De media in Zuid-Afrika maakt zich zorgen over de persvrijheid tijdens het WK, schrijven Evelien Hoekstra en Floor Milikowski in een blog op de website De Nieuwe Reporter.

Het grootste probleem zijn de accreditatievoorwaarden voor het toernooi. Journalisten moeten zich houden aan talloze regels. Zo staat in de reglementen dat geaccrediteerde partijen niet mogen berichten over racistische, xenofobe, ideologische of charityzaken die niet stroken met het beleid van de FIFA of afbreuk doen aan de sportieve focus van de voetbalbond.

De drie grootste krantenuitgeverijen in het land pikken het niet langer. Zij laten in een gezamenlijke brief aan de FIFA weten dat deze voorwaarden het de media onmogelijk maken om kritisch verslag te doen van het WK. Daarom, zo valt in de brief te lezen, zijn de regels in strijd met de grondwet.

Het is niet de eerste keer dat de pers zich op een dergelijke manier uitlaat. Ook tijdens het vorige WK in 2006 werd er geklaagd over de voorwaarden die de FIFA stelde.

Het volledige artikel is hier te lezen. Evelien Hoekstra en Floor Milikowski schreven onlangs het boek ‘De droom van Zuid-Afrika; achter de schermen bij het WK 2010’.

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een speler die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week: Stephen Appiah, een architect met spierballen.

Na meer dan een jaar werkloosheid heeft Stephen Appiah begin deze maand een nieuwe club gevonden. Het Italiaanse Bologna lijfde de Ghanese middenvelder in. Appiah zat sinds juni 2008 zonder club. De international was eerder actief bij Hearts of Oak, Parma, Udinese, Brescia, Juventus en Fenerbahçe.

Stephen Appiah wordt op kerstavond 1980 geboren in de Ghanese hoofdstad Accra. Zijn ouders, Bartholomew Nii Sackey Appiah en Comfort Aidoo, sturen hem en zijn twee zusjes en broertjes naar de Eddheley Internationale School in Mamprobi-Accra. De jonge Stephen probeert na schooltijd zo veel mogelijk te voetballen. Op zijn vierde schopt hij voor het eerst tegen een bal. Zes jaar later gaat Stephen van school. Hij vindt het tijd om zich volledig op voetbal te concentreren.

Appiah komt terecht bij het Mighty Victory colts team in Mamprobi. Daar wordt hij gespot door een scout van Hearts of Oak, de bekendste club van de stad. Dit gebeurt tijdens een wedstrijd tegen Cowlane Babies, een ploeg met grootheden als Laryea Kingston, Godwin Attram en Aziz Ansah in de gelederen. Appiah scoort twee keer en speelt zich in de kijker.

Hearts of Oak
Op 15-jarige leeftijd gaat hij spelen voor Hearts of Oak. Hij wordt snel een vast waarde in het team. Een jaar na zijn debuut voor Hearts komt er interesse uit Europa. Het Turkse Galatasaray nodigt hem uit voor een stage. Hij speelt een paar maanden in het jeugdteam, maar weet geen contract af te dwingen.

Lichtelijk teleurgesteld keert hij terug naar Ghana. Nog geen jaar later – Appiah is inmiddels 18 – vertrekt hij opnieuw naar Europa. Hij sluit zich aan bij Udinese, een ploeg uit de Italiaanse Serie A.

Pietro Lomonaco
Appiah dankt zijn contract in Italië aan de Italiaanse voetbalbobo Pietro Lomonaco. Hij ziet hem spelen op het U-20 WK in Maleisië, waar het Ghanese jeugdelftal als vierde eindigt. Lomonaco is onder de indruk en helpt Appiah aan een contract.

Bij Udinese speelt hij drie seizoenen. Zijn eerste seizoen is het meest succesvol: Udinese wordt derde achter Juventus en Internazionale. Appiah, een wereldspeler in wording, draagt nog niet veel bij aan deze mijlpaal, zijn tijd moet nog komen. Oliver Bierhoff is met 27 goals de koning van Stadio Friuli.

Betrouwbare middenvelder
Bij zijn eerste Europese club komt Appiah tot bloei. Hij transformeert van talentvolle spits naar betrouwbare middenvelder. Begin 1998 debuteert hij in de hoofdmacht van Udinese.

Na drie jaar Udinese zoekt de Ghanees het hogerop. Parma is geïnteresseerd en in 2000 wordt het contract getekend. Appiah krijgt echter Virushepatitis, een leveraandoening, en zijn transfer komt in gevaar.

Appiah overwint de ziekte en verhuist in de zomer van 2000 alsnog naar Parma. Daar speelt hij in drie jaar 29 wedstrijden. Na twee jaar wordt Appiah uitgeleend aan Brescia, dat in de Serie B uitkomt. Daar wordt hij een vaste waarde. Appiah scoort zeven keer in 31 wedstrijden.

Juventus
Aan het eind van het seizoen klopt Juventus aan bij Parma. De Wit-Zwarten willen Appiah huren. De club betaalt twee miljoen euro voor zijn diensten. In de zomer van 2003 vertrekt Appiah naar Turijn. In datzelfde jaar krijgt hij ook erkenning in Afrika. Hij is genomineerd voor de verkiezing van Afrikaans Voetballer van het Jaar (de Afrikaanse Gouden Bal). Hij eindigt op de achtste plaats.

Zijn eerste seizoen bij Juventus verloopt voorspoedig. Appiah wordt een vaste waarde binnen het team. Hij speelt 30 wedstrijden voor Juventus. Appiah verdringt Edgar Davids uit de basis. De Ghanees debuteert in de Champions League en speelt de finale van de Italiaanse beker, die door Lazio gewonnen wordt.

8 miljoen
Halverwege zijn tweede seizoen in Turijn verliest Appiah zijn basisplaats aan Manuele Blasi. In 2005 wordt hij voor 8 miljoen euro verkocht aan Fenerbahçe, de toenmalige kampioen van Turkije. Met zijn nieuwe ploeg wint hij de Turkse Super League. In de zomer van 2007 wil Appiah graag vertrekken. Hij is in vorm en wil het hogerop zoeken. Fenerbahçe stelt echter voor om zijn contract te verlengen.

In het begin van het seizoen 2007-2008 komt Appiah niet aan spelen toe. Hij is geblesseerd en moet revalideren. Op 7 november 2007 keert hij terug, tijdens een Champions League wedstrijd tegen PSV. De Turken winnen met 2-0, Appiah scoort niet.

De knieblessure blijk erger dan gedacht. Appiah gaat revalideren in Italië en mist de Afrika Cup van 2008, waar Ghana de halve finale bereikt. In de maanden die volgen probeert Appiah het in Engeland (Tottenham en Wilson Palacios) en Rusland (FC Rubin Kazan), maar hij weet geen contract af te dwingen vanwege zijn knieproblemen.

Blij met terugkeer
Begin deze maand wordt de Ghanees gepresenteerd bij Bologna. Appiah is blij met zijn terugkeer op de velden. ‘Ik voel me uitstekend. In de laatste maanden heb ik keihard gewerkt, dus fysiek zit alles goed in elkaar. Ik heb veel wedstrijden gespeeld voor Ghana, inclusief de WK-kwalificatieduels. Nu moet ik me alleen nog aanpassen aan mijn ploeggenoten’, zegt hij bij zijn presentatie bij Bologna.

Black Stars
Als international is Stephen Appiah van onschatbare waarde voor zijn land. In 2005 leidt hij de Black Stars naar hun eerste WK-deelname ooit. Op het WK in 2006 overleeft Ghana de eerste ronde. Appiah huilt van geluk. Een sensationele overwinning op Tsjechië, in de tweede poulewedstrijd, zorgt niet alleen voor blijdschap maar ook voor de grootste stunt op het WK.

Henk Spaan in BN/De Stem: ‘Hij is een architect met spierballen. Bij Juventus waar hij de gedoodverfde opvolger was van Davids, waren het de spierballen die de aandacht trokken. Hoe kon het ook anders met die medische begeleiding. Hier bij Ghana fungeert het danig ontwikkelde lichaam als vervoermiddel van een strategisch inzicht van belang. Appiah is mobieler dan de meeste strategen. Hij strooit zijn passes uit alle hoeken van het veld. Gelukkig was Essien, in tegenstelling tot tijdens de wedstrijd tegen Italië, zo verstandig om de bal aan Appiah te gunnen.’

Flinke bijdrage
Aanvoerder Appiah staat met een assist aan de basis van de eerste goal en heeft een flinke bijdrage aan de eerste zege van een Afrikaans team in dit toernooi. ‘We kunnen het dus toch’, zegt de 25-jarige middenvelder na afloop. ‘Dit is zó’n geweldig moment voor ons. Er is aan Ghana getwijfeld, maar we weten dat we kwaliteit hebben.’

Ghana wint ook van de Verenigde Staten. Dankzij Appiah, die een penalty benut, winnen de Black Stars met 2-1. In de knock-out fase gaan de Ghanezen onderuit. Brazilië is met 3-0 te sterk.

Ook op het komende WK Voetbal zal Stephen Appiah te zien zijn. Ghana heeft zich, met Appiah als aanvoerder, verzekerd van een plaatsje op het WK in Zuid-Afrika. Voor het Afrikaanse land is het de tweede kwalificatie op rij.

Motivator
Onomstreden is de sterke aanvoerder het laatste jaar echter niet. Hoewel hij tijdens een groot deel van de WK-kwalificatie clubloos is, zet bondscoach Rajevic hem steevast in het veld. Niet alle Ghanezen hebben het kunnen waarderen dat een speler zonder enig wedstrijdritme als aanvoerder van hun geliefde team fungeert.

De waarheid is, en dat beamen al zijn ploeggenoten, dat alleen al de aanwezigheid van Appiah van onschatbare waarde is voor het zelfvertrouwen en de prestaties van de spelers. Zo liep de indertijd geblesseerde Appiah gewoon rond in het spelershotel in Accra tijdens de Afrika Cup 2008. Hij staat bekend als een groot motivator.

Kleding en Stichting
Stephen Appiah manifesteert zich ook buiten het veld. Onlangs presenteerde hij een eigen kledinglijn, StepApp genaamd. De opbrengst van de kleding gaat naar zijn eigen StepApp Foundation. Deze organisatie houdt zich bezig met het helpen van straatkinderen op het Ghanese platteland. Hij probeert samen met Unicef om kinderen te stimuleren naar school te gaan.

‘Kinderen die naar school gaan krijgen de kans om dokters, advocaten en misschien president te worden’, zegt hij hierover. ‘Op school leerde ik lezen en schrijven en voetballen, maar ik begon vooral met dromen. Alle kinderen moeten naar school. Dan kunnen zij, net als ik, hun droom waarmaken.’