Spectaculair, apart, knullig, extravert. Zomaar wat woorden die de doorsnee Afrikaanse keeper typeren. Katachtige reflexen en zweefduiken richting de bovenhoek worden afgewisseld met knullige foutjes en grote blunders.

Robert Postma is keeperstrainer van Jong Nigeria en zei het volgende: ‘Het is ongelofelijk hoeveel kracht en power de Afrikaanse keepers hebben. Aan de andere kant is hun techniek van een laag niveau.’

Zwakste schakel
Veel analisten geven keepers ook aan als zwakke plek van de Afrikaanse teams. Waar bij Ivoorkust Drogba en Kalou van Chelsea in de spits spelen staat de relatief onbekende Boubacar Barry tussen de palen. De doelman verdient zijn brood bij het Belgische SC Lokeren.

Barry werd in de wedstrijd tegen Portugal niet echt op de proef gesteld. Behoudens een schot van Cristiano Ronaldo op de paal kwamen de Portugezen niet in de buurt van het doel. Het is dan ook nog te vroeg om te stellen of Barry zich positief dan wel negatief zal laten gelden dit toernooi.

Vincent Eyeama
Iemand die dat wel al deed is Vincent Eyeama, de keeper van Nigeria. In de wedstrijd tegen Argentinië was hij de grote man aan de kant van de Super Eagles. Eyeama had een antwoord op alle acties van Messi en Higuain en moest alleen buigen voor een kopbal van Gabriel Heinze. Dankzij Enyeama bleef Nigeria een afstraffing bespaard.

Na de wedstrijd regende het lofuitingen en zelfs Messi vond de keeper van Nigeria de beste man. ‘Mijn geheim? God is mijn geheim’, lichtte de doelman na de wedstrijd toe.

Israel
Eyeama verdient momenteel zijn brood in Israel bij Hapoel Tel Aviv. Het is toch enigszins opmerkelijk dat hij daar speelt. De 27-jarige doelman werd in 2009 speler van het jaar in Israel en gelinkt aan diverse clubs. Zo zou ook Arsenal belangstelling hebben voor de doelwachter.

Tot een transfer is het nu nog niet gekomen, maar in de wetenschap dat hij nu de perfecte leeftijd heeft voor een doelman en daarnaast goed presteert op dit WK zou het transferproces wel eens in een stroomversnelling kunnen komen.

Zuid-Afrika
Jarenlang was Hans Vonk keeper van Zuid-Afrika. Geen spectaculaire, katachtige reflexen hebbende doelman, maar een nuchtere, stabiele keeper gevormd in Friesland. Nu echter de jaren beginnen te tellen en Vonk in plaats van een keeperspak in de huid van analyticus kruipt, waren er grote twijfels over de nieuwe doelman.

Zeker toen voor het WK de beoogd eerste keeper, Emile Baron, geblesseerd raakte. Itumeleng Kuhne werd zijn opvolger en dat bleek een succes.

In de openingswedstrijd toonde Kuhne aan geen last van zenuwen te hebben en reageerde adequaat op diverse inzetten van de Mexicanen. Kuhne bleek ook nog over een geweldige trap te beschikken. Zowel uit de handen als vanaf de grond wist hij over lange afstanden de spitsen te bereiken.

Derde keeper
Ghana wist als enig Afrikaans land zijn eerste wedstrijd te winnen. Een grote rol was weggelegd voor de doelman, Richard Kingson. Met twee prima reddingen behoedde hij de Black Stars voor een Nederlaag.

En dat terwijl hij bij zijn club Wigan Athletic derde keeper is. Het moet gezegd worden, Kingson is niet de meest betrouwbare doelman. Hij heeft in het verleden diverse foutjes gemaakt en ook in de oefenwedstrijd tegen Nederland, vlak voor het WK, maakte hij geen zekere indruk.

Wie weet dat Afrikaanse bodem goed voor zijn prestaties is, want zijn eerste optreden was veel belovend en die onzekere indruk leek deels verdwenen te zijn.

Blunder
De enige keeper die opzichtig in de fout ging, was die van Algerije. Faouzi Chaouchi dook opzichtig over de bal heen en daardoor verloor Algerije van Slovenië.

Ook de keeper van Kameroen maakte geen sterke indruk. Dat is ook te wijten aan het feit dat Souleymanou Hamidou normaal gesproken reservekeeper is. Om onduidelijke redenen had bondscoach Le Guen vaste keeper Carlos Kameni gepasseerd en Hamidou een basisplek gegeven.

Carlos Kameni staat bekend als goede doelman en als een van de beste keepers van Afrika. Hij speelt bij Espanyol en wordt ieder seizoen aan grote clubs gelinkt. Het is dan ook niet te begrijpen dat hij op de bank zat. De Kameroener is in staat de legendarische Thomas Nkono te doen vergeten. Dan moet Le Guen hem wel opstellen als hij weer bij zinnen is gekomen.

Beeldvorming
Dat is essentieel voor de beeldvorming van Afrikaanse keepers. Met Enyeama en Kameni zijn er twee Afrikaanse topkeepers aanwezig. Aangevuld met stabiele prestaties van de andere Afrikaanse doelmannen kunnen zij zorgen voor een omslag in de beeldvorming.

Dan is het WK 2010 het WK waar Afrika kan laten zien dat het wel degelijk kan keepen. Nu hopen dat dit in de tweede rondje geen sprookje wordt.

Wat ging er mis bij de Kameroeners? Dat is de vraag die nu rondzingt – niet alleen in Kameroen maar ook in de rest van de wereld. Want de Ontembare Leeuwen, die zouden toch zeker doorgaan naar de volgende ronde?

Op maandagmiddag ging Kameroen ten onder tegen de Japanners. Dat was al verrassend genoeg. Maar de wijze waarop de Leeuwen zich tijdens de eerste wedstrijd op het WK presenteerden, was ronduit schokkend. Misschien wel het slechtste team tot nu toe, zo oordeelde men op het internet.

Erbarmelijk
Momenteel is Kameroen het hoogst genoteerde Afrikaanse land. Voetbalkenners verwachtten dan ook niet anders dan een klinkende overwinning op Japan. Kameroen begon echter erbarmelijk slecht aan de wedstrijd. Dankzij een fout in de defensie kon Honda aan het eind van de eerste helft gemakkelijk inschieten. Kameroen stond met 1-0 achter.

In de tweede helft ging het ietsjes beter. Op het eind hadden de Kameroeners zelfs enkele kansen op de gelijkmaker, waaronder een prachtig schot op de lat. Het mocht niet baten. In een groep met Denemarken en Nederland werden de Japanners als zwakste schakel gezien. Kameroen zal nu haar twee volgende wedstrijden moeten winnen.

Bondscoach Paul Le Guen gaf in ieder geval de schuld aan zijn spelers. ‘De houding was verkeerd,’ aldus de Fransman. ‘We waren gespannen en nerveus, zeker in de eerste helft. We hebben niet getoond wat we kunnen.’

Opstelling
Al gaf Le Guen de schuld aan zijn spelers, in Kameroen en ver daarbuiten denken ze daar toch anders over. De tactiek en de opstelling van de coach leek namelijk nergens op. Vaste keeper Carlos Kameni was er niet bij en in plaats daarvan stond Souleymanou Hamidou onder de lat. ‘Een grabbelaar,’ zo oordeelde Piet de Visser later bij NOS Studio Sport. En gelijk had ie.

Ook Alexandre Song, speler van Arsenal, stond niet op het veld. En sterspeler Samuel Eto’o begon op de rechterflank, een positie waar hij duidelijk niet uit de voeten kon. Achille Emana, een van Kameroen’s beste spelers, kwam er pas in de tweede helft in. Veel te laat, en dat mag de bondscoach zich aanrekenen.

De tactiek van Le Guen faalde. Hij had al langer geen vertrouwen meer in de oude garde – Kameni, Geremi en Rigobert Song – maar wist daar geen goede vervangers voor te vinden. Mocht Kameroen de tweede ronde niet gaan halen, dan is het niet moeilijk te raden wie de zondebok wordt.

Rigobert Song en Geremi Njitap zijn niet opgenomen in de selectie voor de vriendschappelijke wedstrijd tegen Italië. Met het verwijderen van de oudgedienden komt bondscoach Paul Le Guen tegemoet aan de wens van vele Kameroense voetbalfans.

‘Ik ga na het WK 2010 met pensioen,’ liet Rigobert Song onlangs optekenen. Dat streven komt mogelijk in gevaar nu de Franse bondscoach Paul Le Guen zijn oude aanvoerder voor een internationale vriendschappelijke wedstrijd heeft gepasseerd. Op 3 maart speelt het nationale elftal tegen Italië, zonder Song en Geremi Njitap. Zij zijn het slachtoffer van een verjongingscampagne rond de Indomitable Lions.

Bij ieder groot toernooi houden de fans in Kameroen hun hart vast. Wat voor blunders maken Rigobert Song, Geremi Njitap en Carlos Kameni nu weer? De angst is bijna altijd gegrond. Tijdens de finale van de Afrika Cup 2008 scoorde Mohamed Aboutrika het enige doelpunt dankzij onoplettendheid van centrale verdediger Rigobert Song.

Tweede ronde
Rigobert Song maakte het in de groepsfase van de Afrika Cup 2010 té bont. Eerder ondanks dan dankzij de gewezen aanvoerder bereikten de Leeuwen de tweede ronde van het toernooi. Terwijl Song in de kwartfinale tegen de Egyptenaren op de bank zat en zo niets fouts kon doen, waren het Carlos Kameni en vooral Geremi Njitap die de boel in het honderd deden lopen.

Zo speelde Geremi zonder te kijken de bal terug naar keeper Kameni, waar de Egyptenaren dankbaar van profiteerden. De keeper zelf kreeg in slecht vier wedstrijden acht doelpunten om zijn oren. Een schande, vonden ze in Kameroen. De keeper van het Spaanse Espanyol is echter wel geselecteerd voor de aanstaande vriendschappelijke pot.

Status
Paul Le Guen heeft maling aan de ongekende status van de oudjes in het elftal, waarvan wordt gezegd dat ze bescherming van belangrijke zakenmannen en politici genieten. Hij stuurt Song, Geremi en nog vijf andere spelers pardoes de laan uit. Zowel Song als Geremi moeten vrezen dat hun verwijdering van definitieve aard is. De stramme, krakende botten maken plaats voor jonge en soepele spieren.

Twee opvallende namen in de selectie van Le Guen zijn Mabouka Massoussi en Abouna Ndzana. Beide spelers zijn afkomstig van een lokale club uit Douala, Les Astres. Het is jaren geleden dat voetballers uit de lokale Elite One League mochten uitkomen voor het nationale elftal. Het is nog een bewijs dat de bondscoach bezig is zijn stempel op het elftal te drukken en afwijkt van de “normale” gang van zaken.

Zelfmoord
Niet iedereen in Kameroen is blij met de verjongingskuur van de Fransman. Het is zelfmoord om een paar maanden voor het WK de ervaren krachten uit het elftal te zetten, zo beweren sommige fans. Zij vragen zich hardop af of nieuwelingen als Eyong Enoh de druk op het hoogste podium wel aankunnen. Voor de Kameroeners is het te hopen van wél, voor Nederland uiteraard niet.

Net als in de finale van twee jaar geleden gingen de Indomitable Lions ook ditmaal de mist in tegen Egypte. Ditmaal waren de Farao’s met 3-1 te sterk. Kameroeners hebben zo hun vermoedens waarom het fout ging. Het was niet allemaal koek en ei in de “Den”.

1. Een warrige organisatie

In Kameroen had men er een hard hoofd in toen bekend werd dat het team tegen plaaggeest Egypte zou moeten aantreden. De officials van de Kameroense delegatie maakten de zaak er niet beter op. Zij zouden er met hun egoïstische gedrag voor hebben gezorgd dat Kameroen alweer het onderspit dolf. Delegatieleden zouden bijvoorbeeld daags na de laatste groepswedstrijd nog geen actie hebben ondernomen om onderdak te regelen in Benguela.

Veel delegatieleden hoopten zelfs dat het team de wedstrijd zou verliezen om zo het geld van de accommodatie in eigen zak te kunnen steken. Dat maakte sportminister Michel Zoah later bekend. Volgens bronnen was er in speelstad Lubanga een “maffia” aan het werk die stelselmatig driedubbele rekeningen presteerde aan het ministerie.

Eerder al had minister Zoah een van de delegatieleden omwille van disciplinaire redenen naar huis gestuurd. Een secretaris had zich meermalen misdragen en had het zelfs gewaagd de privé-auto van de Kameroense ambassadeur in Congo te “lenen”. Op advies van de ambassadeur zette de minister deze man acht dagen na de openingswedstrijd resoluut uit het “Kameroense Lubanga dorp”.

2. Het ligt aan de vrouwen

In de Afrikaanse wereld van voodoo en zwarte magie worden vrouwen over het algemeen gezien als wezens die de spirituele krachten teniet doen. Niet zelden is het vrouwen verboden zich in de nabijheid van magische rituelen op te houden. Slapen met een vrouw na het uitvoeren van een ritueel is funest.

In het geval van de wedstrijd van maandag ligt het een tikkeltje anders. Alhoewel, in de voetballerij is seks vaak net zo taboe als magie. In Kameroen doen hardnekkige geruchten de ronde dat een (vrouwelijk) lid van de Kameroense delegatie in Angola het bed heeft gedeeld met enkele internationals. Leden van het ministerie van Sport hebben de dame in kwestie inmiddels grondig aan de tand gevoeld.

Ze heeft zich ook voorgedaan als journaliste, maar volgens velen was het algemeen bekend dat ze de vriendin van een van de voetballers was. Haar losbandige gedrag heeft de eenheid binnen het team aangetast. En wellicht de zwarte magie verpest.

3. Onderlinge ruzies

De stemming voor aanvang van de derde groepswedstrijd tegen Tunesië was tot een nulpunt gedaald. De reden? Bondscoach Paul Le Guen wilde enkele oudgedienden zoals Rigobert Song en Achille Emana buiten de basis laten. Volgens insiders sprong aanvoerder Samuel Eto’o vervolgens niet in de bres voor zijn teamgenoten. Een hoog oplopende ruzie tussen Eto’o en Emana was het gevolg.

4. Macht gebroken?

Voor aanvang van de Afrika Cup had Le Guen de macht van de Grote Vier willen breken. Spelers als Rigobert Song, Carlos Kameni en Geremi Njitap stelden immers al een tijdje teleur. Tijdens de Afrika Cup leidde het belabberde spel van Song zelfs tot enkele tegendoelpunten. Hetzelfde geldt voor keeper Kameni, van wie veel Kameroeners zeggen dat hij maar beter zijn handschoenen aan de wilgen kan hangen.

Tijdens de kwartfinale tegen Egypte werd Rigobert Song buiten de basis gehouden en hij hoefde ook niet in te vallen. Maar helaas, een andere oudgediende, Geremi Njitap, stond wel in het veld en hij maakte een cruciale fout waardoor Egypte een doelpunt scoorde.

5. Relatie met de lokale pers

Paul Le Guen heeft het niet zo op met het lokale journaille. Alvorens hij na de verloren kwartfinale tegen Egypte weigerde op te komen dagen voor de verplichte persconferentie, hadden er reeds vele incidenten plaatsgevonden tussen de Franse coach en de Kameroense persmuskieten.

Al na enkele wedstrijden in de kwalificatiereeks schoot de Fransman venijnig uit zijn slof. ‘Wat een domme vragen,’ zo riep hij naar de verslaggevers. De journalisten vonden een dergelijke behandeling niet leuk en trokken alles uit de kast om de verhoudingen tussen hen, de coach en de spelers op scherp te zetten. Met alle gevolgen van dien.

6. De keeper en zijn godfather

Waarom staat Carlos Kameni nog tussen de palen? In Kameroen weet men het zeker: de geplaagde eerste keeper van de Indomitable Lions wordt de hand boven het hoofd gehouden door niemand minder dan Thomas Nkono. Dankzij misschien wel beste keeper aller tijden, nu keeperstrainer, mag Kameni fout op fout stapelen en blijft Kameroen verliezen.

De Kameroense pers is eenduidig in haar oordeel over de keeper. De beste man kan beter plaatsmaken voor een nieuwer, jonger en frisser exemplaar. Wat de Kameroeners vooral steekt, is dat er vriendjespolitiek wordt bedreven in de “Lions Den”. In het geval van Kameni had dat desastreuze gevolgen. De Kameroeners lagen er na de kwartfinales uit met acht tegendoelpunten.

Volgens geruchten houden gendarmes de wacht bij het huis van de keeper om te voorkomen dat woedende supporters de boel in fik proberen te steken, zoals men dat ook heeft gedaan bij Pierre Wome, de man die in 2005 een penalty miste waardoor Kameroen het WK 2006 mis liep.

Keepers:
Carlos Kameni – Espanyol
Souleymanou Hamidou – Kayserispor
Guy N’dy Assembe – Valenciennes

Verdedigers:
Rigobert Song – Trabzonspor
Geremi – Newcastle United
Henri Bedimo – Chateauroux
Andre Bikey – Burnley
Benout Assou-Ekoto – Tottenham

Middenvelders
Aurelien Chedjou – Lille
Nicolas N’Koulou – Monaco
Alexandre Song – Arsenal
Jean Makoun – Lyon
Stephane M’Bia – Marseille
Georges Mandjeck – Kaiserlautern
Joel Matip – Schalke
Eyong Enoh – Ajax
Landry N’Guemo – Celtic
Achille Emana – Real Betis
Somen Tchoyi – Red Bull Salzburg

Aanvallers:
Paul Alo’o – Nancy
Pierre Webo – Real Mallorca
Mohammadou Idrissou – Freiburg
Samuel Eto’o – Inter Milan