Een spannende dag voor veel voetballiefhebbers: vandaag beslist het uitvoerende comité van de Wereldvoetbalbond FIFA over wie het Wereldkampioenschap voetbal in 2018 en 2022 zal organiseren. Nederland en België zijn in de race, maar de verkiezingen worden overschaduwd door weer een FIFA-corruptie schandaal.

Andrew Jennings is waarschijnlijk de grootste criticaster van Sepp Blatter, de president van de wereldvoetbalbond. Eerder legde de Britse journalist al de corruptie in het Internationaal Olympisch Comité bloot, maar sinds een paar jaar richt Jennings zijn pijlen op FIFA en haar president Sepp Blatter. Jennings schreef een boek (Vals Spel), waarin Jennings de corruptie binnen FIFA aan de kaak stelde. Deze week voegde Jennings daar een nieuw hoofdstuk aan toe. In het BBC programma Panorama onthult Jennings dat drie leden van het uitvoerende comité van de Wereldvoetbalbond FIFA zich schuldig gemaakt zouden hebben aan corruptiepraktijken.

Volgens Panorama namen Nicolas Leoz, Issa Hayatou en Ricardo Teixeira geld aan van een sportmarketing bedrijf, dat de lucratieve uitzendrechten van het WK probeerde te bemachtigen. De drie mannen hebben niet gereageerd op de beweringen van Panorama en ook FIFA wil niet reageren. Het overschaduwt de stemming die vanmiddag zal worden gehouden in het FIFA hoofdkwartier in Zurich.

Vooral omdat het een grote vraag is, waarom gerespecteerde voetbalbonden als die van België en Nederland kritiekloos meedoen in het paaien van de FIFA officials, die op z’n zachtst gezegd niet van onbesproken gedrag zijn. Ook de regeringsleiders van beide landen zijn vandaag aanwezig bij de stemming om het WK bid van de Lage Landen kracht bij te zetten.

Wij keren ons af van criminele landen, willen geen ontwikkelingshulp meer geven aan corrupte regimes, maar houden onze mond als het om de FIFA gaat. Het organiseren van een WK in Nederland en België, zal voor voetbalfans (ook die van de roadto2010) een droom zijn die zou uitkomen. Het is echter de vraag tegen welke prijs we dit moeten doen…

De hele reportage van BBC’s Panaroma is hier te zien.

CAF-voorzitter Issa Hayatou moet het imago van zijn organisatie redden

Zes FIFA-officials, waaronder vier uit Afrika, zijn geschorst wegens corruptie. Voorzitter Sepp Blatter is tevreden met dit oordeel van de ethische commissie. BBC-verslaggever Farayi Mungazi is minder hoopvol en vreest een zware terugslag voor het Afrikaanse voetbal.

De zaak kwam aan het rollen na onderzoek van de Engelse krant Sunday Times.  De Nigeriaanse FIFA-official Amos Adamu zou aan verslaggevers van de krant hebben verklaard zijn stem te geven in ruil voor 500.000 pond. Dat geld zou gebruikt worden om synthetische grasvelden in Nigeria aan te leggen, maar moest wel overgemaakt worden op de privérekening van Adamu.

Ook andere Afrikaanse FIFA-officials zoals Ismael Bhamjee (Botswana), Amadou Diakite (Mali) en Slim Aloulou (Tunesië) zouden zich schuldig gemaakt hebben aan pogingen tot corruptie. Alle vier officials zijn voor enkele jaren geschorst en hebben daarnaast boetes gekregen.

Blauwe plek
Farayi Mungazi, de bekende verslaggever van de BBC, stelt dat de veroordelingen een “blauwe plek” op het imago van het Afrikaanse voetbal en de Afrikaanse voetbalbond CAF zijn. Inderdaad, de FIFA-officials uit Tunesië en Mali zijn tevens leden van het hoogste besluitvormingsorgaan van de CAF, de executive committee. ‘Een klap in het gezicht van het continent dat zojuist haar eerste WK heeft mogen organiseren,’ zo luidt zijn oordeel.

‘Dit betekent dat CAF-voorzitter Issa Hayatou de niet te benijden taak heeft om het imago van zijn organisatie te herstellen en de eer van het continent te redden,’ schrijft Mungazi. ‘Het terugwinnen van het vertrouwen van de fans is een heel moeilijke opgave. Het vereist een radicale transformatie van de CAF en de manier waarop het zaken doet.’

Begin volgend jaar zullen negen van de in totaal 16 zetels in CAF’s executive committee verkiesbaar worden gesteld. ‘Een gouden moment voor de CAF om zichzelf opnieuw uit te vinden,’ aldus Mungazi.

Schoon schip?
Op het eerste gezicht lijkt het alsof FIFA met deze acties schoon schip heeft gemaakt. De schorsingen van onder andere Adamu, wiens onethische voorstellen op de verborgen camera zijn vastgelegd, zijn echter vrij laag gezien de aard van de overtredingen.

Bovendien steekt FIFA niet onder stoelen of banken dat zij de onderzoeksmethoden van de Sunday Times zelf “onethisch” vinden. FIFA weigert zodoende openlijk het boetekleed aan te doen en valt in plaats daarvan de boodschapper aan. Dat kwam de organisatie op hoon van onder andere de Engelse krant Guardian te staan.

Adamu zelf kan zich niet vinden in de straf en is naar eigen zeggen “onschuldig”. Hij en andere FIFA-officials gaan tegen de straffen in beroep.

Lees ook:
‘Bondsbestuurders vermoorden het Afrikaanse voetbal’

Wie mag zich Afrikaans Voetballer van het Jaar 2009 noemen? Wordt het Didier Drogba, Michael Essien of Samuel Eto’o? Vanmiddag maakt de Afrikaanse voetbalbond CAF de opvolger van Emmanuel Adebayor bekend.

CAF-voorzitter Issa Hayatou arriveerde op dinsdagavond in Accra. In de Ghanese hoofdstad zal onder het toeziend oog van de crème de la crème van de Afrikaanse voetballerij de prijs voor beste voetballer van het continent worden uitgereikt. Het is de tweede keer in drie jaar tijd dat Ghana gastheer is van de Glo-CAF Awards Gala.

Uiteraard zijn de Ghanese voetbalsterren ruim voorradig. Abedi Pele, Anthony Baffoe, Anthony Yeboah, Abdul Razak en Ibrahim Sunday zullen de festiviteiten bijwonen. Maar ook voormalig aanvoerder van Nigeria, Stephen Keshi, de Senegalese legende Jules Bocande en Algerije’s voetbalheld Ali Fergani zijn van de partij.

Essien
De échte aandacht hoort echter uit te gaan naar de genomineerden voor de titel Afrikaans Voetballer van het Jaar 2009. Het zijn de usual suspects. Zowel Didier Drogba, Michael Essien als Samuel Eto’o waren al meermalen in de running voor deze prijs. Drogba won ‘m éénmaal, Eto’o maar liefst drie keer en alleen Ghanees Michael Essien heeft nog nooit gewonnen. Zou hij voordeel halen uit deze thuiswedstrijd?

Ondergetekende dichtte eerder Michael Essien de meeste kansen toe. De robuuste middenvelder staat bekend als de eeuwige derde en zou op basis van zijn verdiensten de prijs zeker verdienen. Helaas voor hem moest hij het afgelopen seizoen gedeeltelijk vanaf de zijlijn bekijken vanwege een zware blessure. Hij scoorde wel het Chelsea doelpunt van het jaar in de halve finale van de Champions League tegen Barcelona.

Aanvallers
Maar de uitslag zal worden bepaald door de bondscoaches van de diverse Afrikaanse nationale elftallen. En het is algemeen bekend dat zij – en de Afrikaanse voetbalbond – bijna altijd kiezen voor aanvallers. Het is goed mogelijk dat zij kiezen voor Didier Drogba, de man die al jaren het kloppende hart is van Chelsea en van het Ivoriaanse nationale elftal. Enig minpuntje is dat hij én Essien geen belangrijke prijzen hebben gepakt, in tegenstelling tot de derde kandidaat.

Verrassend genoeg weet de Kameroense website Camfoot.com al wie de prijs gaat winnen. Landgenoot Samuel Eto’o zal voor de vierde keer in zijn loopbaan als beste voetballer van Afrika worden gekozen. Het is niet duidelijk welke insider deze informatie zou hebben doorgespeeld, maar de Kameroener zou zeker aanspraak kunnen maken op de titel. Met zijn vorige club Barcelona won hij vorig jaar immers alle grote prijzen die een club kan winnen, waaronder de Europese Champions League.

Togo
De Ghanese president Atta Mills heeft de komst van de hoogwaardigheidsbekleders overigens aangegrepen om een goed woordje te doen voor buurland Togo. In een persoonlijk gesprek met CAF-voorzitter Hayatou pleitte hij ervoor om Togo’s schorsing van deelname aan de twee komende Afrika Cups terug te draaien. De Togolese voetballers werden aan de vooravond van de Afrika Cup 2010 terug geroepen door de regering, nadat de spelersbus van de Haviken in Angola onder vuur was genomen. ‘Ik kan je verzekeren dat zo’n besluit goed is voor het imago van de CAF in de aanloop naar het WK,’ aldus Mills.

Vandaag, in Accra, zullen we zien wie tot beste voetballer van Afrika wordt gekroond. Alles en iedereen is ingevlogen voor een leuk voetbalfeestje. Naar verluidt treden bekende Afrikaanse artiesten op, zoals P-Square, Ishmael Lo, Three Tons of Fun en Zaynab.

Michael Essien samen met Road-hoofdredacteur Marc Broere. Foto: Davina Jogi/Twenty Ten

Het zijn de usual suspects in de Afrikaanse voetballerij. Didier Drogba, Michael Essien en Samuel Eto’o zijn genomineerd voor de titel Afrikaans Voetballer van het Jaar 2009. Is vijfmaal scheepsrecht voor Michael Essien? En waarom ontbreekt de naam van Mabi Mputu?

Voor Samuel Eto’o hoeft het niet zo nodig. De Kameroener werd al driemaal tot beste Afrikaanse voetballer van het jaar gekroond, in 2003, 2004 en 2005. Alleen de grote Abedi Pele, die in Ghana steevast “Maestro” wordt genoemd, werd ooit driemaal achtereen gekozen tot beste speler van het continent. Eto’o is een van de allergrootsten, dat hoeft deze titel niet opnieuw aan te tonen.

Ook Didier Drogba mocht zich al eens de beste van Afrika noemen. De speler van Chelsea won de titel in 2006. Net als voor Eto’o is de prijs ook voor de Ivoriaan niet zo belangrijk. The Drog werd immers in 2007 belazerd door de Afrikaanse voetbalbond CAF, die deze prijs jaarlijks uitreikt. In dat jaar won Frédéric Kanouté de prijs, omdat Drogba had aangekondigd ‘m niet op te komen halen.

Essien
En dan is daar de “eeuwige derde”, Michael Essien. Meerdere jaren achtereen stond zijn naam op de shortlist van de CAF, maar nooit mocht de Ghanees de prijs komen ophalen. Voor de Bizon op het middenveld begint de tijd te dringen. Als hij het dit jaar niet wordt, wanneer dan wel? Gaat hij net als Jay-Jay Okocha de boeken in als een van de allerbeste Afrikaanse voetballers die de prijs nooit zou winnen?

Dat zal niet gebeuren. De statistieken spreken momenteel in het voordeel van de Ghanees. Hij zal de titel vast opstrijken, al was het al vanwege het feit dat men hem niet nógmaals kan passeren. Essien is natuurlijk ook een uitstekende voetballer. Hij is vaste waarde bij zijn club Chelsea en bij de Black Stars. Gelet op zijn grote staat van dienst over een langdurige periode zou de prijs hem niet misstaan.

Mputu
Maar de grote vraag is: waar is Mabi Mputu? De spits is dé beste man van TP Mazembe, de club uit DR Congo die vorig jaar kampioen van Afrika werd. Ook mooi: Mputu won samen met het nationale elftal voor lokale spelers het African Nations Championship (CHAN) in 2009 en werd zelfs Speler van het Toernooi. Gek genoeg is dat voor de CAF geen reden om hem te nomineren, iets wat de BBC eerder wél deed.

Toegegeven, Mputu wordt genoemd in de categorie “Beste Speler op het Afrikaanse Continent”. Oftewel, in de ogen van CAF is Mputu de beste speler die momenteel op de Afrikaanse velden actief is. Een nominatie voor de echte prijs – de beste Afrikaanse voetballer in het algemeen – is blijkbaar teveel van het goede. Dáárvoor komen alleen Afrikaanse voetballers in de Europese competities in aanmerking.

Aanzien
Keer op keer toont de CAF aan dat het de spelers bij clubs in Afrika minacht. En dat is vreemd, gezien het feit dat CHAN in het leven is geroepen om de lokale competities wat meer aanzien en publiciteit te bezorgen. Hoe kan dat beter door een speler als Mputu tot beste voetballer te kronen? De logica en consistentie van CAF-voorzitter Issa Hayatou zijn weer ver te zoeken.

Helaas, een speler die onder contract staat bij een lokale Afrikaanse club maakt geen schijn van kans. Dat ondervond ook Mohamed Aboutrika in 2008. Hij won met zijn club Al-Ahly de Champions League en werd Afrikaans kampioen met zijn land Egypte. Hij scoorde zelfs de winnende treffer in de finale. Dat jaar gaf de CAF de eer echter aan de Togolees Emmanuel Adebayor.

Prestatie
Zoals gezegd zal Essien het uit statistische overwegingen vast gaan winnen. Het zij zo. Het is hem ook gegund. Maar het zou de Afrikaanse voetbalbond sieren als het eens zou kiezen voor de speler die in het betreffende jaar werkelijk een prestatie van formaat neerzette, en niet voor de spelers wiens namen nu eenmaal bekend klinken in de oren van de Europeanen.

Voor de CAF – en dat geldt overigens ook voor UEFA – geldt nog een criteria: het WK. Prestaties tijdens de Afrika Cup zijn onbelangrijk. Daarom ook zal de held van de Afrika Cup 2010 in Angola, de Egyptenaar Ahmed Hassan, volgend jaar waarschijnlijk niet worden genomineerd. Egypte plaatste zich immers niet voor het WK in Zuid-Afrika, in tegenstelling tot Kameroen, Ghana en Ivoorkust.

Stemmen
Is het dan de CAF die bepaalt wie de winnaar wordt? Nee, maar de organisatie is wel verantwoordelijk voor de lijst met nominaties. En ook al zijn het de bondscoaches van de Afrikaanse nationale elftallen die de winnaar kiezen, de CAF heeft er een handje van om de uitslag naar eigen smaak te beïnvloeden. Dat gebeurde in 2007, toen Drogba de meeste stemmen kreeg maar de CAF de prijs gaf aan Kanouté. De lijst met stemmen werd toen, in tegenstelling tot eerdere jaren, niet gepubliceerd.

De winnaar wordt bekend gemaakt tijdens een gala op 11 maart in de Ghanese hoofdstad Accra.

Meer dan 10.000 Togolezen protesteerden op zaterdag tegen het besluit van de Afrikaanse voetbalbond CAF om het land te schorsen van deelname aan de komende twee Afrika Cups.

Het protest vond plaats in Togo’s hoofdstad Lomé. De actievoerders droegen spandoeken met daarop “Hayatou moet weg”. Een enkel spandoek met daarop de beeltenis van de CAF-voorzitter werd voor het oog van fotografen verbrand. Het protest eindigde in een voetbalstadion. Daar las men een verklaring voor waarin Hayatou als “schande voor Afrika” werd bestempeld.

Eind januari kwam de Afrikaanse voetbalbond CAF met de meest bizarre beslissing ooit. Togo, wiens nationale elftal begin januari door rebellen onder vuur werd genomen, werd voor de komende twee edities van de Afrika Cup geschorst. Reden is dat de Togolese regering de voetballer opdroeg naar huis te komen. En overheden die zich met voetbal bemoeien, dat mag niet.

Diana
‘Compleet absurd,’ schreef BBC-verslaggever Piers Edwards op zijn blog. ‘Niet sinds de late respons van Buckingham Palace op de dood van princes Diana maakte een organisatie zo’n grote beoordelingsfout.’ Elders op het web vroeg men zich vertwijfeld af waarom de CAF juist deze zaak had gekozen om Afrikanen op de spelregels te wijzen. Ook Roadto2010 sprak schande van de beslissing van voorzitter Issa Hayatou en zijn bestuurders.

In Togo zelf is men laaiend. Emmanuel Adebayor riep direct na het besluit dat Hayatou de eer aan zichzelf moest houden en moest aftreden. ‘Ons staatshoofd zond ons naar Angola om de kleuren van ons land te verdedigen. Hij eiste dat we terugkeerden. We zijn slechts ambassadeurs. We waren verplicht om terug te gaan.’ De Togolese regering kondigde aan in beroep te gaan tegen de “beledigende” ban.

Kanouté
Het is niet de eerste keer dat Hayatou in opspraak komt na een twijfelachtig besluit. In 2007 werd Frédéric Kanouté gekozen tot Afrikaans Voetballer van het Jaar. Didier Drogba claimde toen dat hij gekozen was, maar dat hem de prijs was afgepakt omdat hij de trofee niet wilde afhalen. Dat werd later door Hayatou bevestigd met de woorden dat een voetballer die de prijs niet ophaalt “de bestuurders van de CAF in diskrediet brengt”.

De Kameroener staat zodoende bekend als een man die zichzelf, zijn organisatie en zijn voetbalregels belangrijker vindt dan de sport zelf. Toen BBC-verslaggever Edwards na de aanslag aan Hayatou vroeg of hij er spijt van had dat het toernooi in Angola werd gehouden, antwoordde de Kameroener dat er geen enkel probleem was. Ook met drie teams in één groep kon er immers met gemak gevoetbald worden.

Op vrijdag werd in Luanda de loting afgewerkt voor de Afrika Cup 2010, dat van 10 tot en met 31 januari plaatsvindt in gastland Angola. Goed nieuws: alle groepen bevatten minimaal twee sterke ploegen en een gevaarlijke outsider. Men zou zelfs met gemak meerdere “Groepen des Doods” kunnen aanwijzen.

Groep A: Angola, Mali, Algerije, Malawi

Het gastland bevindt zich in goed gezelschap. De Palancas Negras nemen het op tegen twee gevaarlijke ploegen: Mali en Algerije. Het laatstgenoemde land wist één keer de Afrika Cup te winnen, namelijk in 1990. Alle andere landen, Angola inclusief, wonnen het prestigieuze toernooi nog nooit. En toch is het een bijzonder sterke groep, vooral omdat drie van de vier landen een zeer goede kans maken om door te gaan.

Angola bereikte vorig jaar de kwartfinales, daar waar er meer van hen verwacht werd. Het zal ongekend spannend worden en ik ben zeer benieuwd of zij de Malinese Adelaars en de Algerijnse Woentijnvossen van zich af kunnen slaan. Vooral de verrichtingen van Algerije zullen we met veel interesse gadeslaan, niet in de laatste plaats omdat ze deze week Egypte versloegen en zodoende een plekje op het WK afdwongen.

Opvallend feitje: Samen met wellicht Burkina Faso heeft Malawi zo ongeveer de minste kans om levend uit de groep te komen. De absolute underdog dus.

Prognose: Héél erg moeilijk om te voorspellen, maar ik kies voor Angola (want gastland!) en voor Algerije. Sorry, Mali.

Groep B: Ivoorkust, Ghana, Togo, Burkina Faso

Volgens velen is dit de befaamde “Groep des Doods”: Ivoorkust, Ghana en in mindere mate Togo zijn immers sterke voetballanden. De strijd zal uiteraard vooral gaan tussen de Ivoriaanse Olifanten en de Ghanese Black Stars. Ghana won de Afrika Cup al vier keer en heeft ook dit keer de beste papieren. Ivoorkust, met aanvoerder Didier Drogba, heeft ook een gerede kans op de volgende ronde.

Voor Togo, dat met Emmanuel Adebayor de meest aansprekende voetballer in huis heeft, wordt het een lastige klus. De Togolese Haviken imponeerden immers niet tijdens de kwalificatiereeks voor het WK en de Afrika Cup. Voor Burkina Faso is een doorgang naar de kwartfinales helemaal een moeilijke opgave.

Opvallend feitje: Alle landen in deze groep bevinden zich in West-Afrika; Ghana speelt zelfs uitsluitend tegen buurlanden. Vuurwerk gegarandeerd dus.

Prognose: Saai, ik weet het, maar Ivoorkust en Ghana gaan door.

Groep C: Egypte, Nigeria, Benin, Mozambique

Dit is wat mij betreft de échte “Groep des Doods”. Egypte en Nigeria zijn weliswaar de twee grootste voetballanden in deze groep maar Benin en Mozambique zijn beiden zeer sterke outsiders. Vooral van Mozambique, dat wordt geleid door de Nederlandse coach Mart Nooij, kan veel worden verwacht. En ook Benin is zeker geen onderdeurtje: ze speelden bijvoorbeeld heel behoorlijk tijdens de vorige editie van de Afrika Cup.

Maar toegegeven: de echte strijd gaat tussen de grootmachten Egypte en Nigeria. De Egyptische Farao’s hebben al zes Afrika Cup titels achter hun naam staan en maken dus grote kans op een plekje in de kwartfinales. De Super Eagles van Nigeria wonnen dit toernooi “slechts” tweemaal en maken de laatste jaren weinig indruk maar ook zij behoren altijd tot de kanshebbers.

Opvallend feitje: De landen in deze groep hebben tezamen de meeste Afrika Cup titels achter hun naam staan, namelijk acht in totaal.

Prognose: Ook saai, maar daarom niet per se minder waar, Egypte en Nigeria gaan door (met Mozambique als mogelijke verrassing).

Groep D: Kameroen, Tunesië, Zambia, Gabon

Voor mij persoonlijk is dit natuurlijk de meest interessante groep. Ik bevind me nu – en straks tijdens de Afrika Cup – immers in het Kameroen van Samuel Eto’o Fils. De Indomitable Lions zijn ook meteen het meest in het oog springende elftal. Maar vergis je niet: Tunesië, Zambia en Gabon zijn alledrie geduchte tegenstanders. Zeker geen makkie dus, overleven in deze groep.

Tunesië is altijd gevaarlijk maar heeft ook vaak de neiging om het flink af te laten weten. Datzelfde geldt voor Zambia, het land dat in de jaren ’90 zo gruwelijk werd getroffen: in 1993 kwam het bijna voltallige nationale elftal om na een vliegtuigongeluk. Gabon is een verrassende outsider en zou best eens voor een stunt kunnen zorgen, mits zij hun zaakjes goed op orde brengen.

Opvallend feitje: Kameroen en Gabon troffen elkaar ook al in de kwalificatiereeks. Toen was Kameroen de zuiderburen tweemaal de baas.

Prognose: Moeilijk, moeilijk, maar ik ga voor Kameroen en Gabon.

Illustere afwezigen

Opvallend is overigens dat maar liefst zes winnaars van de Afrika Cup volgend jaar niet van de partij zijn. Het gaat om Marokko (winnaar 1976), Soedan (1970), Congo (1972), DR Congo (1968, 1974) en Ethiopië (1962). Vrij bizar is dat de winnaar van de Afrika Cup in 1996 en tevens de gastheer van het WK 2010 niet meedoet. We hebben het dan uiteraard over Zuid-Afrika.

Ook vier landen die de finale haalden (maar niet wonnen) zijn er niet bij: Libië, Guinee, Oeganda en Senegal.

En toch is het deelnemersveld tijdens de 27-ste editie buitengewoon sterk. De openingswedstrijd vindt plaats op 10 januari tussen Angola en Mali.

Liefhebbers van het Afrikaanse voetbal deden er goed aan er vanmiddag eens lekker voor te gaan zitten. Geld noch moeite werd bespaard om de loting van de Afrika Cup 2010 tot een daverend succes te maken. Presidenten, voetbalbobo’s, muzikanten en voetbalsterren gaven ditmaal acte de presence in een luxueus oord in gastland Angola.

Wat is er gebeurd vanmiddag?
Vandaag werden er vier bakken op tafel gezet met in iedere bak de naam van het groepshoofd. De vier groepshoofden zijn gastland Angola, titelverdediger Egypte, runner-up Kameroen en opkomende voetbalgrootheid Ivoorkust. De twaalf overige deelnemers werden middels een loting in een van deze vier groepen ingedeeld. Het is een bekend recept in de voetballerij.

Deze twaalf landen zijn Algerije, Benin, Burkina Faso, Gabon, Ghana, Malawi, Mali, Mozambique, Nigeria, Togo, Tunesië en Zambia. Dat betekent dat grote voetballanden als Ghana, Nigeria en Tunesië bij één van de groepshoofden konden worden ingedeeld. En dat betekent dat we mochten hopen op een befaamde “Groep des Doods”. En dat houdt de nodige spanning in, dat bij het voetbal uiteraard niet mag ontbreken.

Welke landen zijn favoriet in 2010?
Titelverdediger Egypte kan wederom op veel krediet rekenen, al werden ze deze week voor de zoveelste keer uitgeschakeld voor deelname aan het WK. Kameroen valt ook nimmer te onderschatten, evenmin als Ivoorkust, Nigeria en Tunesië. Algerije, dat zich wél plaatste voor het WK 2010, is een gevaarlijke outsider en dat geldt eveneens voor het Mozambique van de Nederlandse coach Mart Nooij.

De grootste kans geven wij echter aan de Ghanese Black Stars. Tijdens de vorige editie in eigen land werden zij in de halve finales uitgeschakeld door de Kameroense Indomitable Lions. Maar ditmaal zijn de Ghanezen uitermate sterk en vooral gemotiveerd, zeker nadat zij recentelijk het WK voor spelers onder de 20 jaar op hun naam schreven. Ghana heeft een hecht elftal met individueel ijzersterke spelers.

Hoe staat het met het gastland?
De Palancas Negras staan sinds enkele jaren bekend als een geduchte concurrent van de traditionele grootmachten. Ze kwamen tijdens de vorige editie helaas niet verder dan de kwartfinales. Ook wist het nationale elftal zich ook nu weer niet te plaatsen voor een WK. Angola had zich waarschijnlijk geeneens voor de Afrika Cup geplaatst en mag dus blij zijn dat het het toernooi zelf organiseert.

Of zij de domper van het WK kunnen goedmaken voor eigen publiek, valt nog te bezien. Ook al is het thuisvoordeel in Afrika een ongelooflijk krachtige factor (bijna tweederde van alle Afrika Cups werd gewonnen door het gastland), het nationale elftal van Angola gaat gebukt onder vele ruzies en intriges. Eén ding spreekt in het voordeel van Angola: zij hebben Manuel Jose als bondscoach. En laat dat nu net de voormalige succescoach van de Egyptische club Al-Ahly zijn, waarmee hij alles won wat er maar te winnen viel.

Waarom een Afrika Cup in Angola?
Dat is de vraag die menig expert zichzelf de afgelopen maanden heeft gesteld. Critici zeggen dat het land de eer is gegund omdat men er Portugees spreekt. Nooit eerder mocht een voormalige Portugese kolonie een Afrika Cup organiseren. Veel Afrikanen (en niet-Afrikanen) twijfelen echter of dat nu een goede reden is geweest om de Angolezen het toernooi toe te wijzen.

Niet alleen hebben de machthebbers zich lelijk verkeken op de kosten van een dergelijke onderneming (en zijn enkele stadions nog altijd niet helemaal af), ook is het nog verre van veilig in het zuidelijk gelegen Afrikaanse land. Er woedde immers niet lang geleden nog een allesverwoestende burgeroorlog. Bovendien is president Jose Eduardo Dos Santos al dertig jaar aan de macht, niet bepaald een teken van een gezonde democratie.

Daarnaast zijn de prijzen van nagenoeg alle artikelen en diensten schrikbarend duur. Hoofdstad Luanda schijnt zelfs een van de duurste steden ter wereld te zijn. Het is dus zeer de vraag hoeveel Afrikaanse voetbalfans bereid zijn om naar Angola af te reizen. En zo zal het eeuwige probleem van de Afrika Cup ook hier gelden: peperdure stadions en prachtig voetbal maar bijna geen hond die er live naar komt kijken.

Waar draait het allemaal om?
De Afrika Cup, die om de twee jaar wordt gehouden, is het belangrijkste voetbaltoernooi op het continent. De vorige editie vond plaats in 2008, in Ghana. Egypte won toen de finale met 1-0 van Kameroen. Egypte is met recht de kampioen van Afrika met maar liefst zes gewonnen Afrika Cups. Kameroen en Ghana delen de tweede plaats met ieder vier Afrika Cup titels.

De Afrika Cup in Angola vindt plaats over minder dan twee maanden, in januari 2010, en wel in vier stadions in de steden Luanda, Benguela, Cabinda en Lubango.

En, wat is de uitslag?

Groep A: Angola, Mali, Algerije, Malawi

Groep B: Ivoorkust, Ghana, Togo, Burkina Faso

Groep C: Egypte, Nigeria, Benin, Mozambique

Groep D: Kameroen, Tunesie, Zambia, Gabon

Geen Eredivisie afgelopen weekend, wel de vijfde WK-kwalificatieronde op het Afrikaanse continent. Het wordt almaar duidelijker wie er wel en niet naar Zuid-Afrika mogen afreizen. Ook het deelnemersveld aan de Afrika Cup 2010 begint langzaamaan gestalte te krijgen. Hier het overzicht van de Afrikaanse WK-kwalificatiewedstrijden van het afgelopen weekend.

Groep A
In deze groep is de klus van het vergaren van een WK-ticket nog niet geklaard. Kameroen en Gabon wonnen beiden en moeten volgende maand op de laatste speeldag uitmaken wie er straks naar Zuid-Afrika reist.

Kameroen heeft haar eerste plek niet opgegeven; de Indomitable Lions versloegen Togo met een overtuigende 3-0 in eigen huis. Zonde voor Togo, want in de allereerste speelronde versloeg Togo de Lions nog met 1-0. Opvallend, Eto’o scoorde eens een keer niet voor Kameroen.

Gabon blijft op de tweede plek met nog steeds één punt achterstand. In Libreville werd dit weekend Marokko met 3-1 verslagen. Ook El-Hamdaoui en El Akchoui konden daar niets aan veranderen.

De stand in groep A:

Kameroen – 10
Gabon – 9
Togo – 5
Marokko – 3

Volgende speelronde:
Als Kameroen Marokko verslaat, gaan zij naar het WK. Gabon reist af naar Togo en moet zelf winnen en hopen op (minimaal) een gelijkspel van Kameroen om in Zuid-Afrika te mogen spelen. Togo en Marokko kunnen zich beide nog kwalificeren voor de Afrika Cup 2010.

Groep B
Nigeria leeft nog! Na een spannende wedstrijd wonnen de Super Eagles van Mozambique. Ver in de blessuretijd scoorde Nsofor de winnende goal. Hiermee zorgde de aanvaller van het Spaanse Malaga dat het toch nog spannend blijft in groep B.

In tegenstelling tot Nigeria, scoorde Tunesië al heel vroeg in de wedstrijd tegen Kenia. Helaas was dat geen voorbode van een doelpuntrijke wedstrijd, het bleef 1-0.

De stand in groep B:
Tunesië – 11
Nigeria – 9
Mozambique – 4
Kenia – 3

Volgende speelronde:
Net als in groep A is het ongekend spannend in deze groep. Nigeria gaat op bezoek bij Kenia en Tunesië maakt zich op voor een bezoek aan Mozambique. Voor Tunesië geldt: bij winst zijn ze gekwalificeerd. Nigeria is afhankelijk van de daadkracht van Mozambique en moet zelf winnen van Kenia om zeker te zijn van kwalificatie.

Groep C
In een wedstrijd waar werkelijk alles omgekocht aanvoelde, won Algerije thuis met 3-1 van Rwanda. Die score had veel hoger moeten uitvallen maar de scheidsrechter bepaalde dat als een bal een halve meter achter de doellijn ligt, het geen goal is.

Rwanda scoorde de eerste goal, daarna volgde Algerije met twee doelpunten. Opvallendste feit was dat Algerije ver in de blessuretijd scoorde, en wel in de 98ste (!) minuut. Dat doelpunt kwam voort uit een penalty. De scheids, die voor zijn leven vreesde, moest wel een penalty toekennen want een Algerijnse spits werd bijna doormidden gezaagd.

Rwanda had sowieso geen schone handen. Zo werd een Rwandese speler afgevoerd per brancard (na een blessure) om eenmaal bij de zijlijn aangekomen, van de brancard af te springen en weer op de grond te gaan liggen.

Helaas voor Egypte konden zij niet profiteren van een eventuele misstap van de Algerijnen. Zelf won Egypte haar uitwedstrijd tegen Zambia met 0-1. Zambia kreeg in de eerste helft veel kansen waar Egypte goed weg kwam. Hosny Abd Rabou besliste de wedstrijd uiteindelijk in het voordeel van Egypte, 0-1.

De stand in groep C:
Algerije – 13
Egypte – 10
Zambia – 4
Rwanda – 1

Volgende speelronde:
De absolute topper tussen Egypte en Algerije staat voor volgende maand op het programma. Egypte móet met drie doelpunten verschil winnen van Algerije om alsnog naar het WK te gaan. Wordt het 2-0 voor Egypte, dan zullen penalty’s de uitkomst moeten bieden. In ieder geval een garantie voor een mooi voetbalfeest in Caïro.

Groep D
Ghana had zich al geplaatst voor het WK dus deze groep was al uitgespeeld. Maar de strijd om de kwalificatie voor de Afrika Cup 2010 is nog niet voorbij. Deze speelronde moest Ghana, dat tot nu toe al haar wedstrijden won, op bezoek bij Benin. De “Eekhoorns” wonnen met 1-0 dankzij een goal van Mohamed Aoudou en zo kan Benin zich opmaken voor de Afrika Cup.

Frédéric Kanouté scoorde in de 89e minuut en daarmee versloegen de
Malinezen de tien man van Soedan. Als troostprijs is Mali nu verzekerd van
deelname aan de Afrika Cup.

De stand in groep D:
Ghana – 12
Mali – 8
Benin – 7
Soedan – 1

Volgende speelronde:
Er staat niks meer op het spel behalve eergevoel. Benin komt op bezoek bij Soedan en Mali vliegt naar Ghana.

Groep E
Ivoorkust stond lange tijd met 0-1 achter totdat de grote man Didier Drogba op het veld verscheen. Hij kwam er de 65e minuut in en scoorde in de 68e minuut. Heel efficiënt. Drogba werd eigenlijk rust gegund maar blijkbaar hadden de Ivorianen iets te lichtvoetig gedacht over Malawi. Het gelijkspel bleek voldoende voor Ivoorkust om zich te kwalificeren voor het WK.

Burkina Faso kwalificeerde zich op neutraal grondgebied in Accra voor de Afrika Cup dankzij een 0-1 overwinning op Guinee. Lees ook het achtergrondverhaal over deze wedstrijd.

De stand in groep E:
Ivoorkust – 13
Burkina Faso – 9
Malawi – 4
Guinee – 3

Volgende speelronde:
Het ticket voor het WK alsmede één ticket voor de Afrika Cup zijn reeds vergeven. Het gaat nu alleen nog maar tussen Malawi en Guinee. Guinee heeft een zware wedstrijd voor de boeg: zij moeten straks in Ivoorkust winnen van het thuisland én Malawi mag niet winnen van Burkina Faso. Voor Malawi ligt het makkelijker: winst betekent deelname aan de Afrika Cup.

De Libiërs zijn na de wedstrijd tegen Ghana (1-1) naar verluidt flink te keer gegaan in de stad. Een paar spelers slopen het hotel uit om enkele dames van lichte zeden op te snorren, en vervolgens werd er tot diep in de nacht gedanst, gezongen en wat niet al. Het probleem diende zich ’s ochtends aan, toen de dames, volgens enkele kranten ‘dressed to kill’, na geleverde diensten flinke stampij maakten in het hotel. De reden? De voetballers van het Libische elftal hadden geweigerd de vrouwen financieel te compenseren na de ‘nachtenlange sessie’.

Zonnetje
CHAN, het voetbaltoernooi dat lokale spelers op Afrikaanse bodem in het zonnetje dient te zetten, wordt reeds aan alle kanten bekritiseerd. En ook de spelers zelf dragen blijkbaar niet bij aan een positief imago van het kersverse toernooi. Naast het feit dat de spelers, bobo’s en journalisten streng moeten worden bewaakt in het zeer onveilige gastland Ivoorkust, vonden sommige voetballers het dus nodig om eens flink de bloemetjes buiten te zetten.

De managers van Hotel President, waar behalve Libië ook Ghana is gehuisvest, hadden op vrijdagochtend de grootst mogelijke moeite om de krijsende en schreeuwende vrouwen in toom te houden. Leden van de Libische delegatie wisten de boel te sussen door de dames het verschuldigde bedrag te betalen. Het verhaal werd later bevestigd door Ghanese officials die zich op dat moment opmaakten voor een rondje joggen in de omgeving van het hotel.

Slaap
Het is te hopen dat de spelers van zowel Libië als Ghana uiteindelijk toch voldoende slaap hebben meegepikt. Beide teams treden namelijk vanmiddag (zondag 1 maart) aan voor de allesbeslissende wedstrijden in de groepsfase van het toernooi. De strijd in Groep A is reeds gestreden; die in Groep B met Libië, Ghana, Zimbabwe en DR Congo allerminst.

Groepshoofd DR Congo (4 punten) speelt tegen Ghana (2 punten) en hekkensluiter Libië (1 punt) treedt aan tegen Zimbabwe (2 punten).