Het Marokkaanse voetbal heeft lang in een dip gezeten. Ondanks talentvolle voetballers lukte het de Noord-Afrikanen niet om goed resultaat te boeken op voorgaande Afrika Cups of zich überhaupt te kwalificeren voor een WK. Met de komst van Pim Verbeek en Erik Gerets komt daar misschien verandering in. Wie weet staat er wel een nieuwe Larbi Ben Barek op.

‘Als ik de koning van het voetbal ben, dan is Ben Barek de God.’ Dat zei de legendarische Pele over de Marokkaanse aanvallende middenvelder.

Medina
Larbi Ben Barek wordt in 1917 geboren in een arme wijk in de buurt van de stad Medina. Hij is de zoon van een botenreparateur en trapt, als hij in de gelegenheid is, met zijn blote voeten tegen een bal. Al snel ontwikkelt hij zijn talent voor dribbelen en bovendien is Barek direct tweebenig.

Hij wordt gecontracteerd door Idéal Club Casablanca en krijgt daarbij een baantje bij een tankstation.

Direct valt Barek op bij scouts uit Frankrijk. De Fransen spreken al snel van een nieuwe parel op hun koloniale grondgebied. Ben Barek is Le Perle Noir, de zwarte parel.

Frankrijk
Olympique Marseille wil de geniale voetballer snel naar Frankrijk halen. Na een eerste weigering van Barek, stemt hij in 1938 in met een vertrek naar de Zuid-Franse stad. Daar begint hij aan zijn Europese voetbalcarrière. Al snel betovert hij het publiek met zijn Braziliaanse stijl en onnavolgbare dribbels.

Barek wordt Frans international. Hij komt in zijn hele loopbaan zeventien keer uit voor het nationale team en wordt tot zijn veertigste opgeroepen. Doordat Marokko een Kolonie van Frankrijk is, mag Barek niet voor zijn vaderland uitkomen.

Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, keert Barek terug naar Marokko. Na afloop van die oorlog neemt hij weer de boot naar Frankrijk. Ditmaal wordt Stade Francais zijn nieuwe club. Daar treft hij de legendarische coach Helenio Herrera, de uitvinder van het Catenaccio-voetbal.

Atletico Madrid
Nadat Herrera, eveneens in het bezit van Marokkaanse roots, naar Atletico Madrid trekt, wil hij dat Barek hem volgt. Voor een fikse transfersom van 40 miljoen Franse Frank wordt hij eigendom van de tweede club uit Madrid.

‘Verkoop de Arc de Triomphe en de Eiffeltoren, maar verkoop Ben Barek niet’, schrijft een Franse journalist in die tijd voorafgaand aan de transfer.

De transfer vindt doorgang en het blijkt een uiterst succesvolle. Dankzij het schitterende spel van Barek pakt Atletico twee landstitels achter elkaar.

Eerste bondscoach
In 1953 keert de aanvallende middenvelder terug naar Marseille en langzaam bouwt hij zijn carrière af. Na zijn actieve loopbaan wordt hij bondscoach van Marokko en is daarmee de eerste bondscoach sinds de afhankelijkheid van het land.

Na die functie raakt Barek steeds meer in de vergetelheid. Steeds minder mensen herinneren zijn dribbels en betoverende techniek. Uiteindelijk sterft hij eenzaam in 1992. Het lichaam van de zwarte parel wordt pas een week later gevonden.

‘Ik heb ook aanbiedingen van Liverpool, Tottenham Hotspurs en een paar clubs uit Rusland gekregen, maar ik hou van het voetbal van Arsenal’, zei de spits in de Engelse media.

Chamakh gaat bij Arsenal de concurrentie aan met Bendtner, Vela en Eduardo. In de 227 duels die hij voor Bordeaux speelde, scoorde hij 56 keer. Hij speelt al sinds 2002 in de Franse wijnstad.

In juni vindt het allereerste WK op Afrikaanse bodem plaats. Voor het eerst doen zes Afrikaanse landen mee. Komt een Afrikaans team ditmaal verder dan de kwartfinales? Roadto2010 blikt in drie delen terug op de geschiedenis van Afrika op het WK.

In 1934 doet een Afrikaans land mee aan het WK. Vanuit Alexandrië pakt het Egyptische nationale elftal de boot naar Napels. Ze verliezen hun wedstrijd met 4-2 van Hongarije en keren terug naar huis.

Marokko
Afrika moet 36 lange jaren wachten voordat het opnieuw naar het WK mag. Marokko is de gelukkige. De eerste wedstrijd verliezen ze met 2-1 tegen West-Duitsland, al kwamen ze wel met 1-0 voor. Ook de tweede wedstrijd gaat verloren. De Marokkanen delven met 3-0 het onderspit tegen Peru.

In de derde groepswedstrijd komen de “Atlasleeuwen” met 1-0 achter. Maar dan, na een uur voetballen, scoort Maouhoub Ghazouani de gelijkmaker. Als eerste Afrikaanse land behaalt Marokko een punt op het WK.

Zaïre
Veel Nederlanders denken nog altijd met pijn in het hart terug aan de WK’s van 1974 en 1978. Maar niet alleen Nederland loopt er een trauma op. Het optreden van Zaïre in 1974 staat bekend als het slechtste ooit op een WK.

Zaïre (nu Democratische Republiek Congo) is in die periode een van Afrika’s beste voetballanden. Het succes is vooral te danken aan de persoonlijke bemoeienissen van dictator Mobutu Sese Seko, die veel geld steekt in het nationale elftal. In 1968 wint Zaïre de Afrika Cup en dat kunststukje herhalen ze in 1974. Tijdens die laatste editie scoort middenvelder Mulamba Ndaye zelfs negen keer. Dat record staat nog steeds.

Vol goede moed reizen de “Luipaarden” af naar Duitsland. Zaïre is het eerste “zwarte” Afrikaanse land dat deelneemt aan het WK. Al in de eerste wedstrijd gaat het volledig mis. Joegoslavië speelt Zaïre met 9-0 van de mat en Ndaye krijgt zelfs de rode kaart. In Zaïre verdenken ze hun Joegoslavische bondscoach ervan dat hij onder één hoedje met zijn vaderland zou hebben gespeeld.

Ook de wedstrijden erna gaan kansloos verloren. Zaïre verliest met 2-0 van Schotland en met 3-0 van Brazilië. In de wedstrijd tegen Brazilië gebeurt er iets opvallends. Brazilië krijgt een vrije trap en spelers van Zaïre vormen een muurtje. Als Mwepu Ilunga het fluitje van de scheidsrechter hoort, rent hij naar voren en schiet hij de bal weg. Veel westerlingen zien dit als “bewijs” van de onderontwikkeldheid van de Afrikanen.

Tunesië
In 1978 wordt het WK gehouden in het politiek onderdrukte Argentinië, waar de militaire junta aan de macht is gekomen. Tunesië weet zich voor dit WK te plaatsen en wordt even later het eerste Afrikaanse land ooit dat een wedstrijd wint op het WK. Tegenstander Mexico wordt met 3-1 verslagen.

Helaas voor de Noord-Afrikanen verliezen zij de volgende wedstrijd met 1-0 van Polen. En ondanks dat de Tunesiërs heel knap gelijkspelen tegen West-Duitsland in de laatste groepswedstrijd, is het net niet genoeg om door te stomen naar de volgende ronde. Toch heeft “Afrika” zich met deze prestatie enigszins in de kijker gespeeld.

Kameroen
Het WK van 1982 in Spanje is een unicum in de geschiedenis van het Afrikaanse voetbal. Voor het eerst mogen twee Afrikaanse landen deelnemen aan het wereldkampioenschap voetbal. Ditmaal weten Algerije en Kameroen zich voor het toernooi te kwalificeren. En wat mooier is: beide landen maken grote indruk op het WK.

Kameroen verliest niet één van haar drie groepswedstrijden. De “Ontembare Leeuwen” spelen eerst gelijk tegen achtereenvolgens Peru en Polen. Ook de wedstrijd tegen de latere wereldkampioen Italië eindigt in een gelijkspel. Direct nadat Italië de 1-0 scoort, trekt Grégoire Mbida de score weer gelijk. Maar omdat Kameroen slechts één doelpunt scoort, eindigen ze op basis van het doelsaldo op de derde plaats.

Algerije
Algerije opent zelfs nog beter. De “Woestijnvossen” winnen hun eerste groepswedstrijd met 2-1 van West-Duitsland, dankzij doelpunten van de sterren Rabah Madjer en Lakhdar Belloumi. Ze verliezen de tweede wedstrijd met 2-0 van Oostenrijk maar winnen de laatste wedstrijd met 3-2 van Chili.

Het is ongekend spannend in deze groep. Algerije heeft vier punten op zak en maakt goede kans op de volgende ronde. In de laatste groepswedstrijd staan West-Duitsland en Oostenrijk tegenover elkaar. Als de Duitsers winnen, dan gaan beide ploegen door. Ze gooien het op een akkoordje. West-Duitsland scoort in de tiende minuut en daarna spelen beide partijen het op hun dooie gemak uit.

Algerije is het slachtoffer van het Europese onderonsje. Maar het zal niet lang meer duren voordat een Afrikaans land de volgende ronde bereikt.

Vorig seizoen
Vorig seizoen werd het AZ van Louis van Gaal kampioen van Nederland. Grote man bij de Alkmaarders was El Hamdaoui. De spits werd verkozen tot speler van het seizoen en was bovendien topscorer van de eredivisie. Wekelijks liet hij fraaie staaltjes techniek en scoringsdrang zien. Met links en met rechts was hij een nachtmerrie voor menig verdediging en doelman.

Een nieuwe superster was geboren. Even dook zelfs de naam Barcelona op, waar de spits naar toe zou kunnen. Zo ver kwam het (nog) niet.

Excelsior
Al vroeg in zijn carrière zien velen al het talent dat de Nederlandse Marokkaan bezat. Zijn profloopbaan begint bij Excelsior. Daar voetbalt hij samen met jeugdvrienden Said Boutahar en Robin van Persie. Samen ontwikkelen de drie hun techniek. Ze voetballen behalve bij Excelsior ook uren samen op diverse pleintjes in Rotterdam Oost.

In de C-jeugd trekt Robin van Persie al naar Feyenoord. El Hamdaoui blijft en maakt in het seizoen 2001-2002 zijn debuut. Bij de Rotterdammers schopt hij het zelfs tot jeugdinternational van Nederland. De ster van El Hamdaoui is rijzende. Na een aantal jaren bij Excelsior mag de jonge aanvaller ruiken aan het grote werk bij Feyenoord. Hij traint een aantal keren met het eerste team mee.

Engeland
De stijgende lijn van El Hamdaoui valt niet alleen bij Feyenoord op. Martin Jol ziet het ook zitten in de aanvaller. Jol is trainer van Tottenham Hotspur en zorgt er voor dat de Nederlands Marokkaan naar Londen komt.

Hoe groot het talent van de spits ook is, bij Tottenham verloopt het hem toch moeizamer. Het is voor El Hamdaoui flink aanpoten en het lukt hem niet om een plek bij het eerste team te veroveren. Hij komt uiteindelijk niet tot een officieel duel voor de Spurs.

Hij wordt tussentijds uitgeleend aan Derby Country. Op een niveau lager speelt hij wel een aantal wedstrijden, maar door blessureleed wordt hij geen vaste waarde.

Blessureleed
Na twee jaar keert hij terug naar Nederland. Willem II neemt de aanvaller over. Zijn terugkeer op de Nederlandse velden begint veelbelovend. Vanaf de ouverte van het seizoen is El Hamdaoui smaakmaker. Het mislukte avontuur in Engeland heeft hem blijkbaar gemotiveerd. Met mooie scharen en andere acties is de aanvaller een plaag voor de verdediging. Na vier wedstrijden heeft hij al drie keer gescoord.

Dan slaat het noodlot toe. El Hamdaoui loopt een zware blessure op die hem voor negen maanden uitschakelt.

AZ
Dat deert AZ niet om de spits te kopen van de Tilburgers. In Alkmaar gokken ze erop dat de goede seizoensstart bij AZ een vervolg krijgt. In zijn eerste seizoen valt hij, met zeven doelpunten, nog niet echt op. In het seizoen 2008/09 vestigt hij definitief zijn naam. Met drieëntwintig doelpunten levert hij een grote bijdrage aan het kampioenschap van AZ.

Voor de winterstop van dit seizoen speelt AZ niet als de kampioen en El Hamdaoui niet als de topscorer. Beiden krijgen veel kritiek te verduren. El Hamdaoui zou naast zijn schoenen lopen en zich gedragen als een vedette. AZ verliest veel wedstrijden en trainer Ronald Koeman wordt ontslagen.

Herboren
Na de winterstop speelt AZ als herboren en El Hamdaoui scoort wekelijks. Door een flinke inhaalrace is AZ inmiddels verzekert van Europees voetbal en El Hamdaoui staat weer op negentien treffers en niemand heeft het nog over zijn slechte seizoensstart.

Toekomst
Of El Hamdaoui volgend jaar nog voor de kaasstad speelt is onduidelijk. Begin deze maand gaf trainer Dick Advocaat aan dat hij verwacht dat de spits verkocht wordt en dat clubs voor hem in de rij zullen staan. Zelf gaf El Hamdaoui aan dat hij graag terugkeert naar Engeland. Met de bagage die hij nu heeft, is het wellicht makkelijker om nu wel naam te maken.

Transfer of niet, El Hamdaoui weet wel waar hij zijn carrière afsluit. Eens keert hij samen met zijn jeugdvrienden Boutahar en Van Persie terug naar Rotterdam Oost om de tijden bij Excelsior te laten herleven.

Pim Verbeek vertrekt na het WK als bondscoach van Australië. De Nederlander heeft echter alweer een nieuwe uitdaging gevonden. Hij gaat aan de slag in Marokko, meldt de Marokkaanse voetbalbond.

Uit een document op de website van de bond blijkt dat de voormalige assistent van Guus Hiddink op 1 augustus 2010 in dienst treedt. Het leek erop dat het Japanse JEF United Verbeek aan ging trekken, maar de Rotterdammer maakte onlangs bekend daar niets voor te voelen.

Verbeek zal zich in Marokko vooral bezighouden met de Marokkaanse jeugdspelers die in Europa actief zijn.

Amrabat kwam eerder uit voor Jong Oranje en Nederland B, maar maakte vorig jaar al bekend dat hij voor Marokko wilde uitkomen. Na overleg met bondscoach Hassan Moumen heeft hij besloten om een Marokkaans paspoort aan te vragen. Nu al het papierwerk geregeld is, mag de aanvaller van de FIFA spelen voor Marokko.

Dit seizoen kwam Amrabat nog niet bijster veel in actie voor zijn club PSV. Door het vertrek van Danko Lazovic lijken er ook bij PSV nieuwe mogelijkheden voor de aanvaller te zijn.

Met de laatste speelronde dit weekend is de ontknoping van de Afrikaanse WK-kwalificatiereeks nabij. In groep D en E is de strijd al (bijna) gestreden en in groep A en B ligt er nog veel open. Echt leuk wordt het in groep C, waar Algerije voor het eerst sinds 1986 kans maakt op het WK voetbal. En dat ten koste van Afrika’s beste team Egypte.

Groep A
In Groep A zijn een paar dingen duidelijk. Zo gaan Togo en Marokko niet naar het WK. De strijd om de tickets naar Zuid-Afrika gaat tussen Kameroen en Gabon. Kameroen heeft de beste papieren. Als de Ontembare Leeuwen winnen van Marokko dan zijn ze door. Gabon staat momenteel tweede en moet in ieder geval winnen van Togo en dán afwachten wat Kameroen doet.

Togo en Marokko strijden om een ticket voor de Afrika Cup. Togo heeft twee punten meer en gaat door als de Marokkanen verliezen of gelijkspelen. Als Marokko wint moet Togo ook winnen. Kameroen en Gabon zijn al geplaatst voor het eindtoernooi van de Afrika Cup.

De wedstrijden:
Marokko – Kameroen
Togo – Gabon

Groep B
Tunesië en Nigeria zijn zeker van kwalificatie voor de Afrika Cup. Tunesië staat momenteel eerste in de groep en gaat naar het WK als ze Mozambique verslaan of Nigeria Kenia niet verslaat. Nigeria moet winnen om uitzicht op een ticket naar het WK te houden.

Kenia speelt zaterdag zonder hun Duitse bondscoach Antoine Hey op de bank. Volgens de Keniaanse voetbalbond heeft Hey al drie dagen geen trainingen gegeven. ‘We hebben wat problemen met Antoine Hey vanwege een aantal straffen die hij een aantal spelers oplegde in maart’, aldus een van de bobo’s van de bond. ‘We spelen dit weekend een erg belangrijke wedstrijd en we hebben hem gevraagd om weer eens naar die spelers te kijken. Als hij ze niet nodig heeft, hoeft hij ze niet op te stellen. Maar hij legde de beslissing van de bond naast zich neer.’

Mozambique en Kenia kunnen beiden nog kwalificatie voor de Afrika Cup afdwingen. Mozambique plaatst zich als Tunesië verslagen wordt of Kenia niet van Nigeria wint. In het laatste geval eindigen Mozambique en Kenia gelijk en gaat Mozambique door. Tunesië en Nigeria hebben hun ticket voor de Afrika Cup al op zak.

De wedstrijden:
Kenia – Nigeria
Mozambique – Tunesië

Groep C
In groep C maken de ploegen zich op voor een grande finale. Algerije en Egypte strijden in een rechtstreeks duel om de eerste plaats in de groep. Algerije heeft de beste papieren. De “Woestijnvossen” hebben, met drie punten meer op zak, voldoende aan een gelijkspel. Verliezen mag ook, maar dan slechts met één doelpunt verschil. Als Egypte met precies twee doelpunten verschil wint, eindigen de ploegen gelijk en komt er een play-off in Soedan, op 18 november.

Met Algerije gaat het de goede kant op. Twintig jaar lang was het niveau van het Algerijnse nationale elftal vergelijkbaar met, pakweg, Namibië. Hopeloos voetbal en geen enkel uitzicht op het winnen van prijzen. Vorig jaar duikelden de “Woestijnvossen” zelfs even uit de mondiale top 100. Nu zijn ze terug. Het land staat 29ste op de wereldranglijst, een plaatsje lager dan Egypte.

De Faraoh’s gaan alleen door naar het WK als ze met meer dan drie punten verschil winnen. En daar zijn de supporters van de Afrika Cup-winnaar allerminst gerust op. Toen de bus met Algerijnse spelers gisteren in Egypte aankwam, namen Egyptische hooligans het onder vuur. De raddraaiers bekogelden de bus met stenen en lieten een ravage achter. Drie Algerijnse spelers, Rafik Halliche, Khaled Lemmouchia en Rafik Saifi, liepen verwondingen op. Laatstgenoemde filmde een deel van het voorval. Klik hier voor het filmpje.

Rwanda en Zambia spelen tegen elkaar om een plek in de eindronde van de Afrika Cup. Rwanda moet met twee punten verschil winnen om de ticket te verzilveren.

De wedstrijden:
Egypte – Algerije
Rwanda – Zambia

Groep D
In groep D is alles al beslist. Ghana gaat naar het WK en de Afrika Cup, Mali en Benin hebben zich gekwalificeerd voor de Afrika Cup en Soedan is uitgeschakeld.

De wedstrijden, voor wat het waard is:
Soedan – Benin
Mali – Ghana

Groep E
Ook in deze groep valt er weinig meer te beleven. Ivoorkust heeft zich geplaatst voor het WK en gaat samen met Burkina Faso naar de Afrika Cup. Guinee en Malawi hebben beiden nog kans om naar de Afrika Cup te gaan. Malawi staat een punt voor en speelt tegen Burkina Faso. Guinee neemt het op tegen Ivoorkust en moet minimaal gelijk spelen, een lastige opgave.

Toch is hoop voor Guinee. Didier Drogba, sterspeler van Ivoorkust en topscorer in het kwalificatietoernooi, doet niet mee.

De wedstrijden:
Burkina Faso – Malawi
Ivoorkust – Guinee

De Ghanese Black Stars hebben zich zondagavond als eerste Afrikaanse land geplaatst voor het WK. In Groep B behoudt Tunesië de koppositie, boven Nigeria. De Marokkanen schieten na het gelijkspel tegen Togo weinig op in Groep A. En in Groep C is het ongemeen spannend; Algerije blijft Egypte vóór.

Ghana – Sudan
De Ghanezen hebben zich voor de tweede achtereenvolgende keer geplaatst voor het WK. Officieel is Ghana, dat zondag met 2-0 te sterk is voor Soedan, nu het eerste Afrikaanse land dat deel mag nemen aan het toernooi in Zuid-Afrika. Dank gaat uit naar Mali, dat tegen Benin niet verder komt dan een 1-1 gelijkspel. Hierdoor is Ghana onbereikbaar voor de concurrentie.

Na een kwartier spelen komen de Ghanezen op voorsprong door een doelpunt van Inter Milan-speler Sulley Muntari. Chelsea-speler Michael Essien brengt in de tweede helft de eindstand op het scorebord. De Black Stars beginnen de wedstrijd met twee eredivisie-spelers onder de gelederen. Matthew Amoah (NAC) maakt drie minuten voor tijd plaats voor Asamoah Gyan. Eric Addo (Roda JC) speelt de gehele wedstrijd.

Togo – Marokko
In groep A komt Marokko met de schrik vrij. Een groot deel van de wedstrijd kijkt de ploeg van coach Hassan Moumen tegen een achterstand aan. Als Togolees Moustapha Salifou binnen vier minuten tijd scoort, stellen de Marokkanen orde op zaken en wordt het spel beter. In de slotminuut zorgt Adel Taarabt ervoor dat Marokko het derde gelijkspel op rij mag noteren.

Marokko schiet niets op met deze uitslag. De Atlasleeuwen staan laatste in de poule en hebben drie punten minder dan groepsleider Gabon. De Marokkanen maken nog kans op een ticket naar Zuid-Afrika, mits zij alle komende wedstrijden winnen. Togo staat tweede, een punt achter Gabon. De koploper heeft echter een wedstrijd minder gespeeld.

Terwijl de wedstrijd in Togo in volle gang is zit Mounir El Hamdaoui alweer in het vliegtuig naar Nederland. De speler van AZ heeft last van irritatie in zijn knie. Ook Feyenoorder Karim El Ahmadi is niet in actie gekomen. Hij heeft last van zijn knie.

Nigeria – Tunesië
Tunesië blijft koploper in groep B. Het duel in en tegen nummer twee Nigeria eindigt in een 2-2 gelijkspel. Nigeria komt tweemaal op voorsprong dankzij doelpunten van Peter Odemwingie en invaller Michael Eneramo maar Nabil Taider en Oussama Darragi weten de score gelijk te trekken voor de bezoekers.

Tunesië staat nu slechts twee punten voor, dus de ploeg kan zich geen misstap veroorloven. Met nog twee wedstrijden te gaan is Nigeria de enige ploeg die Tunesië van de troon kan stoten. De Super Eagles mogen echter geen enkel punt meer laten liggen. Ook Mozambique en Kenia hebben, puur theoretisch bekeken, nog kans op het WK. Dan moeten de twee koplopers echter punten laten liggen.

Algerije – Zambia
Algerije, de grote verrassing van de kwalificaties, zet haar zegetocht voort. Het Noord-Afrikaanse land wint in eigen huis met 1-0 van Zambia met dank aan een doelpunt van Rafik Saifi. Dankzij de overwinning behouden de “Woestijnvossen” de eerste plaats in groep C.

Ondanks het feit dat concurrent Egypte op zaterdag ook haar wedstrijd wint (van Rwanda), staan de Algerije bovenaan met tien punten. Egypte volgt met zeven punten uit vier wedstrijden. Volgende maand speelt Egypte tegen Zambia, Algerije treft Rwanda. De beslissing valt waarschijnlijk in de laatste speelronde, waar de twee kanshebbers elkaar in Egypte treffen.

Lees ook: de uitslagen van zaterdag

Deze zondag speelt het Marokkaanse elftal van AZ-ster Mounir El Hamdaoui haar ‘alles of niets’ wedstrijd tegen Togo. Marokko pakte in de WK-kwalificatiereeks slechts twee punten uit drie punten en staat derde in Groep A.

Het gaat slecht met het Marokkaanse voetbal. Nooit eerder zakte het nationale elftal lager op de FIFA-ranglijst. De ploeg die in 1976 de Afrika Cup won en in 1998 op de 10de plek van deze ranglijst stond, bungelt nu tussen Macedonië en Letland op plek 57.

Togo

Voor Marokko verloopt de kwalificatie voor het WK in Zuid-Afrika allesbehalve voorspoedig. Om nog kans te maken op het WK, móeten de Marokkanen zondag het sterke Togo van Emmanuel Adebayor verslaan.

Ook de resultaten van de onderlinge duels tussen Gabon en Kameroen zijn bepalend voor de WK-droom van de Marokkanen. De meest gunstige uitkomst is een gelijkspel én een overwinning van Kameroen op koploper Gabon. Een vereiste is dan wel dat Marokko zélf haar laatste drie wedstrijden wint.

Hassan Moumen

In juli van dit jaar ontsloeg de Marokkaanse voetbalbond de Franse bondscoach Roger Lemerre en zette het de lokale coach Hassan Moumen aan het roer. De relatief onbekende coach startte in augustus met een teleurstellend gelijkspel tegen Congo (1-1). Een van de weinige uitblinkers tijdens die vriendschappelijke wedstrijd was Feyenoorder Karim El Ahmadi. De middenvelder maakte met een knap schot zijn eerste interlanddoelpunt.

Karim El Ahmadi is zondag niet van de partij. Ook Genoa-middenvelder Houssine Kharja zal de wedstrijd tegen Togo moeten missen.

Vertrouwen

Terwijl de Marokkaanse fans weinig vertrouwen meer hebben in de WK-kwalificatie, houdt bondscoach Moumen de moed erin. Volgens Moumen geeft een echte “Atlasleeuw” nooit op. ‘We weten dat de kans voor kwalificatie erg klein is,’ aldus de bondscoach, ‘maar we zullen de kansen die we hebben tot het eind verdedigen.’

Ramadan

Een bijkomend probleem voor de Marokkanen is de Islamitische heilige maand Ramadan. Normaliter vasten de internationals ook op wedstrijddagen, hoe belangrijk deze ook zijn. Een imam in Marokko zou intussen gezegd hebben dat de spelers gerust mogen eten op de dag van de wedstrijd. ‘Wie wedstrijd zegt, zegt vermoeidheid en uitdroging. We weigert het vasten te laten, kan beter thuislaten,’ aldus de imam.

Het is onduidelijk of alle spelers gehoor zullen geven aan de oproep van de imam. Van een speler als Mounir El Hamdaoui is bekend dat bij hem de Islam op nummer één staat en dat hij waarschijnlijk het vasten niet wil opgeven.

Bondscoach Moumen laat de beslissing aan zijn spelers over. ‘We zullen deze kwestie met de spelers en de teamarts bespreken. We mogen niet vergeten dat het vasten iets persoonlijks is en dat de spelers zelf mogen bepalen of zij vasten of niet. Zoals het er nu uitziet, zal de meerderheid het vasten niet verbreken voor de wedstrijd tegen Togo.’

Aanvallers

Over aanvalskracht hebben de Marokkanen niet te klagen. Aanvallers als Mbark Boussoufa (Anderlecht), Mounir El Hamdaoui (AZ), Marouane Chamakh (Girondins Bordeaux) en Adel Taarabt (Queen Park Rangers) zijn op dreef bij hun clubs maar laten het vooralsnog afweten tijdens de internationale wedstrijden.

Zo scoorde Marokko in de afgelopen vijf interlands slechts twee doelpunten. Daar moet heel snel verandering in komen.

Item door Mohammed Aknin hij schrijft ook voor de website Atlas-lions.nl.

Terwijl Ghana, Algerije, Ivoorkust en Tunesië het WK al nagenoeg veilig kunnen stellen, moeten grote landen als Egypte en Kameroen vol aan de bak. Een overzicht van de WK-kwalificatiewedstrijden die aankomend weekend op het Afrikaanse continent worden gespeeld.

Groep A
Met slechts één punt uit twee wedstrijden moet grootmacht Kameroen de tegenstander van zaterdag, Gabon, verslaan om kans te blijven maken op deelname aan het WK. De vorige ontmoeting tussen beide teams werd uitgesteld, nadat de president van Gabon overleed. Zelfs met één wedstrijd minder gespeeld, is Gabon nochtans met de volle zes punten koploper in deze groep.

Ook de andere wedstrijd valt in de categorie “de dood of de gladiolen”. Dat geldt althans voor Marokko, dat met twee punten uit drie wedstrijden haar tegenstander Togo zal moeten vloeren om straks van de partij te zijn in Zuid-Afrika. Onder leiding van Emmanuel Adebayor staat het verrassend sterke Togo met vier punten op een verdiende tweede plek.

Za 5 sept, Libreville: Gabon versus Kameroen
Zo 6 sept, Lomé: Togo versus Marokko

Groep B
Voor Tunesië, dat met zeven punten rijkelijk aan de leiding gaat, vindt dit weekend de échte test plaats. De Tunesische Adelaars gaan op bezoek bij Nigeria, de nummer twee in deze groep. Thuis verliezen is voor de Super Eagles absoluut geen optie want dan breekt in Nigeria de hel los. Dit is wellicht dé wedstrijd die bepaalt welke van deze twee ploegen naar het WK mag.

Het is gemeen om te zeggen maar Kenia en vooral Mozambique doen mee voor spek en bonen. Mozambique, met één punt uit drie wedstrijden kansloos onderaan, ontvangt het team met drie punten: Kenia. In juni won Kenia haar eerste wedstrijd – van Mozambique. Winnen ze de wedstrijd van zondag niet, dan is het over en sluiten voor de Harambee Stars.

Zo 6 sept, Maputo: Mozambique versus Kenia

Zo 6 sept, Abuja: Nigeria versus Tunesië

Groep C
Terwijl Algerije met zeven punten redelijk veilig bovenaan staat, is het voor Afrikaans kampioen Egypte oppassen geblazen. De Egyptenaren, momenteel tweede met vier punten uit drie wedstrijden, moeten de uitwedstrijd tegen de Rwandese Wespen winnen om nog redelijkerwijs kans te maken op Twenty Ten. Op papier zouden de Faraoh’s die klus met gemak moeten kunnen klaren.

Algerije ontvangt thuis Zambia, dat net als Egypte vier punten heeft. De Zambiaanse Chipolopolo hebben een ongelukkige voorbereiding achter de rug, die gekenmerkt werd door een slechte organisatie en een gebrek aan geld. Niets nieuws dus onder de Afrikaanse zon, maar helaas voor Zambia is deze wedstrijd een echte “do or die”.

Za 5 sept, Kigali: Rwanda versus Egypte
Zo 6 sept, Blida: Algerije versus Zambia

Groep D
Dit weekend zou een prachtig weekend kunnen worden voor de Ghanese Black Stars. Met negen punten uit drie wedstrijden gaan zij immers fier aan kop. Mochten zij straks Soedan in eigen huis verslaan, dan kan de Ghanese voetbalbond de accommodaties in Zuid-Afrika alvast gaan boeken. Het arme Soedan kan deelname aan het WK met haar ene punt nu al vergeten.

Zeg nooit nooit. Mali, met vier punten op de tweede plek in deze groep, zou Ghana mogelijkerwijs nog van de troon kunnen stoten. Winst op Benin (drie punten uit drie wedstrijden) is dan uiteraard noodzakelijk. Als Benin verliest, dan zien we de Eekhoorn volgend jaar niet terug.

Zo 6 sept, Cotonou: Benin versus Mali
Zo 6 sept, Accra: Ghana versus Soedan

Groep E

Ook de laatste groep kent een gedoodverfde winnaar. Als Ivoorkust, met negen punten sterk bovenaan, dit weekend wint van Burkina Faso, dan kunnen Kalou, Drogba en consorten aan de champagne. Of fris. Zover is het nog niet. Dit is namelijk dé wedstrijd in deze groep. Burkina Faso, met zes punten op de tweede plek, kan het de Ivorianen nog heel moeilijk gaan maken. Als ze winnen natuurlijk.

De andere wedstrijd gaat tussen de twee “verliezers” in deze groep. Met drie punten hoeft het West-Afrikaanse Guinee zich weinig illusies meer te maken, en dat geldt helemaal voor het reeds uitgeschakelde Malawi, dat puntloos onderaan de groep bungelt. Als Guinee dit weekend niet weet te winnen, dan kunnen de WK-plannen de ijskast in.

Za 5 sept, Blantyre: Malawi versus Guinee
Za 5 sept, Abidjan: Ivoorkust versus Burkina Faso

In Marokko gelooft men allang niet meer in kwalificatie voor het WK. Het vertrouwen in het Marokkaanse elftal is tot een dieptepunt gedaald. De Marokkanen snakken naar de succescoach en oud-international Badou Zaki die niet alleen als keeper actief was op het succesvolle WK van 1986 maar ook als coach het elftal in 2004 naar de finale van de Afrika Cup leidde. De Marokkaanse voetbalbond FRMF koos echter voor een onbekende interim-bondscoach: Hassan Moumen. Toch geloven ze bij de Marokkaanse bond in een goede afloop. De bond ontdekte namelijk een saillant detail: Togo zou een niet-speelgerechtigde speler hebben opgesteld tegen Gabon. De speler, Abdul Mamah, liep in de eerste kwalificatieronde een gele kaart op in de wedstrijd tegen Swaziland. Aangezien hij in de tweede ronde een gele kaart pakte tegen Kameroen, zou hij de daaropvolgende kwalificatiewedstrijd tegen Gabon geschorst moeten zijn. Bondscoach Jean Tissen stelde de Togolees echter gewoon op. De wedstrijd tegen Gabon ging met 3-0 verloren.

Mamah speelde twee maanden later opnieuw voor zijn land, dit keer tegen Marokko (0-0). De Marokkaanse voetbalbond vroeg zich daarop af wat de mogelijke sancties kunnen zijn voor opponent Togo en diende daarom een klacht in bij de FIFA. Toen de wereldvoetbalbond de klacht afwees, verwees de bond de zaak door naar het internationale sporttribunaal CAS.

‘Onze bezwaren zijn in overeenstemming met de regels en wij hebben recht op de drie punten. We zullen nu door de afwijzing van de FIFA de zaak aanvechten bij het CAS’, aldus Ali Fassi Fihri, voorzitter van de Marokkaanse voetbalbond (FRMF).

Een voorlichter van de FRMF vertelde in een interview met de website Atlas-lions.nl dat het CAS voor de eerstvolgende kwalificatiewedstrijd van Marokko op 5 september uit tegen Togo uitsluitsel zal geven.

Volgens de FRMF heeft de interim-bondscoach Hassan Moumen slechts één opdracht en dat is de drie resterende kwalificatiewedstrijden goed afsluiten. ‘Het WK zal heel lastig worden. Moumen heeft voor ons één doel: kwalificatie afdwingen voor de Afrika Cup 2010 in Angola’, zo luidt de verklaring van de bond.

Marokko staat momenteel op een derde plaats in Poule A met twee punten. Gabon leidt verrassend genoeg met 6 punten én heeft één wedstrijd minder gespeeld dan Marokko en Togo. Togo heeft 4 punten en Kameroen staat op de laatste plaats met één punt.

^{Mohammed Aknin is het jongste schrijftalent van de roadto2010. Mo volgt vanuit Tilburg het Marokkaanse voetbalnieuws. Hij heeft er alle vertrouwen in dat de Leeuwen van de Atlas zullen schitteren op het wk. Maar als Marokko zich niet plaatst, dan zal Mo zijn geboorteland Nederland volgen. Aknin vertelt u alles over de laatste actualiteiten van het Marokkaanse voetbal.}

Het is zondag 7 juni 2009. Showdown in het grote Amado Ahidjo Stadion in hartje Yaoundé. Het nationale elftal van Kameroen speelt thuis tegen Marokko. Beide ploegen móeten winnen om redelijkerwijs nog een kans te maken op het WK 2010 in Zuid-Afrika. Ze bungelen immers allebei onderaan groep A met nul punten uit één gespeelde wedstrijd.

Helaas. De wedstrijd eindigt in een bloedeloos 0-0 gelijkspel. De Kameroeners worden zo langzamerhand bang – en ze maken zich kwaad. Gaat Kameroen dan wéér het WK niet halen?

Pierre Womé

9 Oktober 2005 is een zwarte bladzijde uit de rijke geschiedenis van de Kameroense Indomitable Lions. Kameroen speelt tegen Egypte. Het is 1-1. In de negentigste minuut verdienen de Kameroeners een strafschop. Pierre Womé loopt richting de stip en legt aan. Als hij scoort gaat Kameroen naar het WK 2006 in Duitsland. Zo niet, dan niet. De arme Womé scoort niet.

Als straf mag Pierre Womé van de toenmalige minister van Sport voor een jaar niet meer meedoen met de nationale selectie. Voor het land zelf is de uitsluiting een ramp. Het was Kameroen dat in 1990 Afrika op de kaart zette door Argentinië in de openingswedstrijd van het WK te verslaan en vervolgens door wist te stomen naar de kwartfinales. Het is Kameroen dat al vier keer Afrikaans kampioen werd.

Kwaad

Het zijn echter ook de Indomitable Lions die in 2002 voor het laatst te bewonderen waren op een WK. En daar presteerden ze, mild gezegd, niet optimaal. De Kameroeners zijn bang – en kwaad. Het kán toch niet dat zo’n grote ploeg het alweer laat afweten? En dat uitgerekend nu het WK op het Afrikaanse continent zal plaatsvinden.

Vorig jaar, aan het begin van 2008, stond Kameroen nog in de finale van de Afrika Cup. Ze verloren van Egypte maar ze stónden er tenminste. Voor de fans van het Kameroense elftal – en dat zijn dus alle inwoners van het West-Afrikaanse land – is een finaleplek niet meer dan normaal. Zelfs al is de selectie sterk verouderd, zelfs al rommelt het al jaren in de organisatie van het ministerie en de voetbalbond, en zelfs al worden coaches ontslagen (of nemen ontslag) alsof het vakantiebaantjes zijn.

Fossielen

Dat de selectie dringend behoefte heeft aan vers voetballersbloed, dat is zeker. Hét symbool van kracht en onverzettelijkheid is aanvoerder Rigobert Song. Hij is echter ook het symbool van een ploeg dat volgens Kameroeners zelf louter uit ‘fossielen’ bestaat. Samuel Eto’o is de enige ster in het elftal. Het lukt hem duidelijk niet om het team in zijn eentje naar succes te leiden.

Bondscoach Otto Pfister nam daags voor de wedstrijd tussen Kameroen en Marokko ontslag. Dat vonden de meeste Kameroeners niet erg. Ze roepen al jaren om een lokale coach. Thomas Nkono, de oud-keeper van het nationale elftal en later de keeperstrainer van de Lions, heeft het stokje overgenomen. Het hielp weinig. De eerste kwalificatiewedstrijd werd met 1-0 verloren van Togo en ook de wedstrijd van zondag wisten ze dus niet te winnen.

Gabon

Met één punt uit twee wedstrijden staat Kameroen gevaarlijk onderaan. Ze hebben nog slechts vier wedstrijden te gaan en moeten nu een inhaalslag maken op de verrassende koploper van groep A: Gabon. De Gabonezen hebben nu al zes punten verzameld en staan daarmee boven Togo (drie punten) en Marokko (één punt).

Kameroen is het hoogst genoteerde Afrikaanse land op de FIFA-ranglijst. Voor Kameroeners is voetbal ‘een nationale religie’. Het is alleen jammer dat de voetballers en bestuurders zelf niet willen meewerken aan een nieuw succes.