Het Nigeriaanse nationale elftal mag de komende twee jaar niet meedoen aan internationale competities en toernooien. President Jonathan Goodluck besloot daartoe na de tegenvallende resultaten van de Super Eagles op het WK. Nigeria zal zich moeten verantwoorden aan de FIFA voor politieke inmenging in voetbalzaken.

Nigeria presteerde niet al te best op het WK in Zuid-Afrika. De Super Eagles, ongetwijfeld inmiddels de Super Chickens genoemd, werden al in de groepsfase van het toernooi uitgeschakeld. De Nigerianen verloren van Argentinië en van Griekenland en behaalden slechts één punt uit de wedstrijd tegen Zuid-Korea.

‘Mr. President heeft gezegd dat het team zich zal terugtrekken uit het internationale voetbalcircuit zodat er een reorganisatie kan plaatsvinden in het Nigeriaanse voetbal,’ aldus een woordvoerder van de Nigeriaanse president.

Jonathan Goodluck stelde dat de financiële boeken van het organiserende WK-comité in Nigeria en het aanstellen van de Zweedse bondscoach Lars Lagerback nader zullen worden onderzocht.

Karakter
Ook de Nigeriaanse oud-voetballer Jay Jay Okocha uitte flinke kritiek op de prestaties van de internationals. ‘Het draait allemaal om karakter,’ zei hij. ‘Ik vind niet dat onze spelers voldoende passie en karakter hebben getoond. Ik heb niet gezien dat ze wilden spelen voor het continent, dat ze wilden sterven voor het continent.’

Eerder bood de Nigeriaanse voetbalbond NFF al haar excuses aan aan de overheid en aan het gehele Nigeriaanse volk. Desondanks wil de bond dat Lars Lagerback aanblijft als bondscoach.

De FIFA kan wellicht actie ondernemen nu blijkt dat de Nigeriaanse overheid zich persoonlijk bemoeit met het reilen en zeilen van het nationale elftal. Politieke inmenging is ten strengste verboden en het heeft meerdere landen, waaronder die uit Afrika, reeds een schorsing opgeleverd. De FIFA heeft nog niet gereageerd op de zaak.

Frankrijk
Nigeria is overigens niet het enige deelnemende land aan dit WK waar de magere resultaten tot overheidsbemoeienis heeft geleid. De chaos en muiterij in het Franse kamp hebben ertoe geleid dat president Nicholas Sarkozy de spelers op het matje heeft geroepen. Ook is bondscoach Raymond Domenech in het Franse parlement ondervraagd in verband met de schandelijke aftocht op het WK.

De Fransen zelf reageren vrij laconiek op de beschuldigingen dat de overheid zich met het voetbal bemoeit. ‘Het is normaal dat leden van het parlement proberen te achterhalen wat er is gebeurd, want het is een onderwerp dat het Franse volk bezighoudt,’ zei een woordvoerder. De Franse regering ontkent nu dat het zich bemoeit met het voetbal.

Het kan verkeren. Normaal gesproken zijn het de Afrikaanse landen die voor onrust zorgen op het WK. Nu het WK op Afrikaanse bodem wordt gehouden, zijn het juist de Europese ploegen waarbinnen de chaos regeert.

Vier jaar geleden stonden de kranten bol van de situatie binnen het Togolese nationale elftal. De Haviken, debuterend op het WK 2006 in Duitsland, waren vervallen tot een zooitje ongeregeld nadat sterspeler Emmanuel Adebayor achterstallige bonussen eiste van de voetbalbond. De bondscoach nam ontslag, maar zat later toch op de bank. Togo presteerde niets en verloor al haar groepswedstrijden. Typisch voor de Afrikaanse landen, zo zou je zeggen.

Inderdaad, sinds jaar en dag zijn het de Afrikaanse landenteams die uiteenvallen op grote toernooien zoals de Afrika Cup en het WK. In 1994 verviel de campagne van de Kameroense Ontembare Leeuwen in chaos, nadat enkele vooraanstaande voetballers hun voetbalbestuurders hadden beschuldigd van corruptie en het achterover drukken van de spelersbonussen. De Leeuwen verloren met 6-1 van de Russen en kwamen de groepsfase niet door.

Luipaarden
Twintig jaar dáárvoor, in 1974, verloren de Zaïrese Luipaarden op het WK met maar liefst 9-0 van Joegoslavië. In het boek De Macht van de Bal van journalist Edwin Schoon vertelt de toenmalige sterspeler Mulamba Ndaye dat alle spelers 30.000 dollar aan startgeld zouden krijgen voor deelname aan het WK. Volgens Ndaye vertrok de sportminister spoorslags met een half miljoen dollar aan bonussen. De motivatie was verdwenen, de Luipaarden lagen al snel uit het toernooi.

Andere kwalen zijn onenigheid binnen de selecties en hooggeplaatste officials die invloed uitoefenen op de coaches en spelers. Er is altijd wat, vooral in Nigeria. Daar is de kritiek op de bondscoach bijna onmenselijk en ook de Zweed Lars Lagerback zal er nu mee te maken hebben, nu de Super Eagles beneden verwachting presteren. In Kameroen zwol de kritiek over het functioneren van bondscoach Paul Le Guen zo hard aan, dat hij door leden van de voetbalbond en ministerie van Sport werd gedwongen zijn beleid aan te passen.

Afrikaanse deelnemers
Op dit WK op Afrikaanse bodem horen we, behalve de doodsbedreigingen aan het adres van de Nigeriaan Kaita, weinig negatiefs over de Afrikaanse deelnemers aan het WK 2010. Dat ze ondermaats presteren, ligt in ieder geval niet aan oude en vertrouwde mankementen, zoals corruptie en een gebrek aan eenheid. Althans, zulke verhalen hebben de media nog niet gehaald en dat zegt zeker iets. Geen revoltes in de trainingskampen van Zuid-Afrika, Algerije of Nigeria tijdens het WK. Het is een welkome afwisseling.

De echte verhalen over onrust en chaos moeten we buiten de Afrikanen zoeken, en wel onder de Europeanen. Zo botert het niet in het Franse kamp en ook de Engelsen zijn verdeeld. Sterker, Frankrijk ligt al bijna uit het toernooi en nadat Nicolas Anelka naar huis werd gestuurd, zijn de rapen gaar bij Les Bleus. Bondscoach Domenech ontbreekt het aan gezag, de spelers muiten en de resultaten zijn precies zoals je in een dergelijke situatie mag verwachten: schrikbarend slecht.

Staking
De Franse spelers organiseerden, geheel op zijn Afrikaans, zelfs een staking. Aanvoerder Patrice Evra kreeg het na de verloren wedstrijd tegen Mexico aan de stok met de fitnesscoach, waarop de voltallige selectie besloot de training aan zich voorbij te laten gaan. Het vertrouwen in de bondscoach is tot een nulpunt gedaald. De verwachting is dat Domenech direct na de derde groepswedstrijd, het moment dat de Fransen huiswaarts zullen keren, een ontslagbrief krijgt overhandigd.

Bij Engeland leidt verdediger John Terry een revolte tegen bondscoach Fabio Capello. De Italiaan heeft als beleid dat hij pas twee uur van tevoren zijn definitieve basiself bekend maakt. Dat steekt de Engelse internationals, die volgens berichten niet lekker kunnen slapen met de onzekerheid over het wel of niet spelen. Een crisisoverleg is door Capello afgeblazen, en daarmee is de situatie er alleen maar slechter op geworden.

Vroegtijdig vertrek
Frankrijk, Engeland en ook Italië maken grote kans op een vroegtijdig vertrek uit Zuid-Afrika. Ook de Afrikaanse teams spelen niet goed – alleen Ghana won tot nu toe een wedstrijd – maar ze gaan tenminste niet ten onder aan infighting en andere perikelen. Hoewel, het meest recente nieuws is dat Sulley Muntari het wederom aan de stok heeft gekregen met bondscoach Milovan Rajevac en het Ghanese trainingskamp heeft verlaten.

Eén ding staat vast: onrust, chaos en stakingen zijn niet voorbehouden aan de Afrikanen, maar vormen een universeel onderdeel van de voetbalcultuur.

Wekelijks toont Roadto2010 fragmenten van de hoogte- en dieptepunten uit de Afrikaanse voetbalgeschiedenis. Deze week is dat de wedstrijd tussen Frankrijk en Senegal waar Senegal verrassend de grote broer weet te verslaan.

Het WK in Zuid-Korea en Japan is het eerste WK dat door twee landen wordt georganiseerd. Het is ook het WK vol verrassingen. Zuid-Afrika haalt de halve finale en debutant Senegal bereikt de kwartfinales.

De Leeuwen van Teranga maken een ware zegetocht op het WK en capituleren pas in de verlenging van de kwartfinale tegen Turkije. Lange tijd hoopte Senegal op een stunt – nooit eerder haalde een Afrikaans land de halve finale. Het bleef bij de kwartfinale, een herhaling van wat Kameroen al deed in 1990.

De toon van de verrassende campagne van Senegal wordt al gezet in de eerste wedstrijd. Het is de wedstrijd tegen oud kolonisator Frankrijk. De grote broer wordt echter verrassend met 1-0 verslagen. De rest is geschiedenis. Senegal stoomt verder en Frankrijk, de regerend wereldkampioen met al die wereldsterren, gaat roemloos ten onder en eindigt als laatste in de groep.

Door het goede WK verdienen diverse spelers van Senegal een mooie transfer. De ster van het team, El Hadji Diouf, vertrekt naar Liverpool. Echt slagen zal hij daar niet, maar de herinnering aan de Leeuwen van Teranga blijft altijd bestaan.

Vanaf vandaag zet roadto2010 iedere week een WK-voorspelling online. Verschillende experts van het Afrikaanse voetbal schijnen hun licht op de Afrikaanse deelnemers. Deze week wordt Zuid-Afrika doorgenomen dat in de groep zit met Frankrijk, Uruguay en Mexico.

Voormalig profvoetballer Marcel Desailly heeft kritiek op Afrikaanse voetballers. De geboren Ghanees en oud-speler van onder meer Chelsea en AC Milan geeft een advies aan de Afrikaanse voetballers. Hij vindt dat deze spelers langer op hun eigen continent moeten blijven voetballen en pas zouden moeten vertrekken naar Europa als ze ‘top’ zijn.

Algerije maakt tot dusver een prima indruk tijdens de Afrika Cup. Alleen de eerste wedstrijd ging verrassend verloren tegen het nietige Malawi, maar in de overige groepsduels lieten De Woestijnvossen zien over een technisch vaardige selectie te beschikken. Één speler viel ons dermate op door zijn spel dat deze uitgelicht aan hem wordt besteed. Karim Matmour is dé ster van Algerije.

Opgebloeid
Twintig jaar geleden werd Algerije voor het laatst Afrikaans kampioen en sindsdien zijn de prestaties alleen maar minder geworden. In 2006 en 2008 deed het land zelfs niet mee aan de Afrika Cup, maar in de kwalificatiereeks van het WK 2010 lieten de Algerijnen zien dat zij niet onderschat moeten worden. Egypte werd in de beslissende match verslagen en het team van de ervaren manager Rabah Saadane kreeg het ticket voor Zuid-Afrika toegewezen.

Even leek de machine te haperen tegen Malawi, maar we zien Algerije straks terug in de halve finale. Daarin komt het een oude bekende tegen, die ongetwijfeld wraak wil nemen: Egypte. In de vorige wedstrijden liet Algerije zien over goeie voetballers te beschikken, zoals Karim Ziani, Abdelkader Ghezzal en Nadir Belhadj. Maar er was er eentje die onze harten daadwerkelijk heeft gestolen: Karim Matmour.

Frans-Algerijns
Karim Matmour wordt geboren op 25 juni 1985 in Straatsburg. Een Algerijn geboren op Franse grond, dat gebeurt wel vaker aan het eind van de vorige eeuw. Algerije is namelijk een voormalige kolonie van Frankrijk en wordt in 1962 onafhankelijk verklaard. Toch emigreren veel Algerijnen in de jaren ’80 naar Frankrijk. Sindsdien kennen we veel Algerijns-Franse voetballers, zoals Karim Benzema en Zinedine Zidane, maar ook veel Frans-Algerijnse voetballers, waar Karim Matmour er een van is.

Matmour begint met voetballen in de jeugd van de plaatselijke profclub, RC Strasbourg, maar krijgt daar geen profcontract. Vervolgens gaat hij spelen bij de amateurclub Vauban Strasbourg en op 18-jarige leeftijd vertrekt hij naar SC Freiburg, waar hij in het reserveteam begint. Maar al snel maakt Matmour zijn debuut in het profvoetbal en speelt hij 79 wedstrijden in drie seizoenen bij Die Breisgau-Brasilianer.

In 2008 wordt hij aangetrokken door Borussia Mönchengladbach, dat gepromoveerd is naar de Bundesliga. Rond de €2 miljoen wordt er voor Matmour betaald. In twee seizoenen speelt de Algerijn vijftig wedstrijden. Op dit moment staat de club 11^e in de Duitse competitie. Matmour heeft inmiddels de interesse gewekt van Fenerbahce, Villareal en Werder Bremen.

Scorend vermogen?
Matmour is een technisch vaardige speler, die met zijn snelheid en kapbewegingen een plaag is voor vele verdedigers. Maar de nummer veertig van Mönchengladbach heeft wel een manco. Hij scoorde weinig en dat is voor een speler op zijn positie (aanvallende middenvelder) een behoorlijk euvel. Toch heeft Matmour afgelopen zondag een klein beetje afgerekend met deze reputatie. Hij scoorde de 1-1 op mooie wijze tegen Ivoorkust en was verder onvermoeibaar in het restant van de wedstrijd, die uiteindelijk gewonnen ging met 3-2.

Filmpje van het doelpunt van Matmour tegen Ivoorkust

Wij verwachten dat Algerije het toch lastig krijgt tegen Egypte, maar hopen dat Matmour weer zo zal stralen als in de wedstrijd tegen Ivoorkust. Ook op het WK zal Matmour te bewonderen zijn en zijn we erg benieuwd of hij met Algerije een goeie beurt maakt in Zuid-Afrika. Duidelijk is dat de selectie veel leuke spelers herbergt, maar of het ook opgewassen is tegen Slovenië, de Verenigde Staten en Engeland zal moeten blijken.

Compilatie van Matmour