje en eindigen op de vierde plaats. Tijdens het WK wint Osei de gouden schoen. Als klap op de vuurpeil wordt hij door World Soccer Magazine opgenomen in de lijst van 50 Most Exciting Teenagers on the Planet.

In november 2007, drie weken voor zijn zeventiende verjaardag, wordt Osei voor het eerst opgeroepen door bondscoach Claude Le Roy. Hij komt in actie tegen Togo, zijn enige wedstrijd voor de Black Stars tot nu toe.

Voorbeelden
Osei kijkt goed naar zijn grote voorbeelden. ‘De perfecte spits heeft de kopkracht van Patrick Kluivert, de balcontrole van Samuel Eto’o en het afrondingsvermogen van Thierry Henry. Ik heb thuis een aantal video’s van hen, die bekijk ik aandachtig.’

Scoren is zijn lust en zijn leven. ‘Als ik niet scoor, doe ik ’s nachts geen oog dicht’, zei hij ooit. ‘Ik beleef ze steeds opnieuw. Net zolang tot ik erachter kom wat ik had moeten doen om te scoren. Als ik dat heb gedaan relax ik een beetje, maar zelfs dan val ik nog niet in slaap.’

Werkvergunning
Osei is na zijn indrukwekkende optreden op het jeugd-WK niet meer te behouden voor zijn ploeg. In februari 2008 maakt hij de overstap naar de Poolse club Legia Warszawa. Hij gaat er voor een half jaar spelen, met een optie tot koop. Tenminste, dat is de bedoeling. Omdat de Poolse club de werkvergunning niet rond krijgt, wordt de transfer door de FIFA tegengehouden en blijft Osei bij Kessben in Kumasi.

Een paar maanden later wordt hij uitgeleend aan de Israëlische club Maccabi Haifa. De Ghanese spits bevalt zo goed dat hij een driejarig contract krijgt aangeboden. In juli 2009 wordt hij uitgeleend aan FC Twente.

Adiyiah
Osei is nog maar een paar weken in dienst van Twente, of hij wordt opgeroepen voor het WK voor spelers tot twintig jaar. Samen met Dominic Adiyiah vormt hij een gouden duo. Van de zestien Ghanese doelpunten op het U-20 WK maken Osei en Adiyiah er samen twaalf. Ghana wint het WK.

Blijven
Bij Twente speelde hij dit seizoen nog geen wedstrijd in het eerste elftal. Toch wil hij in Enschede blijven. ‘Het hangt helemaal af van de toekomst van McClaren’, vertelt Osei’s vertegenwoordiger Fred Acheampong vandaag tegen Ghanasoccernet.com. ‘Hij past goed in de Nederlandse competitie, want hij is snel.’

Kenia staat gelijk aan hardlopen. Bekende voetballers bracht het Oost-Afrikaanse land tot voor kort niet voort. MacDonald Mariga brengt daar nu verandering in. Als speler van Inter Milan is hij de eerste Keniaan ooit in de Europese Champions League. Afgelopen weekend scoorde hij zijn eerste doelpunt voor de Italianen.

Kenia
Kenia kent geen lange en indrukwekkende voetbalgeschiedenis. Waar de atleten al decennia lang op het wereldpodium acteren, blijft voetbal een stuk achter. Mariga is een van de weinigen die presteert met noppen onder zijn schoenen.

Acteren op het hoogste podium met zijn land is er helaas voor Mariga niet bij. Daar is het Keniaanse nationale elftal simpelweg te slecht voor. Nog nooit speelden de Kenianen een WK en de laatste deelname aan de Afrika Cup dateert alweer uit 2004.

Daar komt bij dat de structuur van de voetbalcompetitie in eigen land slecht georganiseerd is. Zo zijn er twee profcompetities omdat twee verschillende bonden het niet met elkaar eens kunnen worden. Dit druist tegen de regels in, waardoor Kenia door de FIFA uitgesloten is van internationaal voetbal.

Inter
Mariga lijkt van al die sores weinig last te hebben. In de afgelopen winterstop besluit Inter om de middenvelder aan te trekken. ‘Dit is het beste wat ons kan overkomen’, zegt voorzitter Massimo Moratti over de deal.

Hij moet het doorgaans doen met invalbeurten, maar met een middenveld van Cambiasso, Muntari, Stankovic en Sneijder is dat niet zo gek. Toch heeft Mariga het publiek al wat laten zien. Zo speelde hij in de Champions League tegen Chelsea, waarmee hij de geschiedenisboeken in ging als de eerste Keniaan ooit die dat voor elkaar kreeg.

Afgelopen zondag wist hij zelfs zijn eerste doelpunt te maken in dienst van Inter. Mariga toont potentie en met zijn jonge leeftijd (22) heeft hij nog genoeg tijd om verder te groeien en zich in de basis te werken van Inter.

Engeland
Aanvankelijk wilde Mariga helemaal niet in Italië voetballen. Kenianen zijn vooral dol op de Engelse Premier League. Het was dan ook geweldig nieuws toen bekend werd dat Manchester City de Keniaanse middenvelder van Parma wilde overnemen.

Een droom kwam uit voor veel Kenianen. Nog nooit kwam een Keniaan uit in de door hen zo geliefde competitie. De clubs werden het eens over de transfersom en alles was in kannen en kruiken.

In Engeland moet een speler buiten de EU minimaal 75 procent van de interlands voor zijn land spelen. Aan die eis voldeed Mariga ruimschoots. Maar een andere eis is dat het land in de top-70 van de FIFA-ranglijst moet staan. Mariga kreeg daardoor geen werkvergunning en de droomdeal viel in duigen.

Vieira
Uiteindelijk nam Manchester City Patrick Vieira over en ironisch genoeg trok Inter Mariga aan als vervanger. In Kenia leidde de hele situatie tot ophef want ze zagen hun held veel liever in de Premier League dan in de Serie A.

Door zijn doelpunt afgelopen weekend zal Kenia toch langzamerhand wel om zijn en blij zijn dat Mariga in de Serie A speelt. Wellicht dat hij in de toekomst nog naar Engeland trekt om zo als succesvolste Keniaanse voetballer zijn triomf compleet te maken en tussen alle hardlopende idolen een plekje te bemachtigen.

Vorig seizoen
Vorig seizoen werd het AZ van Louis van Gaal kampioen van Nederland. Grote man bij de Alkmaarders was El Hamdaoui. De spits werd verkozen tot speler van het seizoen en was bovendien topscorer van de eredivisie. Wekelijks liet hij fraaie staaltjes techniek en scoringsdrang zien. Met links en met rechts was hij een nachtmerrie voor menig verdediging en doelman.

Een nieuwe superster was geboren. Even dook zelfs de naam Barcelona op, waar de spits naar toe zou kunnen. Zo ver kwam het (nog) niet.

Excelsior
Al vroeg in zijn carrière zien velen al het talent dat de Nederlandse Marokkaan bezat. Zijn profloopbaan begint bij Excelsior. Daar voetbalt hij samen met jeugdvrienden Said Boutahar en Robin van Persie. Samen ontwikkelen de drie hun techniek. Ze voetballen behalve bij Excelsior ook uren samen op diverse pleintjes in Rotterdam Oost.

In de C-jeugd trekt Robin van Persie al naar Feyenoord. El Hamdaoui blijft en maakt in het seizoen 2001-2002 zijn debuut. Bij de Rotterdammers schopt hij het zelfs tot jeugdinternational van Nederland. De ster van El Hamdaoui is rijzende. Na een aantal jaren bij Excelsior mag de jonge aanvaller ruiken aan het grote werk bij Feyenoord. Hij traint een aantal keren met het eerste team mee.

Engeland
De stijgende lijn van El Hamdaoui valt niet alleen bij Feyenoord op. Martin Jol ziet het ook zitten in de aanvaller. Jol is trainer van Tottenham Hotspur en zorgt er voor dat de Nederlands Marokkaan naar Londen komt.

Hoe groot het talent van de spits ook is, bij Tottenham verloopt het hem toch moeizamer. Het is voor El Hamdaoui flink aanpoten en het lukt hem niet om een plek bij het eerste team te veroveren. Hij komt uiteindelijk niet tot een officieel duel voor de Spurs.

Hij wordt tussentijds uitgeleend aan Derby Country. Op een niveau lager speelt hij wel een aantal wedstrijden, maar door blessureleed wordt hij geen vaste waarde.

Blessureleed
Na twee jaar keert hij terug naar Nederland. Willem II neemt de aanvaller over. Zijn terugkeer op de Nederlandse velden begint veelbelovend. Vanaf de ouverte van het seizoen is El Hamdaoui smaakmaker. Het mislukte avontuur in Engeland heeft hem blijkbaar gemotiveerd. Met mooie scharen en andere acties is de aanvaller een plaag voor de verdediging. Na vier wedstrijden heeft hij al drie keer gescoord.

Dan slaat het noodlot toe. El Hamdaoui loopt een zware blessure op die hem voor negen maanden uitschakelt.

AZ
Dat deert AZ niet om de spits te kopen van de Tilburgers. In Alkmaar gokken ze erop dat de goede seizoensstart bij AZ een vervolg krijgt. In zijn eerste seizoen valt hij, met zeven doelpunten, nog niet echt op. In het seizoen 2008/09 vestigt hij definitief zijn naam. Met drieëntwintig doelpunten levert hij een grote bijdrage aan het kampioenschap van AZ.

Voor de winterstop van dit seizoen speelt AZ niet als de kampioen en El Hamdaoui niet als de topscorer. Beiden krijgen veel kritiek te verduren. El Hamdaoui zou naast zijn schoenen lopen en zich gedragen als een vedette. AZ verliest veel wedstrijden en trainer Ronald Koeman wordt ontslagen.

Herboren
Na de winterstop speelt AZ als herboren en El Hamdaoui scoort wekelijks. Door een flinke inhaalrace is AZ inmiddels verzekert van Europees voetbal en El Hamdaoui staat weer op negentien treffers en niemand heeft het nog over zijn slechte seizoensstart.

Toekomst
Of El Hamdaoui volgend jaar nog voor de kaasstad speelt is onduidelijk. Begin deze maand gaf trainer Dick Advocaat aan dat hij verwacht dat de spits verkocht wordt en dat clubs voor hem in de rij zullen staan. Zelf gaf El Hamdaoui aan dat hij graag terugkeert naar Engeland. Met de bagage die hij nu heeft, is het wellicht makkelijker om nu wel naam te maken.

Transfer of niet, El Hamdaoui weet wel waar hij zijn carrière afsluit. Eens keert hij samen met zijn jeugdvrienden Boutahar en Van Persie terug naar Rotterdam Oost om de tijden bij Excelsior te laten herleven.

Afgelopen weekend was hij wederom belangrijk voor FC Twente. Met zijn doelpunt na een schitterende assist van Blaise Nkufo scoorde Tioté de broodnodige 1-0.

De laatste tijd hapert de machine van de Tukkers zo af en toe. Met het naderen van het kampioenschap verkrampen de spieren van de spelers steeds vaker en wordt er met moeite gewonnen. Doorgaans wordt de winst dan veilig gesteld door superspits Bryan Ruiz. Maar ditmaal kwam de verlossing vanaf de bank in de persoon van invaller Tioté.

Wissel
Die rol als invaller heeft de Ivoriaan wel vaker dit seizoen. Met een middenveld van Wouter Brama, Kenneth Perez en Theo Janssen is het lastig om een plekje te veroveren. Zeker als daarbij ook nog bijna alle wedstrijden worden gewonnen en het kampioenschap lonkt.

Datzelfde middenveld biedt aan de andere kant ook kansen voor de 23-jarige Ivoriaan. Tioté geldt als back-up voor zowel Theo Janssen als Wout Brama. Bij afwezigheid van een der beider Nederlanders is Tioté de vervanging.

Daarnaast beginnen bij creatieveling Perez de jaren te tellen. In bijna elke wedstrijd wordt de oude Deen vroegtijdig naar de kant gehaald. Ook dan mag de Ivoriaan opdraven.

Mooi slot
Tioté mag dan op papier geen basisspeler zijn, hij speelt wel een belangrijke rol. Hij komt als invaller bijna iedere wedstrijd in actie en staat klaar als een van de drie basismiddenvelders afvalt. Zaterdag was dat het geval met Theo Janssen. Hij viel geblesseerd uit en lijkt ook de wedstrijd van morgen tegen AZ niet te gaan halen.

Met een sterk optreden is het zomaar mogelijk dat de Ivoriaan de rest van het seizoen als basisspeler start. De supporters van FC Twente zien Tioté in ieder geval graag in de basis staan getuige een poll op de fansite.

Ivoorkust
Na een mogelijk kampioenschap kan de zomer nog mooier worden voor Tioté. De kans is groot dat hij zijn opwachting maakt in het team van Ivoorkust op het WK. Met wedstrijden tegen Brazilië en Portugal in het verschiet belooft dat een spektakel te worden.

Tijdens de Afrika Cup eerder dit jaar was de middenvelder basisspeler. Met dat in het achterhoofd lijkt een plaats bij de eerste 23 toch wel realistisch. Al is nog niet bekend wat de ideeën zijn van de nieuwe bondscoach Sven-Göran Eriksson.

Anderlecht reserves
De stijgende lijn die de Ivoriaan nu te pakken heeft, leek er een paar jaar geleden niet in te zitten. In 2001 komt de jonge voetballer vanuit Ivoorkust naar België. Hij gaat voetballen voor CS Visé, een kleine club uit de Belgische derde klasse. In 2005 wordt hij overgenomen door het grote Anderlecht. Toch blijft Tioté steken in het tweede elftal van “de Paarsen”.

Roda JC huurt de middenvelder in het seizoen 2007/2008 van Anderlecht. Daar maakt hij een prima seizoen door. De Limburgers willen de Ivoriaan daarna graag overnemen maar zijn niet bij machte om de overgang te financieren. Twente is dat wel en hapt toe.

Zo geschiede het dat Tioté nu bij de Tukkers recordinvaller is en hard op weg gaat richting kampioenschap en Zuid-Afrika.

Het laatste seizoen van de in Congo geboren spits Blaise Nkufo kan in alle opzichten een memorabel seizoen worden. FC Twente kan dit jaar kampioen worden en de beker winnen. Belangrijker: Nkufo is nu al topscorer aller tijden van de Tukkers. Afgelopen weekend voegde hij daar weer een doelpunt aan toe.

N’Kufo, Kufo of Nkufo?
Twee jaar geleden vertelde Nkufo aan Sportweek dat hij helemaal geen N’kufo heet, zoals veel mensen denken en schrijven. Ook geen Nkufo. ‘Ik zit er niet zo mee, maar m’n officiële naam is Kufo, zonder N. Zo staat het ook in mijn paspoort’, zo zegt hij zelf. Toch heeft hij op zijn eigen shirt steevast Nkufo staan en ook op de website van FC Twente staat Nkufo. Voor de vorm houden wij het dan ook bij Nkufo.

Geschiedenis
Isetsima Nkufo wordt op 25 mei 1975 geboren in Kinshasa in de Democratische Republiek Congo. Op zevenjarige leeftijd vlucht hij met zijn ouders naar Zwitserland. Eenmaal in Zwitserland verandert hij zijn voornaam in Blaise. In Lausanne groeit Nkufo op en gaat hij naar school. In deze stad debuteert hij in het seizoen 1993/94 op 17-jarige leeftijd bij Lausanne-Sport. Het blijft bij twee wedstrijden. Nkufo doet het jaar daarop een stapje terug en gaat spelen in de Nationalliga B.

Clubhoppen
Vanaf dan begint het clubhoppen. Ieder jaar verhuist de bonkige spits naar een andere club of naar een club waar hij al eens voor heeft gespeeld. Het levert een lange lijst aan clubs op. Na Lausanne-Sport volgen FC Echallens, Al-Arabi in Quatar, Yverdon-Sport, wederom Lausanne-Sport, Grasshopper CZ, FC Lugano, weer Grasshopper CZ, FC Luzern, FSV Mainz 05 en Hannover 96. Een aardige lijst voor negen seizoenen profvoetbal.

FC Twente
Als de Congolees, die inmiddels al jaren genaturaliseerd is tot Zwitser, bij FC Twente neerstrijkt, vindt hij rust. In het gemoedelijke Twente kan Nkufo het goed volhouden, al blijft hij in Duitsland wonen. Het eerste jaar in 2003 is Nkufo officieel nog eigendom van Hannover 96. Dat jaar bevalt Twente zo goed dat ze hem definitief willen overnemen. Het jaar is Nkufo blijkbaar ook goed bevallen. Hij is bereid om salaris in te leveren om bij FC Twente te kunnen spelen.

Zo ontstaat het begin van een succesvol huwelijk. In het eerste seizoen komt Nkufo tot 14 doelpunten in 28 wedstrijden. Een gemiddelde van 0,5 doelpunten per wedstrijd. Dat gemiddelde haalt hij het seizoen daarna ook.

Scoren is iets wat Nkufo ieder jaar redelijk makkelijk afgaat. Hij is in zijn hele periode bij FC Twente belangrijk voor de club. Naast de vele doelpunten is hij een aanspeelpunt en een leider. Dat zorgt er ook voor dat hij aanvoerder is geworden.

Clubrecord
In 2009 komt het clubrecord van Jan Jeuring in zicht. Deze spits speelde eind jaren zestig en begin jaren zeventig voor Twente en kwam tot 103 doelpunten in elf seizoenen. Op 15 augustus is het zover. Blaise Nkufo scoort zijn 104e goal. De Zwitser van Congolose afkomst is nu officieel clubtopscorer aller tijden van FC Twente.

Hij wordt gehuldigd door de supporters van de club. ‘Dit is fantastisch, ik had het inderdaad niet verwacht maar vind het geweldig dat de supporters dit voor mij georganiseerd hebben’, lichtte hij daarna toe.

Amerika
Even daarna kondigt de aanvaller aan dat dit zijn laatste seizoen wordt. Nog één keer trekt de tot rust gekomen clubhopper de wijde wereld in. Amerika is dit keer de bestemming en Seattle Sounders FC is de club. ‘Voor mij is deze overgang een grote kans, omdat ik mij als voetballer met mijn gezin wil gaan vestigen in de omgeving van Seattle’, aldus de spits.

Tot die tijd kan Nkufo doen wat hij zondag ook deed. Scoren en zorgen dat Twente kampioen wordt. Zodat de letters Nkufo, zonder apostrof, dikgedrukt de geschiedenisboeken ingaan en vereeuwigd worden in het nog te onthullen standbeeld.

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een speler die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week: Anouar Hadouir.

Anouar Hadouir, speler van Roda JC, maakte zaterdag in het duel met verdediger Niels Wellenberg een harde overtreding. Wellenberg wilde de lange bal hanteren en voordat hij het wist lag hij zwaar geblesseerd op de grond. Het slachtoffer verliet het veld per brancard maar heeft niets gebroken. Een MRI-scan moet de ernst van de blessure uitwijzen.

Hadouir wordt geboren in Den Bosch. ‘We waren thuis met vijf jongens’, vertelt de Nederlander met Marokkaanse roots over zijn jeugd. ‘Ik ben de middelste. Ik spreek mijn broers en zussen elke dag nog. Net als ik zijn zij helemaal gek van voetbal. Een van mijn broers heeft nog bij RKC Waalwijk en Willem II gespeeld, maar door groeiproblemen is het hem niet gelukt om prof te worden.’

BVV/Caterpillar
De middenvelder begint zijn carrière bij BVV/Caterpillar, een Bossche ploeg die in de tweede klasse van het amateurvoetbal acteert. Als D’tje, hij is dan twaalf jaar oud, valt zijn talent voor het eerst op. Diverse profclubs uit de regio tonen interesse. Hadouir wordt benaderd door PSV en Den Bosch, maar hij kiest voor Willem II, waar hij als C-junior begint.

In het seizoen 2002/2003 maakt hij tegen FC Zwolle zijn debuut in het keurkorps van Mark Wotte. In zijn eerste seizoen mag hij drie wedstrijden meespelen.

In het tweede seizoen in Tilburg ontwikkelt Hadouir zich tot een vaste waarde. Hij speelt bijna iedere wedstrijd en komt vijf keer tot scoren. Op 27 november slaat het noodlot toe. De aanvaller raakt geblesseerd nadat ADO-middenvelder Youssef El-Akchaoui hem hard tegen de grond werkt. Hadouir scheurt zijn kruis- en laterale band en is maanden uitgeschakeld.

Monaco
Tien maanden later, in augustus 2005, komt hij terug. En hoe. Tijdens de UEFA CUP-wedstrijd tegen AS Monaco scoort hij de aansluitingstreffer. Willem II verliest met 3-1, maar Hadouir is terug.

In 2006 raakt hij weer geblesseerd, waardoor hij twee maanden niet kan spelen. Aan het einde van het seizoen 2006/2007 krijgt Hadouir van Willem II het voorstel om zijn contract te verlengen. De aanvaller slaat het aanbod af. Roda JC wil de middenvelder wel hebben. Op de laatste dag van de transferperiode verhuist hij naar Limburg.

Finest hour
Bij Roda krijgt hij meteen een basisplaats. Hadouir speelt dertig wedstrijden en scoort vijf keer. Maar hij heeft opnieuw pech. In de zomer van 2008 raakt hij geblesseerd. Een scheur in de meniscus, zo blijkt. De middenvelder mist het begin van het seizoen. Op 10 mei 2009 beleeft hij zijn finest hour. Roda speelt in De Kuip tegen Feyenoord. De “Trots van het Zuiden”, dat achttiende staat, verslaat de Rotterdammers met 2-3. Hadouir neemt een belangrijk doelpunt voor zijn rekening.

Toch komt Hadouir vaak in opspraak. Hij is meermalen betrokken bij grove overtredingen. In maart 2009 raakt hij tijdens een wedstrijd tegen De Graafschap in de clinch met aanvoerder Marcel Meeuwis. De aanvaller verontschuldigt zich voor zijn gedrag en accepteert de boete van de clubleiding.

Klap in gezicht
Niet veel later is het weer raak. De middenvelder wordt vier weken voor zijn moment van genialiteit in De Kuip nog uit het eerste elftal gezet. Op een training geeft hij zijn teamgenoot Bram Castro een klap in het gezicht. De keeper doet aangifte, maar trekt deze later in, omdat hij geen blijvende schade aan het incident overgehouden heeft.

Hadouir zou het seizoen niet meer in actie komen, maar uit pure nood wordt hij toch maar bij de selectie gehaald voor de wedstrijd tegen Feyenoord.

Geschrokken
Afgelopen weekend komt Hadouir opnieuw negatief in het nieuws. ‘Ik heb de beelden gezien en ben van mezelf geschrokken’, zegt de boosdoener, die aangeeft slecht te hebben geslapen. Hadouir accepteert het schikkingsvoorstel van een schorsing van vier duels.

Een speler uit Sierra Leone die in landen als Griekenland, Italië en Saoedi-Arabië voetbalde, mag je gerust een wereldreiziger noemen. Het grootste talent van Afrika werd hij ooit genoemd. Nu, op 30-jarige leeftijd, trekt Mohamed Kallon naar Shaanxi Chanba FC in China. Een overzicht van een talent dat nooit helemaal tot bloei kwam, maar wel de hele wereld over reisde.

Groot talent
Mohamed Kallon is al op jonge leeftijd een groot talent. Sommigen bestempelen hem zelfs als het grootste talent van Afrika. Als 15-jarige scoort hij al zijn eerste doelpunt voor zijn club Old Edwardians in de hoogste competitie van Sierra Leone. Het is dan 1994. Kort daarna trekt hij naar Zweden.

Als hij met zijn club Spånga een toernooi speelt komt hij in het vizier van Internazionale. De grote club uit Milaan aarzelt niet en contracteert de 16-jarige Kallon. Hij wordt door de clubleiding de eerstvolgende jaren gestald bij andere Italiaanse clubs om te rijpen. Zo speelt hij achtereenvolgens voor Lugano, Bologna, Genoa, Cagliari, Reginna en Vicenza.

Ieder jaar verhuist hij weer naar een andere club. Ondanks het vele clubhoppen speelt hij genoeg wedstrijden om zich te ontwikkelen. Hij speelt, met uitzondering van zijn periode bij Bologna, bijna alle wedstrijden en scoort voor alle clubs samen meer dan veertig keer.

Inter Milaan
Misschien niet zo’n heel hoog moyenne, maar na zijn seizoen bij Vicenza (acht doelpunten) besluit Inter om de dan 22 jaar oude Kallon terug te halen. Internationale kent een wereldvoorhoede met onder andere Ronaldo en Christian Vieri. Daarnaast kent de selectie ook nog de Uruguayaan Alvaro Recoba en de Italiaan Nicola Ventola. Ook de Turkse vedette Hakan Sukur loopt rond bij Internationale.

Kallon begint het seizoen dan ook als derde of vierde spits. Door blessures van Ronaldo en Recoba krijgt de aanvaller toch zijn kans. Het gaat niet slecht. Na het seizoen 2001-2002 heeft hij negenentwintig wedstrijden gespeeld in de Serie A en komt hij tot negen doelpunten. Hij wordt genomineerd voor beste Afrikaanse speler, maar wint die trofee uiteindelijk niet.

Het volgende seizoen verloopt minder voorspoedig. Kallon speelt, mede door diverse blessures, maar negen competitiewedstrijden. Hij scoort daarin vijf maal. Inmiddels is Hernan Crespo de club komen versterken en slinken de kansen op een basisplaats aanzienlijk.

Doping
De prestaties van zijn eerste jaar kan Kallon niet meer herhalen. Aan het begin van zijn derde seizoen bij Internationale wordt hij betrapt op het gebruik van doping. Een schorsing van acht maanden volgt. Kallon blijkt het verboden middel Nandrolon genomen te hebben. Na zijn schorsing lukt het Kallon opnieuw niet om in de basis te komen. Een nieuwe Afrikaanse spits is hard op weg om naam te maken. Nigeriaan Obafemi Martins krijgt de voorkeur boven de man uit Sierra Leone.

Zwerftocht
Na drie seizoenen Inter besluit Kallon om te vertrekken. Hij gaat naar Monaco. Het is het begin van een nieuwe zwerftocht. In zijn eerste seizoen lukt het Kallon om indruk te maken in het prinsendom. Lang duurt het succes niet. In maart van dat seizoen krijgt hij ruzie met trainer Didier Deschamps en wordt hij opnieuw veroordeeld tot de bank.

Het seizoen wat daarop volgt wordt hij uitgeleend aan Al-Ittihad in Saoedi-Arabië. In het Midden-Oosten wordt hij topscorer van de competitie. Na een jaar keert hij weer terug naar Monaco. Hij kan geen potten breken en Monaco wil de spits graag nog een keer uitlenen. Hij krijgt spijtig genoeg geen werkvergunning om in Engeland aan de slag te gaan.

Griekenland wordt kort daarna de volgende bestemming. Hij gaat zes maanden spelen bij AEK Athene. Na een paar wedstrijdjes heeft Kallon het ook daar gezien. Hij gaat terug naar het Midden-Oosten, ditmaal naar de Verenigde Arabische Emiraten. Bij zijn club aldaar komt hij nooit in actie. Tijdens een interland raakt hij zwaar geblesseerd en de club ontbindt zijn contract.

Eigen club
Kallon neemt het besluit om terug te gaan naar Afrika. Hij gaat voetballen bij zijn eigen club Kallon FC in Sierra Leone. Al tijdens zijn carrière heeft hij de club opgericht om Afrikaans voetbaltalent de kans te geven zich te ontwikkelen. Kallons broer is tevens voorzitter van de club.

Geheel in de traditie van zijn loopbaan blijft hij ook hier niet lang. Vorige week werd namelijk bekend dat Kallon naar China verhuist om te spelen voor Shaanxi Chanba.

Chinees avontuur
‘De transfer naar China is niet puur voor het voetbal, Kallon gaat ook voor het zakelijke aspect’, licht de Liberiaanse sportjournalist Emmanuel Geeza Williams toe. ‘Hij kan een nieuwe markt aanboren in China en connecties leggen die hij weer kan gebruiken voor zijn eigen club. China is erg in opkomst.’

Wellicht is dat ook de reden waarom hij niet naar Oezbekistan gaat. Bij Bunyodkor, waar Felipe Scolari coach is en Rivaldo sterspeler, had hij een contract kunnen tekenen met een jaarsalaris van 2,5 miljoen. Dát geld was voor Kallon niet genoeg om hem te lokken. Bovendien wilde hij zijn vrouw niet teleurstellen. Zij wilde graag naar China.

De Chinese club is al nummer 16 op de CV van de pas 30-jarige spits. Wie weet welke landen hij nog toevoegt aan zijn eigen wereldkaart. Kallon heeft in ieder geval genoeg verdiend om een goed leven te leiden en met zijn eigen club liggen er nog nieuwe uitdagingen op hem te wachten. Of hij tevreden is met het verloop van zijn carrière is een ander verhaal.

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een persoon die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week: Bernard Parker.

De Zuid-Afrikaan Bernard Parker (23) hoopt zich bij FC Twente in de picture te spelen. Daar kwam tot voor kort weinig van. Door het goede spel van ondermeer Miroslav Stoch en Bryan Ruiz werd hij zelden in de basiself opgenomen. Dat is jammer, want Parker wil graag voor zijn land uitkomen op het WK. De laatste tijd is er weer hoop voor de aanvaller. Een vormcrisis van Stoch biedt mogelijkheden voor de Zuid-Afrikaan.

Reiger Park
Bernard Parker wordt geboren in Reiger Park, een township in de buurt van Boksburg. In zijn jeugd blinkt hij uit in verschillende sporten. De jonge Parker kan niet alleen goed voetballen, maar ook hardlopen en zwemmen.

Parker maakt zijn profdebuut in 2004, hij is dan zeventien. Zijn eerste club is Benoni Premier United (tegenwoordig Thanda Royal Zulu), een ploeg uit Durban die uitkomt in de Zuid-Afrikaanse eredivisie. Hij blijft in Durban tot 2009. Parker wordt uitgeleend aan Europa Cup-winnaar Rode Ster Belgrado. Daar beleeft hij de moeilijkste periode in zijn loopbaan. Niet omdat hij niet goed presteert, maar omdat Rode Ster nalaat zijn salaris te betalen.

Confederations Cup
De kwaliteiten van de spits blijven in zijn geboorteland niet onopgemerkt. Hij wordt geselecteerd voor het nationale team. Tijdens de Confederations Cup in Zuid-Afrika waar Bafana Bafana als vierde eindigde, eist hij een hoofdrol op, al begint Parker het toernooi slecht. In de openingswedstrijd tegen Irak (0-0) maakt hij een blunder die in de internationale media breed wordt uitgemeten.

‘We waren nogal nerveus tegen Irak’, geeft hij later toe. ‘Ik deed erg mijn best die wedstrijd, misschien wel té erg. Ik wilde alleen maar scoren. Misschien miste ik daarom zoveel kansen.’

Man of the Match
Drie dagen later is hij opeens de held van de natie. Parker scoort twee keer tegen Nieuw Zeeland en Bafana Bafana gaat met 2-0 door naar de volgende ronde. De Zuid-Afrikaanse spits wordt uitgeroepen tot Man of the Match. ‘Ik was blij dat de coach nog steeds vertrouwen in me had. Toen ik hoorde dat ik in de basis zat, voelde ik dat het een goede wedstrijd zou worden.’ Parker schiet al na 21 minuten spelen raak. ‘Het was een enorme opluchting. Ik voelde me zelfverzekerd toen ik scoorde. En relaxed. Daardoor scoorde ik ook een tweede keer.’

De derde poulewedstrijd tegen Spanje gaat verloren, maar Zuid-Afrika bereikt de volgende ronde. In de halve finale verliest Bafana Bafana van Brazilië, dat later de titel pakt.

Revelatie
De scorende Afrikaan is een van de revelaties van het toernooi. En dat heeft gevolgen. Diverse clubs tonen interesse in hem. Rode Ster Belgrado, waar hij op dat moment aan verhuurd wordt, wil hem graag hebben. Parker tekent een contract bij de Servische club en de deal lijkt rond.

Enkele weken later vertrekt hij toch naar FC Twente. De 23-jarige Zuid-Afrikaan maakt voor ruim één miljoen euro de overstap naar de eredivisie. Hij zal zich moeten ontfermen over de erfenis van de naar Hamburger SV getransfereerde Eljero Elia, zo meldt de Enschedese club.

Debuut
Parker debuteert tegen SC Joure (0-8 winst). De vleugelspeler scoort twee keer en kijkt met tevredenheid terug over zijn optreden. ‘Ik was blij dat ik mijn speelminuten heb kunnen maken, zodat ik mijzelf heb kunnen laten zien. Het geeft een goed gevoel als je in zo’n wedstrijd twee keer scoort.’

De Zuid-Afrikaan kan echter niet tijdens internationale wedstrijden worden opgesteld. Rode Ster Belgrado, dat dacht hem te hebben gecontracteerd, houdt zijn internationale vrijgave nog tegen. Parker zou contractbreuk hebben gepleegd. Als de aangespannen juridische zaak door Belgrado wordt gewonnen, wordt de Zuid-Afrikaan voor een half jaar geschorst. De zaak loopt nog steeds.

‘Mijn agent zegt dat het allemaal goed zit, maar ik maak me wel zorgen. Het zou onterecht zijn als ik word geschorst, want ik heb niks verkeerd gedaan. Rode Ster betaalde al een hele tijd geen salaris meer en daarom dacht ik dat ik kon vertrekken. Het is een vervelende situatie en ik probeer er niet te veel aan te denken’, aldus Parker in De Telegraaf. FC Twente heeft de wereldvoetbalbond FIFA ingeschakeld om te bemiddelen.

Basisplaats
Parker, die op beide flanken uit de voeten kan, krijgt geen basisplaats bij zijn nieuwe werkgever. De concurrentie is dan ook groot; ook Miroslav Stoch en Vryan Ruiz maken aanspraak op de positie van vleugelspeler. De Zuid-Afrikaan neemt zijn rol als invaller serieus. ‘Spelers op de bank zijn ook belangrijk. Als er iemand geblesseerd raakt, moet je er staan.’

Toch wordt Parker een beetje nerveus. ‘Het is mijn eerste jaar in Nederland. Het klopt dat ik weinig speel. Het is moeilijk om een basisplek te krijgen, want er zijn jongens die week in week uit goed speelden’, aldus de Zuid-Afrikaan tegen goal.com. ‘Ik moet hard blijven trainen. Steun krijg ik van mijn ploeggenoten, maar ook van de trainer.’

Het grootste probleem is op dit moment het WK. Parker wil er graag heen, maar dan moet hij wel eerst aan spelen toe komen. Met nog drie maanden te gaan lijkt het toernooi verder weg dan ooit. Of Parker daadwerkelijk in het team van bondscoach Carlos Alberto Parreira zit, is onzeker.

Bron van zorg
De spits is bang om niet geselecteerd te worden. ‘Ja, want iedere speler is bang om het WK te missen. Hoe mijn kansen zijn om erbij te zijn? Ik weet het nu niet. Het hangt ook af van mijn prestaties bij Twente. Maar het is een bron van zorg. Via vertegenwoordigers van het nationale elftal onderhoud ik contact met de bondscoach, maar persoonlijk heb ik hem de laatste maanden niet meer gesproken. Ik hoop dat ik mijn weg naar de basis nu heb gevonden, dan is mijn kans op het WK een stuk groter.’

Deze week duiken er berichten op over Bryan Ruiz. De aanvaller uit Costa Rica zou in de belangstelling van Sevilla staan. Als hij de overstap naar Spanje maakt is de weg vrij voor de Zuid-Afrikaan om te schitteren. Wellicht geeft dit Parker een extra impuls en kan hij zijn plaats in de basis van FC Twente en Bafana Bafana in de komende weken veilig stellen.

Met een basisplaats afgelopen donderdag tegen Werder Bremen en zijn cruciale assist bij de winnende goal tegen NEC afgelopen weekend is hij in ieder geval op de goede weg.