De Nigeriaanse voetbalbond heeft de Zweed Lars Lagerbäck aangesteld als nieuwe bondscoach van de Super Eagles. De Zweed tekende een contract voor vijf maanden tot en met het wereldkampioenschap dat deze zomer in Zuid-Afrika wordt gehouden.

Hiermee komt voorlopig een einde aan een lange soap, die al in de kwalificatie voor het WK begon. Al lang stond de vorige bondscoach, de Nigeriaan Shaibu Amodu, onder druk. Tegenvallende resultaten, slecht voetbal, kritische fans en onrust binnen de spelersgroep voedden de speculaties dat de Nigeriaan zou worden ontslagen. Dankzij een spectaculaire “last-minute” kwalificatie – Nigeria versloeg Kenia op de laatste speeldag, terwijl Tunesië verrassend werd verslagen door Mozambique – mocht de geplaagde coach aanblijven.

Uiteindelijk werd Amodu begin februari alsnog ontslagen. Dat was opvallend, omdat de coach met Nigeria net het brons had gepakt tijdens het toernooi om de Afrika Cup in Angola. De Nigeriaanse voetbalbond had echter geen vertrouwen meer in hun coach en ging op zoek naar een buitenlandse oefenmeester, die het elftal kon leiden naar een goede prestatie op het WK.

Speculaties
Wat volgde was een lange lijst van mogelijke opvolgers: onder andere de Italiaan Trapattoni en de Nederlander Mart Nooij (bondscoach van Mozambique) werden in verband gebracht met de ontstane vacature. Bayern München coach Louis van Gaal sloeg de invitatie af, terwijl ook de Egyptische succescoach Hassan Shehata liet weten geen trek te hebben in een vertrek uit Egypte.

Er bleef een lijst van vijf kandidaten over. Sven Goran Eriksson, Glen Hoddle,  Ratomir Djukovic en Bruno Metsu mochten op gesprek komen op het bondskantoor in Lagos. Maar uiteindelijk werd het dus Lagerbäck,  die geassisteerd zal worden door onder andere oud-international Daniel Amokachi.

Beste indruk
KickOffNigeria.com tekende op uit de mond van Tunde Aderibigbe dat Lagerbäck een verrassend goede indruk maakte, toen hij afgelopen vrijdag als laatste op zijn sollicitatiegesprek verscheen. ‘Hij toonde aan te beschikken over een gedegen kennis van het Nigeriaanse voetbal en de problemen waarmee het voetbal op dit moment kampt. Daarnaast heeft hij mogelijke oplossingen voor de problemen’, aldus de woordvoerder van de Nigeriaanse voetbalbond.

Lagerback
De keuze voor Lagerbäck is opvallend. De Zweed nam onlangs ontslag als bondscoach van Zweden, nadat hij er niet in geslaagd was om zijn ploeg te kwalificeren voor het WK. Lagerbäck was vanaf 1998 betrokken bij het Zweedse nationale team, eerst als assistent en vanaf 2004 als hoofdcoach, nadat hij in de jaren negentig al verschillende posities bij de Zweedse voetbalbond had bekleed.  Zweden kwalificeerde zich onder zijn leiding wel voor vijf Europese en Wereldkampioenschappen.

De goede indruk die Lagerbäck achterliet op de Nigeriaanse selectiecommissie was overigens niet genoeg om hem een langer contract te geven. Het ziet er dus naar uit dat de soap rondom het Nigeriaanse bondscoachschap deze zomer een vervolg zal krijgen.

Giovanni Trapattoni is toegevoegd aan het lijstje van mogelijke nieuwe bondscoaches van Nigeria. De short list van de West-Afrikanen wordt steeds langer.

Het is bijzonder interessant om te volgen: de zoektocht van Nigeria naar een nieuwe bondscoach. De Super Eagles schoven vorige week Shaibu Amodu aan de kant en zijn sindsdien naarstig op zoek naar iemand die Nigeria op het WK in Zuid-Afrika naar succes kan leiden. En ze zetten momenteel hoog in. Werden in het begin nog wat bescheiden namen genoemd zoals Mart Nooij en Jo Bonfrère (met alle respect voor de uitstekende prestaties van beide heren), niet veel later werd er geschermd met namen als Guus Hiddink, Louis van Gaal (al ontkent de Nigeriaanse voetbalbond interesse te hebben voor de coach van Bayern München) en nu dus ook Giovanni Trapattoni. De succesvolle 70-jarige Italiaan (Trapattoni won zeven keer de Serie A met Juventus en Inter Milan) liep met Ierland het WK mis door het beruchte hands-incident van Thierry Henry.

Verder staan Peter Taylor, Bruno Metsu en Ratomir Dujkovic op het verlanglijstje. De Egyptische bondscoach Hassan Shehata werd al tijdens de Afrika Cup benaderd om Amodu na het toernooi op te volgen (Amodu was toen nog gewoon in dienst), maar de Egyptische voetbalbond heeft laten weten Shehata aan zijn contract te houden en hem niet toe te staan voor een korte periode het Nigeriaanse elftal onder zijn hoede te nemen.

De Nigeriaanse voetbalbond (NFF) heeft te kennen gegeven alle kandidaat-bondscoaches zeer binnenkort uit te nodigen voor een kennismakingsbezoek aan Abuja, het Zeist van Nigeria. Voor het eind van de maand wil de NFF een nieuwe bondscoach hebben aangesteld.

In de rubriek Uitgelicht duiken we de diepte in met een persoon die de afgelopen tijd veel in het nieuws was. Deze week:  Shaibu Amodu, de ontslagen bondscoach van Nigeria.

Shaibu Amodu werd afgelopen vrijdag ontslagen als bondscoach van Nigeria. Ondanks plaatsing voor het WK in Zuid Afrika en een bronzen medaille op de laatste Afrika Cup, was zijn situatie onhoudbaar geworden. Hij lag overhoop met meerdere spelers en het NFF, de Nigeriaanse voetbalbond.

Niet de juiste status

Het was de vierde keer dat Amodu bondscoach was van Nigeria en zijn laatste termijn lijkt verdacht veel op die van 2001/2002. Toen nam hij het stokje over van Jo Bonfrère, die zich niet leek te gaan plaatsen voor het WK in Zuid Korea. Het lukte Amodu om Nigeria alsnog te loodsen naar het WK en hij behaalde een derde plek op de Afrika Cup van 2002 in Mali. Het probleem van destijds was dat de Nigeriaanse bond vond dat Amodu niet de status had van een internationale topcoach, terwijl Nigeria op dat moment wel heel veel internationale topspelers had. Hij werd een paar maanden voor het WK ontslagen.

Deze keer was er meer aan de hand. Een land als Nigeria zou altijd de Afrika Cup moeten winnen, vinden de Nigerianen. Een derde plek wordt dus als een teleurstelling gezien, maar Amodu lag al voordat de Afrika Cup begon zwaar onder vuur in eigen land. De kwalificatie voor het WK verliep heel moeizaam in een voor Nigeria, simpele poule met Tunesië, Mozambique en Kenia. Het moest op de laatste wedstrijd uitkomen. Ze hadden al het geluk van de wereld dat Tunesië verloor bij Mozambique, terwijl Nigeria nipt won bij het nietige Kenia. Hierdoor ging niet Tunesië maar Nigeria naar het WK.

Geen tactische know how

Nigeria was niet tevreden en zelfs de spelers begonnen zich tegen hun coach te weren. Peter Odemwingie, Nigeriaans voetballer van het jaar, had al openlijk kritiek geuit op de tactiek van coach Amodu. ‘De coach heeft geen tactische know how’, zei hij bijvoorbeeld. Toen Nigeria de eerste wedstrijd van de Afrika Cup met 3-1 verloor van Egypte, was er eigenlijk al geen houden meer aan. Ook aanvoerder Kanu keerde zich na de uitschakeling tegen Ghana in de halve finale tegen Amodu: ‘Ik begrijp niet dat ik als aanvoeder geen enkele wedstrijd in de basis ben begonnen.’  De spelers en de supporters kregen vorige week dan eindelijk hun zin. Het ontslag van Amodu was een feit.

Op dit moment coacht Amodu het tweede elftal van Nigeria. Een frappant detail is dat hij wel de leiding heeft over het eerste elftal als Nigeria op 3 maart in Londen aantreedt voor een oefenwedstrijd tegen Paraguay of Japan. Dit komt omdat de NFF pas eind februari met drie mogelijke opvolgers naar buiten komt en ze waarschijnlijk voor 3 maart nog geen vervanger hebben gekozen.  Onder de namen die genoemd worden om Amodu op te volgen zijn ook de Nederlanders Louis van Gaal en Guus Hiddink, terwijl Jo Bonfrère er geen geheim van heeft gemaakt dat hij ook interesse heeft in de job.

Gek op voetbal

Shaibu Amodu is geboren op 18 april 1958 in Edo State in Nigeria. Als klein jongetje is hij al helemaal gek van voetbal en hij wil dan ook profvoetballer worden. Dit lukt hem, al komt hij niet verder dan een paar seizoenen bij Niger Tornadoes, een bescheiden profclub in Nigeria. Hij begint zijn trainerscarrière in 1989 bij BCC Lions. In 1990 wint hij met dat team de African Cup Winners Cup, een felbegeerde prijs in Afrika. Één jaar later vertrekt hij naar El-Kanemi Warriors, waar hij gelijk in dat seizoen beslag legt op de Nigeriaanse FA Cup. Het is de eerste prijs voor El-Kanemi Warriors. In 1994 komt een droom uit voor Amodu als hij bondscoach wordt van het Nigeriaanse elftal. Een droom die hierna nog drie keer uit zou komen.  Een groot succes met de Super Eagles blijft echter uit, maar er is nog hoop voor Amodu. De bond ontslaat tenslotte de bondscoach vier maanden voor het WK en heeft hem al vier kansen gegeven dus een vijfde aanstelling zit er misschien nog in.

De Nigeriaanse aanvoerder Odemwingie kon na afloop van de WK-kwalificatiereeks een gouden horloge niet waarderen en weigerde het presentje. Hij had het beter aan de Tunesiërs cadeau kunnen doen.

Misschien kwam het door de kerstvakantie dat het berichtje aan de aandacht van de redactie ontsnapte, erg veel had het ook niet om het lijf. Maar deze week kwam het artikel toevallig weer bovenop de stapel te liggen en het vraag toch om een reactie.

Mateloos populair

Peter Osaze Odemwingie is op dit moment waarschijnlijk de meest populaire voetballer van de Super Eagles. De 28-jarige, charismatische aanvaller verhuisde in 2007 voor tien miljoen van Lille naar Lokomotiv Moskou en is sindsdien in verband gebracht met clubs als AS Roma en Everton. Hij is mateloos populair onder de Nigeriaanse fans en dan met name het vrouwelijke deel. Tijdens de Afrika Cup was hij aanvoerder en schoot hij Nigeria persoonlijk naar de kwartfinale. In oktober van het afgelopen jaar werd hij verkozen tot Nigeria’s voetballer van het jaar.

Odemwingie is ook iemand die geen blad voor de mond neemt. Hij gaf openlijk bondscoach Shaibu Amodu de schuld van Nigeria’s uitschakeling in de halve finale van de Afrika Cup.

Jaloers

Maar al die roem, al dat succes en al die vrouwen zijn niet goed voor Odemwingie. Hij is de realiteit een beetje uit het oog verloren.

Hoezo? Toen de voltallige Nigeriaanse selectie na de kwalificatiereeks voor het WK een gouden horloge kreeg aangeboden, was Odemwingie niet dankbaar maar boos. En jaloers. Jaloers op bondscoach Amodu die een auto plus één miljoen Naira (bijna 5000 euro) kreeg toegestopt. Dat wilde Odemwingie ook, een auto. Want wat moet je met nóg een gouden horloge?

Odemwingie wilde dus een auto. En niet alleen voor hemzelf, maar voor iedere speler. Want zo is hij hè, die Odemwingie, altijd handelend in belang van het team.

Met dank aan Tunesië

De reactie van Odemwingie getuigt van een stuitend gebrek aan relativeringsvermogen. Nigeria doorliep de kwalificatieronde namelijk uiterst moeizaam. Het feit dat het land zich uiteindelijk toch wist te plaatsen voor het WK heeft het dan ook niet zo zeer aan eigen succes te danken, maar veel meer aan het falen van anderen. En dan met name Tunesië.

Tunesië verspeelde WK-deelname door in de laatste kwalificatiewedstrijd met 1-0 te verliezen van Mozambique. Hierdoor stal Nigeria het laatste ticket naar Zuid-Afrika, doordat het voetbaldwerg Kenia in de laatste tien minuten van de wedstrijd met 3-2 wist te bedwingen.

Excuusbrief

Dat Odemwingie zijn horloge weigerde is volkomen terecht. De reden waarom hij dat deed is alleen verkeerd. Odemwingie had het horloge terug moeten sturen met de boodschap dat hij het uurwerk niet verdiende en een excuusbrief aan het Nigeriaanse volk dat een niet mis te verstaan signaal had afgegeven door tijdens de kwalificatiewedstrijden massaal weg te blijven, ontevreden over het teleurstellende spel. ‘Super Eagles? Super Chickens!’  was destijds een veel gehoorde slogan.

Of nog beter, hij had al die gouden horloges moeten verzamelen om in een doos met een mooie strik eromheen naar de Tunesische selectie te sturen. Misschien had Amodu ze dan met zijn nieuwe auto kunnen brengen.

Toen Berti Vogts in 2007 werd aangesteld als bondscoach van Nigeria, zeiden de bestuurders van de voetbalbond: de Afrika Cup winnen of wegwezen. Recentelijk kreeg Mart Nooij de zak omdat hij Mozambique niet naar de finale van datzelfde toernooi had geleid. Afrikaanse bestuurders verwachten niets minder dan een wonder van de coach.

Drie jaar lang was Mart Nooij de bondscoach van het Mozambikaanse nationale elftal. Dat is bijzonder op een continent waar coaches het vaak geen jaar uithouden. In Kameroen bijvoorbeeld hield Arie Haan het geen zes maanden uit. Zijn opvolger Otto Pfister was na een jaar weg. Datzelfde geldt voor de coaches van pakweg Senegal, Ghana, Nigeria, Kenia, Zuid-Afrika en vele andere landen.

Op het Afrikaanse continent hebben de voetbalbestuurders torenhoge verwachtingen van het nationale elftal. De bestuurders hijgen voortdurend in de nek van de bondscoach, niet zelden omdat zij zelf de druk van de supporters voelen. ‘Het publiek leeft hier intens mee,’ zei Nooij onlangs in de Telegraaf. ‘Als je verliest, vliegen de tomaten en stenen het veld op, bij winst gaan de flessen wijn open op de tribunes.’

Mozambique

Mart Nooij hield Mozambique lang in de strijd om deelname aan het WK. Zuid-Afrika haalden ze niet, maar het bereiken van de Afrika Cup was een puike prestatie. De bestuurders dachten daar anders over. Zij lieten Nooij weten dat een halve finaleplaats het doel was. Een zeer onrealistisch verwachtingspatroon, gezien het feit dat het land tijdens haar vorige drie Afrika Cup campagnes nimmer de tweede ronde haalde.

Tijdens de Afrika Cup 2010 kwamen de Mamba’s wederom niet door de groepsfase heen. Mozambique speelde één wedstrijd gelijk en verloren er twee. Niet best maar ook niet slecht, gelet op de kwaliteiten van het elftal. Nooij werd echter direct na de laatste groepswedstrijd ontslagen. ‘Er is geen reden het contract met Nooij te verlengen,’ zei bondsvoorzitter Fezal Sidat. ‘Hij bereikte zijn doel niet om de ploeg naar de finale te leiden.’ Overigens zijn er al weer onbevestigde berichten dat Nooij toch zou aanblijven. Het bevestigt het beeld van de onberekenbare Afrikaanse voetbalbestuurders.

Nigeria

Buitenlandse coaches worden vaak als een redder binnengehaald. Als hij de hoge verwachtingen niet waarmaakt, slaat de vreugde om in haat. Toen Berti Vogts met Nigeria niet verder kwam dan de kwartfinales van de Afrika Cup 2008, werd hij bijkans met pek en veren het land uitgesmeten. Hoe haalde hij het in zijn hoofd om het land zo voor schut te zetten? Dat de laatste Afrika Cup titel van Nigeria uit 1994 stamt, werd voor het gemak vergeten.

De huidige bondscoach Shaibu Amodu heeft het helemaal moeilijk. Dagelijks wordt hij verbaal ontslagen, door de supporters, de pers, de bondsbestuurders en zelfs door Nigeriaanse politici. Het lijkt niet uit te maken of de coach uit eigen land komt of van buiten het continent. In alle gevallen eisen de bestuurders minimaal de Afrika Cup- of WK-titel, en maximaal alle twee.

Namibië

Arie Schans was een tijdlang bondscoach van Namibië. Het lukte hem om het nationale elftal naar de Afrika Cup 2008 te loodsen. Een prestatie van formaat, en Schans liet voor aanvang van het toernooi weten dat hij geen druk op zijn schouders voelde. Men was immers blij dat ze er überhaupt stonden. Desondanks kreeg Schans de bondsbestuurders op zijn dak na het niet halen van de tweede ronde.

Enkele maanden later nam de kritiek van de bondsbestuurders grootse vormen aan. Zij hadden verwacht dat Schans het land naar het WK 2010 zou leiden. In de WK-kwalificatie werd al snel duidelijk dat Namibië dat WK niet zou halen. In juni nam de Nederlander ontslag. Met de amateurs uit Namibië zou hij nooit en te nimmer op het hoogste podium kunnen acteren. Dát feit kon hij simpelweg niet overbrengen aan de bobo’s.

Terwijl Ivoorkust zich als eerste land voor de kwartfinales plaatste, is het vanmiddag een zaak van leven of dood voor Nigeria. Zij moeten Benin verslaan om kans te maken op de volgende ronde. De Nigeriaanse voetbalfans eisen het hoofd van coach Shaibu Amodu en de benen van Jay-Jay Okocha.

In het voetbalgekke Nigeria zijn de alarmbellen gaan rinkelen. De Super Eagles verloren haar eerste groepswedstrijd kansloos met 3-1 van de immer sterke Egyptenaren. Al jaren kwakkelt het nationale elftal en de roep om veranderingen in het Nigeriaanse voetbal neemt zienderogen toe. Vanavond nemen de Super Eagles het op tegen Benin. Hoe staat het elftal ervoor?

Shaibu Amodu
De geplaagde bondscoach van de Nigerianen heeft het zwaarder dan ooit. Heel Nigeria eist zijn ontslag, en wel onmiddellijk. Bijna niemand heeft er vertrouwen in als Amodu het team straks op het WK leidt. Beter dan eruit dan een blamage later, zo is de gedachte. Het gebrek aan vertrouwen in de coach kan ook worden afgeleid uit het feit dat hij met 125.000 euro de slechtst betaalde bondscoach op het WK zal zijn.

In Nigeria gaan stemmen op om Amodu maar meteen te vervangen door zijn assistent-coach Daniel Amokachi. Zou het een herhaling worden van 2002? Toen leidde Amodo zijn land naar het WK maar werd hij ontslagen na belabberde resultaten op de daarvoor gehouden Afrika Cup. Het valt niet mee, bondscoach zijn in een land met 150 miljoen kritische voetbalfans.

De voetbalbond
Volgens hardnekkige geruchten zou Amodu momenteel door NFF-voorzitter Sani Lulu de hand boven het hoofd gehouden worden. De meerderheid van de bestuursleden van de voetbalbond trekken Amodu’s aanwezigheid niet meer. Er zou al een ultimatum gesteld zijn: Benin verslaan of wegwezen.
Een voormalig lid van de voetbalbond beweerde tegenover een lokale krant dat dit het “slechtste Super Eagles team aller tijden” is. Elder Bode Oyewole: ‘Sommige spelers hebben blessures, anderen hebben al tijden niet meer gespeeld bij hun club. Weer anderen houden de bank warm. Wat verwacht je met zo’n selectie?’

De politiek
De vice-president van Nigeria zou volgens anonieme bronnen woest zijn na het verlies van de Eagles. Goodluck Jonathan, die ook nog altijd pissig is over het feit dat hij tijdens de opening van het U17 WK door het eigen publiek werd uitgefloten, zou zijn voorkeur hebben uitgesproken voor een buitenlandse coach. Wat president Umar Yar’Adua van de zaak vindt, is onduidelijk. Hij verblijft vanwege hartklachten al maanden in het buitenland.

Jay-Jay Okocha
Volgens de Engelse krant The Guardian gaat het zo slecht met het nationale elftal dat er in Nigeria stemmen opgaan om veteraan Jay-Jay Okocha bij de selectie terug te halen. Nigeria heeft namelijk een grandioos probleem op het middenveld en de 37-jarige Okocha zou . Minpuntje is wel dat hij ‘niet anders dan squash speelt sinds zijn vertrek bij Hull City’, aldus The Guardian.

Het is niet de eerste keer dat er in de Nigeriaanse pers verhalen verschijnen over een mogelijke terugkeer van de voormalige international. Okocha is nu eenmaal een held in eigen land en zijn charisma en creativiteit op het middenveld zou de Super Eagles uit het slop kunnen trekken. Maar ja, wedstrijdritme is ook belangrijk.

Obafemi Martins
De sterspeler van de Nigerianen bevindt zich op dit moment niet in Angola. Op woensdag vloog de spits naar Londen om daar volgens sommige berichten te figureren in een rechtszaak en volgens andere om een chirurg te laten kijken naar een blessure. De persofficier van de Nigerianen houdt het op een rechtszaak.

‘Obafemi is nu in Londen. Hij bevindt zich samen met zijn makelaar in de rechtszaal. De vorige keer was hij er niet bij en hij wilde nu voorkomen dat hij in het gevang zou worden gegooid.’ Men zegt dat de aanvaller vandaag terugkeert naar Angola. Of hij speelt is niet bekend. Tegen de Egyptenaren zat hij geeneens op de bank.

Nwankwo Kanu
Hij kwam op dinsdag het veld in maar veel geluk had hij niet. De boomlange held van de Nigerianen heeft zijn beste tijd gehad, zo lijkt het. Zelfs Jay-Jay Okocha, die samen met Kanu in het nationale elftal speelde, zegt dat het tijd is voor de aanvaller om de schoenen aan de wilgen te hangen. ‘Hij zei tegen me dat hij wilde stoppen, maar dan wel pas na het WK.’

Tot slot
In Angola gaan geruchten de ronde dat het ernstig mis is in het Nigeriaanse kamp. Nogal wat spelers zouden niet meer met coach Amodu willen werken. Zij zouden gedreigd hebben met een staking.

Er is slechts één remedie. Hak die voodoo-lui uit Benin volledig in de pan en zorg voor een plekje in de volgende ronde. Dan kunnen alle roddels en ruzies voor even de ijskast in.